Zaginięcie Daniela Robinsona
Robiąc zakupy w sklepie TaniaKsiążka.pl poprzez ten link, możesz okazać wsparcie dla kanału: https://webep1.com/go/31a40d527e Powyższy link jest linkiem afiliacyjnym. Niewielki procent ze sprzedaży trafia do mnie. Wesprzyj mnie na Patronite: Spotify: https://open.spotify.com/show/00bR40E... Instagram: @agnyeshka kontakt: [email protected]źródła: https://1drv.ms/w/c/bac46d350fdf9f05/EW-ZZba-2l1PphfdvOlhVs0BCvVjxBl2cmei1rbZd-KsFA?e=VZT4kDTa sprawa jest nierozwiązana
To była środa, środek tygodnia. Daniel jedzie do pracy. Dzień wcześniej był w biurze, ale tego dnia pracuje w terenie. Tego dnia ma jechać na miejsce od wiertu na pustyni, na zachód od Phoenix. To jest nowe miejsce, w którym wcześniej nigdy nie był. Nie pracuje tam sam. W tym miejscu pracuje również inny geolog nazwiskiem Ken Elliott. I zresztą właśnie o poranku Daniel wyśle wiadomość do Kena, pytając, jak ma tam dojechać. Nie był pewien właśnie, bo nigdy wcześniej tam nie był. Daniel w końcu dojedzie na miejsce pracy około godziny dziewiątej rano. To jest też pierwszy raz, kiedy Ken i Daniel w ogóle poznają się, bo mimo, że pracowali razem w jednej firmie, nie mieli wcześniej okazji się poznać ani razem pracować.
Jak ten później zezna, na początku wydało się, że wszystko jest w porządku, ale bardzo prędko zachowanie Daniela zaczęło robić się trochę dziwne. Był rozkojarzonym, zaczął mówić różne rzeczy i nie kończyć, gapić się gdzieś w przestrzeń, mimo że tak naprawdę nie było na co się patrzeć, bo byli na pustyni, wokół nie było niczego, byli kilka kilometrów od głównej drogi. Ken później powie, że zachowanie współpracownika spowodowało, że zaczął się zastanawiać, czy Daniel może jest pod wpływem jakichś narkotyków czy jakichś substancji. Także nawet popatrzył się dokładnie w jego źrenice, ale zauważył, że wyglądają normalnie. Ken nie znał też Daniela, to jest pierwszy raz, kiedy go poznał, więc też w tym momencie nie wie, jak ma go potraktować, jak ma do tego podejść. Nie jest pewien, czy to jest dla Daniela normalne zachowanie, czy zawsze się tak zachowuje, czy jest to coś, co akurat tylko dzieje się teraz.
Ken zezna też, że Daniel miał go kilkakrotnie zapytać, czy ten jest zmęczony i czy chce wrócić do domu. Do Phoenix. Na co Ken powie, że nie. Tak w sumie nie rozumiał tego pytania, no bo dopiero zaczęli pracę. Była dziewiąta rano. Dopiero co tam przyjechali. Ten dzień to był dzień bardzo gorący, jesteśmy w Arizonie pod koniec czerwca, ale też dosyć pochmurny. Zapowiadano przelotny deszcz. I w którymś momencie Daniel właśnie patrzy w niebo i mówi, że chyba będzie padać. Ken więc przestaje robić to, co robił w danym momencie i wyjmuje swój telefon, aby właśnie sprawdzić pogodę, bo z tego, co rozumiem... Natura ich pracy powodowała, że w czasie deszczu nie mogli pracować, musieli przerwać pracę, więc jeżeli widzieli, że zbiera się na deszcz, że ma padać, no to musieli tam chyba zacząć coś zwijać, składać i przeczekać deszcz.
I w tym momencie, gdy Ken patrzy w telefon, Daniel odchodzi od niego, z czego Ken najpierw nie zdaje sobie sprawy, i gdy podnosi wzrok, widzi, że Daniel wsiada do swojego samochodu, Jeepa Renegade. W pierwszej chwili oczywiście Ken sądzi, że Daniel idzie coś z niego wyjąć. Ale Daniel zamiast tego wsiada za kierownicę, macha do Kena na pożegnanie, jakby to była najbardziej normalna rzecz w świecie i odjeżdża. Ken jak później powie, nie rozumie, co się właśnie stało. Było około 9.45, więc spędził z Danielem tylko około 45 minut. I znów, nie znał go wcześniej, nie wiedział, czy to jest dla Daniela jakieś normalne zachowanie, normalny rodzaj pracy. czy Daniel mówiąc, że chyba zanosi się na deszcz, uznał, że nie ma sensu gdzieś pracować, po prostu spakował się i pojechał, co też nie miało dla Kena sensu, bo nie tak wyglądały chyba te wszystkie procedury.
