Jak przygotować się do ultra? - Dariusz Nożyński

Sprzęt załatwiał... Znaczy sprzęt... jakiś dres i ortalion, żeby w zimę nie marznąć, to załatwiał mi trener Lech Smoliński, bo u niego też tam powiedzmy trenowałem. A buty, no to buty to przyjechałem sobie do Warszawy autobusem, pojechałem do takiego Go Sportu na Ursynowie, wziąłem najładniej wyglądające buty i potem i chupałem ileś lat, nie wiem. Ale to było bardziej w trampkach się biegało, aż ciężko pomyśleć. Biegacz spięty w ogóle, przecież ja biegałem tak, że tam się w niej połamało to wszystko, to cud. To dlaczego, jak myślisz, czego zabrakło, żebyśmy dzisiaj rozmawiali z tobą jako takim wyczynowym, topowym biegaczem? Czy może byłeś rozproszony na te inne sprawy, o których mówiłeś, czy może po prostu nie było aż tyle talentu w tobie?

No dobra, ale jakieś podstawy trzeba mieć. Wiem, że z treningów swoich jako dziecko, nastolatek, na pewno coś tam wyniosłeś, ale wydaje mi się, że to i tak by było mało w perspektywie takiej, żeby wyjść i zacząć eksperymentować nawet z samym sobą, bo te eksperymenty mogłyby się nie najlepiej skończyć. Mówisz, że ciężko było o to, żeby znajdować w internecie na przykład, tak jak dzisiaj, jakieś sensowne źródła, to co, książki? Nie. Książki to ja dopiero zacząłem tam, nie wiem, Lower of Running na Oxen kupiłem, ale to było już po 2009 roku, tak? Tak. Ale to wcześniej był jeszcze internet. Znaczy nie, to nie było od zera, tak jak mówię. Po pierwsze to trenowałem jakiś tam w miarę regularny trening średniaka, czyli 1500 metrów u trenera Lecha Kaczyńskiego właściwie w Przasnyszu.