Koszmary

Historia Skrzydlata Śmierć to jest historia o morderczych muchach wyhodowanych przez pewnego naukowca w laboratorium. To jest klimatycznie opisane, oczywiście z klamrą, opowieści w opowieści i jest to najciekawsza rzecz, najbardziej budząca grozę jakąś. którą trzeba wyróżnić i jeżeli sięgać to po to oraz po pierwsze opowiadanie, które również narzuciło mi skojarzenia z filmami czy to Hammera, czy to... Najbardziej pierwsze opowiadanie, czyli Człowiek z kamienia, wspomniało też Vincenta Price'a i House of Wax, czyli Muzeum Ciał Woskowych, tak to u nas było tłumaczone, czyli Dom z Wosku, no to chodzi właśnie o Muzeum Ciał, znaczy o Muzeum, nie Ciał, no już spoiler, prawda, w tłumaczeniu skóry.

Chociaż no też oszukuję. No nie, nie, nie. To jest temat do sprawdzenia. Ale dlaczego ja to w ogóle cytuję, te dyskusje? No, że pojawiają się zarzuty właśnie, że to jest gra fomańskie. I to nawet na tak szacownym forum fanów. A to nawet, no słuchajcie, to opowiadanie... Z bezmiaru eonów. Zaczyna się niby fajnie, ale kiedy przechodzi to do drugiej części, tam mamy opisany w ogóle jakiś eksponat. W pierwszej części jest... Znowu, też lata 50-te, skojarzenia, wiecie, Hammer, element taki troszkę na początek jakiejś takiej mitologii wschodniej czy egipskiej, tutaj już nie pamiętam, mumia, mamy muzeum, tutaj w ogóle ten zbiorek koszmary warto czytać w muzeum gdzieś, albo przynajmniej siąść sobie pod muzeum narodowym w Krakowie i w jakiś pochmurny...

wieczór czytać, to rzeczywiście przy muzeum, bo tutaj bardzo dużo jest muzeów w tym zbiorze. No to tutaj mamy do czynienia z jakimiś mumiami i te mumie mają swoją historię i one bardzo angażują widzów i odbiorców. Tam świetna scena jest taka jak w ogóle kabaret. No i dlatego to by świetnie pasowało do Hammera i Vincenta Price'a, którzy potrafili właśnie takie grafomaństwo przeciągnąć na swoją stronę i pokazać z takiej właśnie humorystycznej strony. I dlatego właśnie Hammer i Amicus, oni są genialni w tym przedstawianiu tej grozy, bo te smaczki humorystyczne potrafili wpleść w to. A tutaj, jak ja czytałem scenę, jak ta mumia, no ta mumia ma swoją historię, to jest prawie jakiś tam bóg odwieczny, cholera wie kto to był.