Krzysztof M.Maj - MOBBING TO SMUTNY STANDARD?

Księgi Jakubowe nie należą do najłatwiejszych rzeczy. Oczywiście. Czy to jest problem, żeby zrobić coś takiego? Ba! Jeszcze jest jedna kwestia, którą też ludzi może odstręczać. Mnie odstręczała. Ja jako bywalec konwentów jestem przyzwyczajony do tego, że z moim ulubionym pisarzem idę na piwo i pizzę i rozmawiam z nim o jego powieściach. Tutaj mamy sytuację taką, że jest pani pisarka, jest wykwalifikowany redaktor, który z nią rozmawia i jest publika, która może co najwyżej bić brawo. Mocno zrobiona ekskatedra perorowania egzambony kościelnej. Tak i to jest zupełnie co innego. Nie dziwię się, że zaczynają się irytować tym, bo nie będę się irytować tak długo, jak ktoś mówi, no powiedzmy, że to jest jakiś performance, że on sobie lubi czytać klasyków, lubi starożytników, nikomu nie szkodzi, prawda?

Dla mnie wymowną sytuacją jest zdjęcie Moniki Olejnik, która trzyma Księgi Jakubowe i mówi, że powinniśmy to nosić jak torebkę. Tak, bo to nie jest do czytania. To jest do pokazania. Pozdrawiamy Panią Monikę. Żartuję, jakby chciała zainteresować, to można byłoby to zrobić w inny sposób, a nie grać wizerunkiem. To jest trudne do zauważenia, ale jak zaczyna się widzieć przejawy tego postępowania, to ono jest naprawdę bardzo rozpowszechnione i może nawet ludzie mają dobre intencje, ale zawsze podkreślam, Trzeba używać języka osoby, z którą rozmawiasz. Nie można używać języka swojego wyłącznie, swojej bańki, wyniośle, bo wtedy się przekona przekonanych. Jeżeli chcemy przekonać nieprzekonanych, jeżeli chcemy... To jest na przykład w moim interesie żywy... To jest chyba najlepsza opcja, przekonać wszystkich, prawda?