*Radosław "DżoDżo" Drozdowicz* OD MAM TALENT DO EKIPY FRIZA

Mój dzisiejszy gość wydaje mi się być mocno oryginalną postacią na tle całego polskiego YouTube'a. Jest na tej platformie prawie 10 lat. Był w programie MAM TALENT ze swoim małym i równocześnie dużym talentem. Mowa o tym talencie. Na co dzień pracuje w ekipie, jest tam operatorem kamery, ale też jest od wszystkiego. Też mu tego zazdroszczę, że jest w ekipie, bo ma szybki dostęp do lodów. I oczywiście kolejna rzecz. Przede wszystkim nazywa się Radek Drozdowicz, a mówią na niego DżoDżo, a ja na niego powiem pół człowiek, pół kostka Rubika. Cześć Radek! O, cześć, kurde, jakie przedstawienie, zaskoczyłeś mnie. Bardzo fajnie, nie? Ej, miało być bez żartów, myślałem, że są bany za żartowanie. Nie, będzie na poważnie, to jest tylko, wiesz, tak niby na pół żartem, pół serio. Czyli mogę żartować, nie dostanę... Tak, proszę bardzo, możesz śmiało walić we mnie.

Radosław Drozdowicz, Friza. Nauczenie się układania kostki, z tego co zauważyłem, daje niewyobrażalnie dużą radość dla ludzi. To nie jest to samo, co na przykład uczenie się gry na instrumentach, bo tam przychodzi to stopniowo, czyli na przykład uczymy się pierwszej piosenki, uczymy się drugiej piosenki, uczymy się pojedynczych chwytów. Ten progres jest taki bardzo równiutki, idzie cały czas w górę. Nie ma takiego momentu, kiedy okej, Teraz się nauczyłem całej piosenki i jestem szczęśliwy. Z kostką jest to, że tak naprawdę ludzie nie cieszą się, że ułożyli połowę kostki, nie cieszą się, że ułożyli dwie trzecie.

Rower to jest całkiem nowa forma i tak samo kostka jest całkiem nową formą, której się trzeba nauczyć, więc z tymi predyspozycjami Może dobra opcja, żeby zrobić jakieś badanie naukowe, z tego co kojarzę, nikt się czegoś takiego nie podejmował, no ale to też na pewno by trzeba się temu bardzo mocno poświęcić, a tak to motywacja, to jest mega ważne, motywacja i kostka ma to do siebie, tak jak Ci mówiłem, jakby tutaj Drozdowicz, Friza. Dochodząc do praktycznie ostatniego etapu widzisz, że już jesteś blisko ułożenia tej kostki i bardzo dużo osób robi tam błąd. Już wszyscy są nakręceni, że zaraz to się stanie, że zaraz ułożą kostkę.

Radosław Drozdowicz, Friza. W takiej, w popularyzacji, w małym gronie jest dużo łatwiejsze to niż uczenie, ponieważ zakładając tą klasę, tak? U mnie w klasie w liceum to może nie do końca tak, że ja nauczyłem, bo po prostu ludzie, właśnie tutaj zadziałała ta popularyzacja. Ja przyszedłem do nowej klasy w liceum, układałem kostkę, ludzie się zafascynowali, pokazałem jednej, drugiej, trzeciej osobie, nagle wszyscy kupili sobie kostki i po prostu się nauczyli układać, tak? Gdzieś tam z poradników online, może ktoś się z mojego poradnika wtedy nauczył, tego dokładnie nie pamiętam.

Ale właśnie co za tym idzie? Łatwo jest ludzi zainteresować, jeśli chodzi o małą grupę, czyli mamy na przykład klasę plus minus 30 osób. Łatwo jest przyjść do klasy i zainteresować ludzi tą kostką, czyli ją spopularyzować, uświadomić im, że jest taka kostka, że się mu układa na czas, że są turnieje. Ale na przykład wziąć i jednorazowo nauczyć 30 osób będzie trudniejsze. Ale Ty w przeciągu 3 lat nauczyłeś wszystkie osoby z klasy? Nie no, tak jak mówię, ja nie nauczyłem ich osobiście. Także ja może nauczyłem na początku jedną, dwie, trzy osoby, a potem wszyscy się sami uczyli z poradników. Drozdowicz OD MAM TALENT DO EKIPY FRIZA.

Drozdowicz OD MAM TALENT DO EKIPY FRIZA. Drozdowicz, Friza. Bardzo podobne są trudnościowo te dwie rzeczy, bo w małej grupie łatwiej popularyzować, w dużej grupie zależy jaką formą.

Nie no, żartuję. Dobra, powiedz kiedy. Jesteś gotowy? Tak. Ruszymy na ry. Na ry. No. Trzy, czte, ry. Najgorsze jest to, że układam tą kostkę zawsze na co dzień. Ja się bardziej denerwuję od Ciebie. I zawsze sobie rozmawiam i gdy trzeba ułożyć na czas, to się już. Okej, dobra. 17.96, proszę bardzo. Mamy dowód. Rekord świata to 5 sekund? 3,5. 3,5. Okej, to... Mój rekord 7. 7. Okej, ale to jest kwestia tego, że już nie ćwiczysz, dlatego tak Ci poszło, czy kwestia kamery i trochę stresu? Właśnie nie, bo nie dokończyłem tematu, bo za późno go zacząłem, ale zawsze jest tak, że Drozdowicz, Friza.

