Krzysztof Zanussi - JAK OSIĄGNĄĆ SUKCES?

To Andrzej Wajda bardzo pięknie nazwał, trzeba mieć duszę poety i być kapralem. Otóż kaprale prawie nigdy nie piszą wierszy, a poeci nie chcą być kapralami. A to trzeba połączyć. Trzeba być menadżerem, trzeba być liderem i trzeba być człowiekiem o wielkiej, wolnej fantazji. I każdy z nas ma do czegoś większą skłonność, do czegoś mniej. Trzeba to w sobie rozwinąć, połączyć i połączyć jeszcze z takim charakterem, który nie pozwala się załamać, a nie prowadzi do bzika, bo też ludzie bzikują czasami, upierają się, że są genialni, podczas kiedy nie są. A tymczasem, jak posłucham każdego krytycznego zdania, no to od razu jestem zniszczony. Czyli muszę wymierzyć, kiedy słuchać krytyki, a kiedy już się od niej odwrócić i powiedzieć, to niesprawiedliwe, wiem swoje, nie słucham tego, co mi mówią.

No tak, dlatego, że jest nasze ego, które szczególnie u mężczyzn jest. Czyli był jakiś wyścig szczurów, można powiedzieć, kolokwialnie mówiąc. Zawsze jest, tylko trzeba się wznieść nad to. I to miał, nawet mimo wszystkich swoich słabości, miał to Andrzej Wajda, który potrafił się zachwycić cudzym dziełem, mimo że to nie było jego własne. To była wielka cecha Andrzeja i bardzo rzadka wśród artystów. A pan nie utrzymywał takich dobrych relacji, nie utrzymuje na przykład z panem Jerzym Skolimowskim, czy wcześniej z panem Andrzejem Wajdą? Zawsze był jakiś rodzaj rywalizacji, takiej wewnątrzpolsko-reżyserskiej. To nikomu nie przeszkadza rywalizacja i z Andrzejem. Którego uważam za człowieka dużo bardziej wszechstronnego ode mnie. Ale czy ta rywalizacja miała wymiar trochę negatywny? Nie, nie.

Oczywiście mam parę żalów o to, że gdzieś w kilku miejscach źle się o mnie wyraził, czy gdzieś mi tam odmówił jakichś honorów, które by mogły na mnie spaść, ale to są normalne ludzkie sprawy. Natomiast z Kolimowskim, jak i z Polańskim, jak i z Wajdą Mam szczerze stosunki życzliwe, sympatyczne, cenię ich, lubię, więc nie mam powodu na nic się zrzymać. Nawet utrzymałem przyzwoite relacje z Żuławskim, który nie był najłatwiejszym w relacjach kolegą. I dalej dzisiaj, no na przykład potrafię pochwalić ostatni film Pani Szumowskiej, bo z Panią Szumowską mam bardzo złe relacje, ale film ten górski wydaje mi się nadzwyczaj udany i piękny i muszę jej przyznać taki bez wątpienia, że to jest dowód wielkiego talentu.