Mentionsy Mentionsy
BEZ ŻARTÓW
BEZ ŻARTÓW

Renata Pałys - JAK ZROZUMIEĆ ŚWIAT WEDŁUG KIEPSKICH?

04.09.2023 ·1 godz 4 min

Zapraszam do obejrzenia wywiadu z Renatą Pałys, aktorką teatralną, filmową i serialową, z którą miałem duży zaszczyt nagrać odcinek podcastu, z racji zakończenia mojego ulubionego serialu na świecie. Pani Renata była ze Światem Według Kiepskich od początku, przez 23 lata wcielała się w role Heleny Paździoch, żonę Mariana Paździocha. Jest ona postacią popkulturową, jej zwroty serialowe typu " Marian Jełopie!", "Marian do domu, ale już!", przeszły do języka internetowego, języka memów, jak cały serial zresztą. Będzie o fenomenie serialu, o początkach pracy na planie, o przekazie socjologicznym serialu, o naszych wadach narodowych. Ale w sumie o życiu przeciętnego Polaka, które jest ukazane w sitcomowym zwierciadle. Czym jest tak na prawdę?! Świat Według Kiepskich! Czy to odcinek, " o którym się fizjologom nie śniło"? Mam nadzieje ! SPRAWDZAJCIE!

Jeżeli jesteście fanami serialu ŚWIAT WEDŁUG KIEPSKICH, to ten odcinek jest między innymi dla Was. Na pewno znajdziecie tutaj coś dla siebie, będzie dużo o kulturze, O świecie filmu, o świecie serialów i nie tylko. Moim dzisiejszym gościem jest po pierwsze aktorka teatralna, filmowa i serialowa, po drugie epizodyczna, ale jednak wykładowczyni, akademicka, uczy studentów dziennikarstwa, uczy studentów aktorstwa i ma bardzo duże pojęcie na ten temat i oczywiście szerzej dała się poznać widowni z roli. Gdzie grała Helenę Paździochową przez 23 lata oczywiście w serialu Świat Według Kiepskich. To dla mnie duży zaszczyt, że przyjęła moje zaproszenie pani Renata Pałys.

Po prostu bohaterom się to wszystko mogło w życiu zdarzyć i oni się z tym musieli mierzyć. Dla nich to nie jest śmieszne. To ma być dla widza śmieszne. Ja sobie to doskonale zapamiętałam. A czy tę umiejętność można przełożyć też na płaszczyznę serialową? Że te prawdopodobieństwo psychologiczne też Pani z tego korzystała w trakcie nagrywek? Oczywiście, że tak. Tak mi się przynajmniej wydawało, że przez te 23 lata, jak Pan zauważył, grania tej postaci, tak mnie się wydaje, że ja nigdy nie przekroczyłam tej bardzo takiej wąskiej, takiej cieniutkiej linii przegrania roli. Bo przecież można było Helenę, nie wiem, zresztą generalnie rzecz biorąc ja uważam, że moi koledzy również w Świecie Według Kiepskich właśnie nie przegrywali, to jest ta umiejętność nie przekraczania tej granicy, tego oka do publiczności.

Świat kiepskich. Kiepskich świat, tak. Ale stwierdzili, że tego nie wypowiedzą tak płynnie. To chyba zmieniły na planie pan Ryszard Kotys albo pan Andrzej Grabowski, z tego co czytałem. Ale wie pani, odnośnie tej definicji trochę opisującej całe clue i całe credo serialu, jakby pani opisała swoimi oczami z perspektywy 23 lat grania najważniejszy przekaz tego serialu? To jest odzwierciedlenie polskiego społeczeństwa w krzywym zwierciadle, czy może To są uwypuklone cechy jakieś takie groteskowe nasze, które w nas drzemią. Co by Pani powiedziała, może spróbowała zdefiniować to na swój sposób? Z czego się śmiejecie? Sami z siebie. Z kogo się śmiejecie? Sami z siebie się śmiejecie.

To jest jednak definicja polskiego społeczeństwa. Ja myślę, że to jest po prostu, jak to się mówi, węgiel tej ziemi? Tak, chyba tak. Ja byłem słaby z polskiego, więc przepraszam. Nie, nie, to jest przysłowie, to nie jest żadna literatura. Jesteśmy solą tej ziemi. Oczywiście, że to jest w krzywym zwierciadle, aczkolwiek muszę panu powiedzieć, że coraz częściej się spotykam z takimi zachowaniami, z takim językiem, z taką filozofią beznadziejną, jaka tam jest w Kiepskich. Spotykam się w życiu, jestem tym trochę przerażona. No ale no... Widocznie tak ewolucja będzie wyglądała, że będziemy się cofać i nie wiem czy jednokomórkowcy...

Czasami niektórzy i tak jak jednokomórkowcy żyją, więc no... Czyli to jest trochę takie uwypuklenie naszych cech na podstawie przejaskrawionych trochę Polacy chyba nie wyglądają, prawda? Tylko to jest tak, że mogliby tak wyglądać? Czy to jest taka próba pokazania jednak przeciętnego Polaka takiego kiepskiego? Czy jednak faktycznie są tacy Polacy? No bo ja się jeszcze z takimi nie spotkałem, takimi właśnie przekładając na życie ćwiartki 3 przez 4 tę społeczność. Chociaż jak rozmawiałem z panem Januszem Sadzą rok temu, to powiedział, że faktycznie scenariusz pisał na podstawie życia, na podstawie biedy, która była ówcześnie w latach 90. na tzw. Trójkącie Bermudzkim we Wrocławiu, więc może.