W trakcie ułożenia zdaję sobie sprawę z tego, że niepotrzebnie, że po prostu mogę dalej mówić. Wiesz co, jeszcze to jest ciekawe to, co powiedziałeś o zawodach, bo też o to chciałem zapytać. Byłeś na Mistrzostwach Polski w roku 2019 między innymi, ale interesuje mnie jedna rzecz. Jak jedziesz na zawody, bo wiadomo na przykład są jakieś chwyty niedozwolone i w przypadku speedcubingu Drozdowicz, Friza.

Ale to i tak nawet nie zwróci kosztów podróży, nie? Ale w życiu też nie zawsze chyba chodzi o pieniądze, prawda? Ty, jak zaczynałeś w roku 2012, to nie myślałeś, że będziesz mógł kiedyś w przyszłości na tym zarobić pieniądze. Myślisz, że jakbyś teraz zaczął, to udałoby Ci się przebić do mainstreamu z taką dosyć Nie, teraz myślę, że bez szans. W 2012 był inny świat. Wtedy była taka największa popularyzacja, my to nazywamy, nowożytniego speedkimingu w Polsce. Zawody już były od 2004, ale w 2012 był taki duży boom. Zaczęło się to od tego, że Marcin Kowalczyk, Maskow jego pseudonim, wystąpił w MAM TALENT. On tam układał kostki bez patrzenia, więc to jakby szerszej publice pokazało, że są kostki, że da się to Drozdowicz, Friza.

Drozdowicz OD MAM TALENT DO EKIPY FRIZA No i ci hajsownicy i ci MAM TALENT i ten MAM TALENT to był dla mnie powód, żeby fajnie spopularyzować. Dlatego też w ogóle zrobiłem bardzo duży błąd, nie wiem jaki był wtedy. Byłem tak nastawiony na popularyzację sportu, że nawet wpisując się w MAM TALENT w ogóle nie użyłem mojej ksywki DżoDżo, tylko byłem podpisany jako Radek Drozdowicz. To by Ci bardzo pomogło, no nie? Na pewno, bo jakby ludzie by sobie wpisali DżoDżo, znaleźliby mój kanał na YouTube i tak dalej. Byłem tak nastawiony na popularyzację, że stwierdziłem, że dobra, priorytetem jest kostka, nie żadne promowanie mnie, wpisuję się jako Radek Drozdowicz, nie chcę siebie promować, chcę promować kostkę, co było błędem, bo to, że ja bym dopisał DżoDżo, by nie umniejszyło wartości, wiesz, jakby promowania kostki, no ale to już jakby tam jakiś błąd, na którym się nauczyłem.

Na półfinał im zaproponowałem, że mogę właśnie jedną ręką grać na fortepianie jakiś utwór, a w drugiej ręce za plecami układać kostkę Rubika bez patrzenia. To była moja propozycja na półfinał, a moją propozycją na finał było to, że właśnie znowu wrócę do tematu żonglerki i układania kostki, tylko tym razem chciałem robić to w trakcie jazdy na monocyklu, plus ewentualnie na przykład dodać do tego jeszcze recytowanie liczby pi z pamięci, wiesz, na przykład tam 100 czy 200 miejsc po przecinku. Czyli jakby zmaksymalizować to, o czym mówiłem, czyli ten multitasking, nie? Pokazać, że da się robić kilka czynności naraz, Drozdowicz, Friza.

Drozdowicz, Friza. Kolekcjonowanie. Drozdowicz OD MAM TALENT DO EKIPY FRIZA. Drozdowicz OD MAM TALENT DO EKIPY FRIZA.

Drozdowicz OD MAM TALENT DO EKIPY FRIZA. Drozdowicz OD MAM TALENT DO EKIPY FRIZA. Na jakiejś imprezie? Nie, nie, nie. Mieliśmy po prostu w mojej miejscowości w Zawierciu, w ośrodku kultury, była opcja po prostu przychodzić sobie w wakacje i tam była taka mała salka kinowa i można było sobie na rzutniku pograć, na PlayStation i tak dalej. I ja tam sobie czasem chodziłem z kolegą w jakiejś... Tak, mówiło mi się, że grałeś w Guitar Hero i chyba jeszcze tam międzyczasem tańczyłeś. Tak, tak. I tam na przykład było Guitar Hero i odpaliliśmy to jazz dance'a i ja tańczyłem w tym jazz dance'ie, ona się śmiała, że tak wywiłam, że musi ze mną pójść na studniówkę, nie? I się udało. No i zostało. Ale słyszałem, że to ona Cię zaprosiła. No tak, ona mi wtedy powiedziała.

