Triggers

Uleczyłam się? Może nie tak, jak się tego spodziewałam. Bo efekt jest taki, że dziś nie widzę już ludzi tak jak kiedyś. Nie patrzę z nadzieją. Nie wyobrażam sobie różnych scenariuszy. Nie mam motyli. Zamiast tego analizuję. Traumatycznie w czasie rzeczywistym. On coś mówi, ja już widzę jego zranione wewnętrzne dziecko. Mówi o Biuei, ja już słyszę niezamknięty żal. Śmiej się z żartu o kobietach, a ja sobie myślę, to chyba czas, żeby pogadał z terapeutą. Zamiast się zakochać, ja widzę, z czym ten człowiek powinien iść na terapię. I zanim cokolwiek się wydarzy, jestem już na wycofaniu. Bo ja już to znam, już tam byłam.