To jest dla mnie trójkąt bermudzki. Pewnie, że były wtedy takie czasy, że ja bym się nie odważyła raczej w nocy chodzić po Trójkącie Bermudzkim, ale w tej chwili tam nastąpiła zmiana pokoleniowa, nowe osiedla pobudowali. Trójkąt Bermudzki się rozmył. Natomiast, wie pan co, jeżeli chodzi o te postaci, które są w Kiepskich, no to nie wiem, może ja mam pecha, ale ja na co dzień takich spotykam. Wystarczy pójść, proszę pana, na zakupy do galerii handlowej. Może tacy są ze względu na ten serial, bo się naoglądali tych zwrotów i powtarzają. Nie wiem, czy tak, czy to właśnie jest sprzężenie zwrotne. Nie no, chyba jest to jakieś uwypuklenie.

Oczywiście tak możemy tutaj snuć prognozy, ale wie Pani co? Proszę mówić. Bo chodzi o to, że wie Pan co? Tu chodzi o mentalność taką pewną, która jest w świecie według kiepskich. To nie chodzi o to, żeby ktoś był taki jak Ferdek, czy taki jak Paździoch, czy taki jak Boczek. Ale dla mnie adekwatne zachowanie to jest takie, Że ktoś wypuszcza do ogródka psa i ten pies szczeka 3 godziny. I to jest to samo. To jest ta sama głupota. Nikogo nie interesuje, że ten pies komuś przeszkadza. Ja to mówię z własnego doświadczenia, bo po prostu na moich dwóch ulicach, nie powiem Panu nawet, że są na krzyż, bo są dwie proste, równoległe, jest 12 psów.

Jednak taki zlepek troszeczkę i młodzi i starzy, jak Bartosz Żukowski, Barbara Mularczyk, czy trzy starci doświadczeni, jak Ryszard Koty z Świętej Pamięci, czy pan Andrzej Grabowski, tak? Ja to już opowiadałam i to już jest anegnotyczne, w każdym brukowcu pan znajdzie to, że za szynkę dostałam tę rolę. Ja robiłem research i nic takiego nie znalazłem w szynkowym kontekście. Pani tę anegdotę z puentą taką, że się znalazłam w kiepskich, opowiem. Otóż była Wigilia 1996 roku i ja sobie tak wymyśliłam, Ponieważ mój syn jest monofagiem, tylko szynkę je cały rok. Wtedy tak było. I ja sobie pomyślałam, że cały rok je szynkę i na święta szynkę, więc ja taką ekskluzywną muszę szynkę kupić.

I tu był cały problem, że nie było odpoczynku na planie, bo zawsze był rejwach. Przy czym jeszcze muszę panu powiedzieć, że wszyscy wtedy palili, ja nie, ale wszyscy palili, więc jak się przychodziło do domu, to po prostu wszystko było w zapach papierosów. Jak było ujęcie, no trzeba było cicho siedzieć, ponieważ z tego pokoju, gdzie myśmy, właśnie z tego pustostanu, przechodziło się już do sypialni kiepskich, gdzie oczywiście były drzwi, ale nieraz było tak, że w tych drzwiach stała kamera, więc myśmy musieli cicho wtedy siedzieć. Też było tych pierwszych parę odcinków takich, że była klatka schodowa filmowana. Ja podziwiam tych ludzi, bo baba wraca z zakupami, a my mówimy... I ona... To było niesamowite.

Był bardzo dobrym reżyserem z Tadżykistanu swoją drogą. On był operatorem w ogóle. On dobrze mówił po polsku. Oczywiście, że może tam jakiś takich określeń, ale zawodowych tych wszystkich tak. Natomiast wie pan, no ja jak zaczęłam pracować w Kiepskich, to jednak miałam kilkadziesiąt filmów w epizodach, ale jednak obeznana byłam z planem filmowym i wiedziałam co do kogo należy na planie filmowym. I jeżeli byłam zszokowana, to sposobem pracy Okiła, który wszystko robił sam. I za drugiego reżysera, i za oświetlaczy ustawiał światło, operatorów. Wszystko, wszystko, wszystko robił sam.

No i tam inaczej się chowa, bo tam te takie są na powierzchni są. Tak, ustawione w pionie, prawda? W pionie, ale też są takie na poziomie ziemi, tylko że się nie wkopuje, tylko one są tak jakby na zerowym poziomie i to jest... Zbliżyliśmy się niebezpiecznie do śmierci w podziemie. Powoli się też będziemy zawijać. Mam nadzieję, że nie podziemie. Dziękuję Pani bardzo za tę rozmowę. Było mi niezmiernie miło i bardzo przyjemnie mi się z Panią rozmawiało. I dziękuję też za przyjęcie zaproszenia do studia, że udało nam się zgrać kalendarze i odbyć tę dyskusję na temat świata według kiepskich i nie tylko. Dziękuję. Dziękuję bardzo. A Wam dziękuję za to, że dotrwaliście do końca.

Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.