Jak przeprowadzać zmiany

Okej, okej, okej. No, dobra, to trudne. No. Punkt drugi, co tu mamy? Koalicja zmiany. Tak sobie ją nazwałem, tak. Więc chodzi o to, że jeżeli jesteś właścicielem, powiedzmy, i masz tam, nie wiem, 10-15 osób, no to super, bo jesteś w stanie to zrobić, tak? Ale byłoby fajnie, gdybyś sobie kogoś jeszcze znalazł, bo się zajedziesz po prostu i nie wytrzymasz tego psychicznie, bo to będzie bardzo trudne. Natomiast jeżeli organizacja jest naprawdę duża, a nie daj Boże jesteś na przykład osobą gdzieś tam z dołu organizacji i chcesz coś zmienić, to nic nie zrobisz po prostu bez ludzi, którzy mają wpływ na tą organizację. Czyli którzy mogą decydować. Tak. I ja mam taką na przykład prostą zasadę, że jeżeli, nie wiem, powiedzmy z kimś pracuję, nie umiem znaleźć prostego polskiego wyrazu, ale jeżeli na warsztatach, na spotkaniu jest ktoś, kto może undo, cofnić rzeczy, które my tu wypracujemy, to on musi być na spotkaniu.

Tak, dodatkowo, kiedyś o tym mówiliśmy, był jakiś taki profesor, który zmieniał swój kolor włosów na wykładach, po troszeczkę, aż zmienił tam, nie wiem, z jasnego do ciemnego. Z siwego na czarny. Tak. I studenci tego nie zauważyli. I te małe zmiany mają jeszcze to do siebie, że jeżeli powolutku dodajemy tych różnych rzeczy, no to ludzie nie mają szoku, że o mój Boże, jest wszystko inaczej. Gdzie jest moje tak jak zawsze? No jest jeszcze jedna rzecz, tak, to jest to, że każda zmiana to jest po prostu wysiłek. I jeżeli ten wysiłek służy tylko temu, żeby był wysiłkiem, to jest to dla mnie ciężka, zmozolna praca, ja jej nie chcę robić. No właśnie, to było moje pytanie, jak projektować te małe zwycięstwa, żeby nie były tylko takim, wiesz, PR-em w cudzysłowie, bo tutaj Ewa by mnie z ten, ale takim realnym paliwem dla tej organizacji.