#30 | Jak Wyspy Owcze wprowadziły równość małżeńską?

20 lat temu wyspy Farrerskie były postrzegane jako miejsce homofobiczne, szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę sytuacje w krajach skandynawskich, do których wyspy chcą się zaliczać. Dyskryminujące było nie tylko prawo, ale też ogólny klimat, wynikający przede wszystkim z dużej religijności Farrerów. Dzisiaj w Atlasie Świata o drodze farerów i farerek do równości małżeńskiej. Na marginesie dodam, że Dania, do której administracyjnie wyspy należą, we wspomnianym wcześniej rankingu zajmuje miejsce trzecie. Gościnią Atlasu Świata jest dzisiaj Urszula Chylaszek, reporterka i fotografka, autorka książki Kanska, Miłość na Wyspach Owczych.

I na drodze Farrerów do równości małżeńskiej. Tak sobie poczytałam przed naszą rozmową, że najpierw był zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i w Danii, bo Wyspy Farerskie administracyjnie należą do Danii, więc w Danii taki zakaz wszedł w życie w 1987 roku i temat ten już później pojawił się również w parlamencie wysp owczych. Ale ta ustawa czy też, nie wiem, zmiana została odrzucona. I wtedy znowu wrócił ten temat i znowu przepadł. Dokładnie. Czy mogłaby się powiedzieć, jak w ogóle wyglądała ta droga, w ogóle debata wokół zakazu dyskryminacji ze względu na orientację seksualną?

Oczywiście nie wszyscy tak myśleli, ale powiedzmy, że te głosy najbardziej przeważały w tamtym czasie. I to prawdopodobnie wynikało z tego, że że wielu Farerów, być może nawet większość, nie miała świadomości tego, jak bardzo jest to powszechne zjawisko, w sensie społeczność LGBT, że to są ludzie, którzy są wszędzie. I Farerom wydawało się, że tym, którzy są heteronormatywni, wydawało się, że Zjawisko LGBT+, ich nie dotyczy, bo o tym się tam po prostu nigdy nie mówiło. A nie mówiło się właśnie dlatego, że powszechnie opowiązywała taka opinia, że to jest coś złego, zwłaszcza w latach 80., jeszcze potem 90. Homoseksualność była kojarzona z AIDS, o którym wtedy cały świat usłyszał i to było samo najgorsze zło, więc nawet jeżeli ktoś