Oceniam to w ten sposób, że przede wszystkim jest różnorodnie, a to jest a propos mojego multitaskingu, że to jest fajna rzecz, że umiem różne rzeczy robić naraz, ale zmorą tego jest to, że jeśli robię tylko jedną rzecz, to bardzo szybko się nudzę. I największym plusem dla mnie w tej chwili tej pracy jest przede wszystkim to, że jest strasznie różnorodnie. Mam różne zadania, każde nagrywki wyglądają inaczej, za każdym razem jest coś innego i to mnie bardzo mocno tam trzyma. Po prostu to, że ja wiem, że się nie będę nudził. Dla mnie najgorsza praca, jaką sobie mogę wyobrazić, to na przykład ochroniarz w sklepie, który przez 8 godzin siedzi na swoim stanowisku i patrzy w monitory, czy czasem ktoś czegoś nie zabiera. Dla mnie to jest największa katorga. Ja bym wolał, i to mówię teraz totalnie serio, ja wolałbym pracować na jakimś wysypisku i rozdzielać na taśmach śmieci, Drozdowicz, Friza.

Jakby to jest i do dzisiaj tak jakby jestem na to nastawiony, tak? Mojego taty na przykład był raz tylko w weekendy, widziałem go na przestrzeni tygodnia przez dwa dni, gdzie w weekendy też starał się gdzieś odpocząć, więc jestem przyzwyczajony do tej rozłąki. U Ani znowu był ten problem, że Ania nigdy nie doświadczyła czegoś takiego, więc dla niej to na pewno było dużo cięższe. Ze względu na to, jak wszystko się... Wtedy się bardzo dużo rzeczy na siebie nałożyło, tak? Rozpoczęła się cała pandemia. Ania miała wtedy problem ze względu na pandemię, ona została w Polsce. Nałożyły się trzy problemy. Przede wszystkim kwestia studiów, bo tam ona wtedy była na etapie studiów magisterskich, już pisania pracy magisterskiej, więc bardzo się mocno Drozdowicz, Friza.

Radosław Drozdowicz, Friza. Radosław Drozdowicz, Friza. Ja jestem ciekaw w ogóle, czy wejście tak do ekipy i odnalezienie się troszeczkę w takim gronie środowisku ludzi wszechstronnych i młodych pomaga w rozwijaniu pasji i wyjścia trochę z tej swojej takiej szufladki tylko człowieka od kostki Rubika? Czy poszedłeś tam też dlatego, żeby trochę Cię ludzie zaczęli kojarzyć z inną rzeczą? Znaczy wiesz co, ja tam poszedłem przede wszystkim dlatego, żeby nagrywać filmy.

Od kostki Rubika złapałem zajawkę na pracę z filmem. Też pojawiło się więcej takich filmików u Ciebie na kanale właśnie w tym roku 2019 mniej więcej. Bardziej takich życiowych, nie monotonnych. To nie oceniam tego źle, tylko po prostu dużo więcej było Ciebie niż tylko tej jednej rzeczy. U mnie to jest w ogóle schemat, który chciałem już dawno, dawno wprowadzać. Nawet w tych latach 2014-2015, jakbyś prześledził mój kanał, to tam się zdarzał taki skok w bok od tej kostki. To znaczy zdarzyło się, że jakaś gra planszowa, coś tam. Ja chciałem... Jak najbardziej jakby pokazać ludziom, żeby to nie był kanał, który oglądałem tylko dla to, że kostka Rubika, tylko jakby dla mnie jako osoby. Czyli chciałem, żeby ta kostka Rubika była moim atrybutem, ale żeby jednak kanał, no to był kanał Radka Drozdowicza, a nie kanał o kostce Rubika, który ktoś tam prowadzi.

Na czym polega kurs dziennikarski? Ja skończyłem dziennikarstwo na pierwszym stopniu i jestem ciekaw, jak to wygląda z perspektywy studiów, może jakoś to sobie porównując do siebie. U nas to był taki case, że ja wtedy działałem na AGH w Krakowie w Centrum Mediów. To jest grupa, która zrzesza studentów zajmujących się różnymi mediami. Tam jest Radio 1.7? Tak, jest radio, jest... Drozdowicz, Friza. Gość, kurde, pan Jacek, nie pamiętam jak się nazywał. Jacek Bąk może. Nie, nie, nie. Ten piłkarz z reprezentacji polskiej.

Ale jak wyglądał ten kurs, tak od kulis, z zakupów? Było dużo kwestii typowych, jeśli chodzi o tworzenie tekstu. Było dużo kwestii związanych z czytaniem, z mową. Na różnych zajęciach różne rzeczy robiliśmy. Były takie zajęcia, gdzie na przykład rozmawialiśmy w ogóle o filmie. Radosław Drozdowicz, Friza. Bardzo zakrawająco język polski taki typowy, czyli na przykład jakiś Arystoteles, uczenie się pisania tekstu, tego jak robić ten tekst, jakie są trzy złote zasady, żeby tekst miał informować, manipulować i bodajże zachęcać, czy nawet nie pamiętam tej trzeciej zasady, ale główna zasada chyba taka, że tekst ma informować i ma też manipulować w sposób taki, żeby odbiorca tego nie odkrył, gdzie manipulacja oczywiście bardzo źle brzmi, ale chodzi tu w manipulacji na przykład, że manipulujemy, żeby przekazać jakąś wiadomość, nie?