Sposób na konkurencję

Ta osoba nadaje tempo, gdzie biegnie, jak biegnie, kiedy skręci, kiedy nie skręci, a ty musisz po prostu zwykłą siłą, czyli wydatkiem energetycznym ją dogonić. Więc zawsze będziesz trochę gorzej. No chyba, że rzeczywiście potrafisz. W sensie, że masz więcej energii, siły i tak dalej, to ją rzeczywiście dogonisz. No i to ma jeszcze jedną, jak gdyby, taką konotację. To jest tak, że jeżeli patrzysz na konkurencję i gonisz tych wszystkich ludzi, to być może oni też mają taką samą taktykę, metodę. I co, jeżeli ty, widząc ten biznes z zewnątrz, kopiujesz ich, oni też w sumie kopiują środowisko i tak sobie wszyscy biegniemy, nie wiadomo gdzie, po co, nawet nikt się nie zastanawia, co rynek potrzebuje, jaka tam jest propozycja wartości w ogóle do ugrania. Nikt nic nie wie, tylko wszyscy biegniemy po to, żeby biec.

A przy okazji mogą się powymieniać po prostu publicznością, audiencją. No właśnie. I o to chodzi. Proces odkrywania tego, co nas różni, jest jakby procesem. Mamy tutaj takie fajne ćwiczenie od Daniela Priestley, które się nazywa Mountain of Value, czyli Góra Wartości. I chodzi w nim o to, że każdy z nas stoi na górze wartości i ciężko nam to zobaczyć, bo stoimy na samych górze. Natomiast cały koncept rozpoczyna się od uświadomienia sobie, jaką my tę wartość możemy wnieść. I każdy z nas posiada jakieś takie unikalne zasoby i atuty. które możemy wykorzystać w biznesie. Na przykład to mogą być doświadczenia, które gdzieś tam mieliśmy, umiejętności, które mamy, wiedza, także sieć kontaktów, czyli ludzie, których znamy, z którymi możemy coś tam razem zrobić, historie osobiste, no bo ludzie nie kupują rzeczy, kupują historie o tych rzeczach.

Chodzi o to, żeby spojrzeć na te wszystkie swoje rzeczy, które do tej pory zgromadziliśmy. Na tą górę, na której stoimy, a nie próbować ścigać górę innych ludzi. Może przykład? Twój? Mój? Twój, dawaj. Moja góra wartości. Ja kiedyś byłem programistą. Programowałem grafikę tak naprawdę. Czyli robiłem gry, robiłem tą wizualną część programów. Nie byłem tak zwanym swetrem, nie siedziałem gdzieś tam w piwnicy. Nie pisałem kodu, tylko robiłem tą część wizualną. Byłem też, nazwijmy to, designerem. I jedna i druga rzecz złączona razem daje mi dużą łatwość w robieniu wszelkich rodzajów systemów wizualnych. To się głównie wiąże z tym, że bardzo łatwo przychodzi mi projektowanie systemów identyfikacji czy komunikacji wizualnej.

Dodatkowo jeszcze, że tam, gdzie chce być, ale że to ma sens. Bo można być pierwszą na świecie firmą, która chodzi ubrana, nie wiem, na różowo i mamy ogony zamiast głów i skrzydła, tylko że to jest bez sensu, więc żeby to jeszcze działało, tak, żeby inni widzieli w tym wartość. Myślę, że też w twojej górze wartości jest twój atypowy mózg, który pozwala to układać wszystko w takie systemy. U mnie całe swoje dzieciństwo spędziłam na czytaniu książek. Tak po kilka, kilkanaście godzin dziennie czytałam książki różnego typu historie i te historie ciągle są we mnie. Ja myślę historiami, widzę historiami i Potem też studiowałam biologię, co mi dało też zupełnie inny kontekst wszystkich rzeczy.

To jest kontekst taki bardzo, jak to nazwać, naukowy, a jednocześnie taki przyziemny, biologiczny, bez jakichś tam wielkich uniesień. I potem znów, tak jak ty, pracowałam jako i project managerka, i copywriterka, i strateżka, i UX nawet, designerka. Więc wszystkie te rzeczy zebrane do kupy pozwalają mi w tej chwili czerpać z tej wartości i uczyć tych naszych klientów i naszych słuchaczy o tym, gdzie jest baza do tego wszystkiego, ta baza tych zachowań, baza tych decyzji, które podejmujemy. I też pracując nad markami, To jest bardzo, bardzo cenny zasób, że nie wymyślam sobie rzeczy, tylko jakby znam biologiczne podstawy tego wszystkiego, co tu się dzieje i umiem to ułożyć w odpowiednie słowa i znaleźć odpowiednie historie, które będą działać.

Gdybym nie przeczytała tych tysięcy książek w dzieciństwie, to bym nie potrafiła się tak poruszać w tych historiach i w tych słowach tak lekko i na luzie. I każdy z was, kto teraz słucha tego, ma ogromną bazę wartości. Taki bardzo klasyczny przykład, że jeżeli budujesz markę i np. sprzedajesz buty, to gdy we wczesnym dzieciństwie np. jeździłeś na rowerze, to na pewno dużo więcej wiesz o tym, jakie buty są potrzebne do jazdy na rowerze. Więc to jest twoja strefa ekspertyzy. Więc zamiast robić buty dla wszystkich i o wszystkim, skup się na butach do jazdy na rowerze. To będzie coś, co wyróżni cię wśród innych. Diametralnie, ponieważ oni nie mają tej historii i nie mają tych doświadczeń.

Nie będą mogli opowiedzieć, o, przez całe dzieciństwo jeździłem na rowerze i te buty raz mi się rozwiązały i prawie się zabiłem. Nie będą mogli opowiedzieć takiej prawdziwej historii, więc tamta marka nie będzie autentyczna. Twoja wartość jest w twoim życiu. To jest coś, co cię odróżni. Wszyscy mogą zrobić to, co ty robisz. Nikt nie skopiuje tego, kim jesteś. Więc cały problem polega tylko na tym, żeby umieć zakomunikować tą wartość odbiorcy, żeby oni zauważyli to po prostu jako wartość. No właśnie. I żeby być innym od konkurencji, to właśnie tutaj trzeba szukać, skupić się na tym, dla jakiej niszy jesteśmy, i to jest już część strategii marki, jaki rodzaj ekspertyzy mamy w sobie i możemy zaoferować światu.

jakie jest nasze pozycjonowanie. Czyli nie pozycjonujemy się na, nie wiem, najlepszy materac świata albo lepszy materac niż tamten gostek od materacy, tylko pozycjonujemy się na materacę dla rowerzystów. Okej, no nie wiemy, czy to jest prawdziwe i czy to przejdzie, tak? Ale o to chodzi, że inaczej niż inni. O pozycjonowaniu na pewno musimy zrobić jeden odcinek, a jak nie dwa. Natomiast chciałem jeszcze tylko jedną rzecz dodać. My tutaj mówimy o ludziach, o tym, że nasze przeżycie i tak dalej, i tak dalej, to jest nasza góra wartości. Natomiast w organizacjach, które są bardzo duże, to też da się wyciągnąć z tych organizacji, tylko... Nie będziemy tego nazywać, nie wiem, życiem tej danej osoby, co ona przeżyła. Tylko tym wszystkim, czym ta organizacja jest.