264. Tomb Raider (1996) – Odcinek nostalgiczny

Bardzo dużo ekscytowałem się premierą czwórki, Last Revelation, na takim poziomie, że jak źle się czułem, to super wstydliwe wspomnienie, źle się czułem, to prosiłem rodziców, kogoś od rodziców, żeby mi poczytał opis przejścia Tomb Raidera 4. Ja sobie wyobrażałem w ten sposób tą grę. Wiesz, ja w ogóle czytałem opisy przejścia jak prozę. Tak, bo kiedyś one były trochę tak napisane i kiedyś kupowało się te tipsomaniaki i tak dalej. prawilne magazyny zbierało się i czytało o grach, w które się nigdy nie grało albo nawet, które nigdy nie miało zamiaru się zagrać. Natomiast to był taki literacki odpowiednik lesplayów współczesnych.

Tak wiesz, czułam takie... Ja mam takie wrażenie, że mała Lara krótkie włosy, duża Lara długie włosy. Jak już będzie tym takim prawdziwym poszukiwaczem przygód, to wtedy na pewno ten warkocz sobie zaplecie. I kolorystyka. Tak jak mówię, mi się bardzo podoba to zestawienie kolorystyczne, że jest ten taki turkusowo-niebieski top, bo on taki jest charakterystyczny, ten kolor taki złamany trochę. Te shorty, no i oczywiście Uzi. A właściwie to nie tyle Uzi, co te pistolety. Tak, pistolet na każdą dłoń. Te pistolety zdecydowanie bardziej. Shorty. Ja bym powiedział, że shorty. W sensie z tych rzeczy. Bo ona będzie przebierana przeróżnie na przestrzeni gier. Ale chyba nawet jako nastolatka, czyli w sekwencjach z Last Revelation i Chronicles, mogę tutaj mówić totalny bullshit, szanowni państwo, nie sprawdzałem tego, nie odświeżałem tych gier od dawna, chyba nawet w tych sekwencjach ona ma krótkie spodeńki.