#29 | Jak się żyje i pracuje w Antarktyce?

Mieszkają tylko te dwie osoby. Na stacji tych osób jest więcej, natomiast nalają sram, gdzie ja byłam dwukrotnie, to właśnie tylko te dwie osoby. To nigdy nie było jakieś takie moje wielkie marzenie, bo niektórzy czytali książki Centkiewiczów i tak myśleli, że tak bardzo, bardzo by chcieli w te rejony polarne popłynąć. Do mnie w zasadzie ta zimna przygoda dotarła jakoś tak troszeczkę bocznymi drzwiami, ponieważ pracując w Salamandrze pracowałam z Anią Grebieniow, która wcześniej już na stacji Arctowskiego była. No i przez to, że się znałyśmy i ona zaproponowała mi wyjazd, więc no jakoś w zasadzie za długo się nie zastanawiałam. Wcześniej był taki ciekawy motyw, ponieważ czytałam biografię Tove Jansson , którą zresztą tutaj właśnie mam przy sobie i tam cały rozdział jest poświęcony temu, jak Tove zakochała się w wyspie i tam budowała swój dom drewniany, tam pracowała.

Ja czytałam to i myślałam sobie, Jak ja bym chciała wylądować na takiej wyspie, w małym drewnianym domku, tam pracować, właśnie coś zupełnie innego niż zrobiłam do tej pory, bo przez wiele lat mieszkałam w Poznaniu. I to jakoś tak do mnie przyszło, właśnie chyba sobie tak wyprosiłam to. Książka Tove Jansson okazała się być prorocza. Drewniany domek, gdzieś z dala od ludzi, od cywilizacji. Jak wygląda taka praca? Istnieje coś takiego jak Kamlar. Ten skrót z angielskiego tłumaczy się dwójnasób. To jest albo komisja, albo konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki. To jest taka konwencja, która jest właśnie wcielana w życie przez komisję, która była związana z podpisaniem traktatu antarktycznego.

Ale czasami no wiadomo, że jak się jest w takiej małej przestrzeni cały czas tą samą osobą, no to chcąc nie chcąc jakieś konflikty się gdzieś tam pojawiają i czasami już też nawet samo zmęczenie już sprawiało, że gdzieś tam człowiek się robił bardziej nerwowy, więc żeby jakoś się z tych emocji jakoś pozbyć albo nakierować je na inną stronę, to właśnie ta muzyka też pomagała. Rozpoczęłyśmy tę rozmowę od przywołania książki o Tove Jansson i o tym, jak opisywane życia na wyspie zachęciło, przynajmniej nie zniechęciło do wyjazdu. Czy zauważasz jakieś zbieżności? Co sobie wyobrażałaś czytając tę książkę, a jak wypadła rzeczywistość? Nie nastawiałam się na nic konkretnie, dlatego że