I gdzie czasem się zdarzało, że właśnie ktoś z nich opuszczał miejsce pracy, żeby, nie wiem, pojechać na stację benzynową, czy kupić coś do jedzenia, tak byli raczej dosyć daleko od miasta, no i dopiero zaczynali. Ken nie za bardzo rozumie, co się stało i myślę, że można tutaj też zrozumieć jego zagubienie i niepewność. Dopiero poznaje tego nowego współpracownika, nie znał go wcześniej i tak jakbym się miała właśnie postawić na miejscu Kena, to też właśnie nie wiem. Gdzie zawsze praca z kimś nowym, kogo się nie znało wcześniej jest jakimś wyzwaniem Nie wiadomo jaka ta osoba jest, jaki ma styl pracy, jakie ma podejście. Tak tutaj właśnie Ken to dziwne zachowanie Daniela, nie wie jak on ma je odczytać, czy to jest normalne zachowanie Daniela, czy nie. W końcu więc Ken decyduje się zadzwonić do nich do biura.
aby powiedzieć, że Daniel opuścił miejsce pracy, ale nie chce go wpędzić w kłopoty, nie chce po prostu powiedzieć, że Daniel porzucił robotę i pojechał do domu, tylko mówi, że Daniel pojechał do domu, bo chyba się źle poczuł, bo coś było nie w porządku. I to miejsce, gdzie oni pracowali jest dosyć odległe na zachód od Phoenix, na pustyni o nazwie Sonoran. I w to miejsce, gdzie pracowali prowadziła taka żwirowa droga, na którą należało zjechać z drogi o nazwie North Sun Valley Parkway. Poza kilkoma miejscami tu i tam, gdzie właśnie prowadzone są jakieś odwierty, generalnie nie ma tam żywej duszy. I po tym, gdy Ken zgłosił, co się stało, ktoś w końcu z kierownictwa dzwoni na telefon komórkowy Daniela, aby zapytać, czy wszystko w porządku.
Ale ten nie odbiera. Piszą mu też wiadomości. Ale znów nie ma odpowiedzi. Dzwonię więc powrotem do Ken'a, by zapytać, czy Daniel wrócił, ale słyszę, że nie ma po nim śladu. W końcu Ken decyduje się sam przerwać pracę, wsiąść w swój samochód i pojechać w kierunku, w którym Daniel odjechał. I teraz tak, z ich miejsca pracy była tylko jedna droga, która prowadziła właśnie prosto do drogi asfaltowej, do tej drogi North Sound Valley Parkway, z tym wyjątkiem, że w jednym miejscu gdzieś w połowie było tam rozwidlenie. Nieuznakowane w żaden sposób. Po prostu trzeba było wiedzieć, dokąd się jedzie, gdzie skręcić. I teraz Daniel jadąc tą drogą od miejsca pracy, zakładając, że chce wrócić do drogi asfaltowej, do miasta, do domu, do cywilizacji, musiałby skręcić w lewo.
Ale Ken, patrząc na ślady opon na piasku, widzi, że najświeższe ślady opon zdają się skręcać nie w lewo i do cywilizacji, a w prawo, głębiej w pustynię. Zaczyna obawiać się, że Daniel Robinson albo omyłkowo, albo celowo skręcił w kierunku pustyni. Pojechał więc tymi śladami przez jakiś czas w tamtym kierunku. Dojeżdżając do miejsca, które było na niewielkim zniesieniu, tak aby mógł się rozejrzeć po okolicy, ale nie widzi ani śladu po Danielu, nie widzi ani jego samochodu, ani żadnego innego, więc decyduje się zawrócić i raz jeszcze dzwoni do biura. Jeden ze współpracowników, który był wtedy w biurze, który zresztą też był dosyć dobrym przyjacielem Daniela i który z tego co rozumiem pracował tam wcześniej i to on pomógł mu Danielowi znaleźć tę pracę, w końcu skontaktował się z rodziną Daniela w Karolinie Południowej, jak i też z jego siostrą mieszkającą w Phoenix i wszyscy razem złożyli zawiadomienie na policji.
I w końcu znalazł samochód Daniela, rozbity w czymś, co może mogę opisać jako taki niewielki rów. Pokażę Wam zresztą zdjęcia, bo kilka zdjęć zostało oficjalnie udostępnionych przez biuro szeryfa. Widać na nich, że jego samochód leży rozbity na prawej stronie, na boku, po stronie pasażera. Wszystkie poduszki powietrzne były w samochodzie uruchomione, auto było całe poobijane. Wszystko wskazywało na to, że zjechało z boczem do rowu, uderzając o jego dno i obracając się na bok. Miejsce, gdzie samochód znaleziono w prostej linii znajduje się około 6,5 km od miejsca, gdzie Daniel i Ken pracowali tego dnia. W samochodzie znaleziono wiele rzeczy należących do Daniela.
Jego telefon komórkowy wyłączony z rozładowaną baterią, jego plecak z laptopem pracowniczym, klucze do mieszkania, zapas butelek wody. Około metra od samochodu, tuż przed nim, leżały rozrzucone ubrania. Dwie skarpetki wywrócone na drugą stronę, tak jak gdy ktoś czasem w pośpiechu je zdejmuje, zrywa ze stopy, również wywrócone na drugą stronę para dżinsów. w kieszeni, w których znajdował się portfel ze wszystkimi dokumentami Daniela, parę butów, podkoszulek i kamizelka z logo firmy, dla której pracował Daniel. I tutaj mamy tylko na to potwierdzenie Kena Eliota, tego mężczyzny, z którym on pracował tego dnia, ale wszystko wskazuje na to, że te ubrania to były te same ubrania, które Daniel tamtego poranka miał na sobie.
Może 10 kilometrów? Biorąc pod uwagę, że musimy szukać 10 kilometrów w każdym kierunku od samochodu, jest to oczywiście obszar bardzo duży, ale znów sprowadzono wolontariuszy, helikoptery, psy tropiące. Do dziś nie udało się niczego znaleźć. Czymś, o czym trzeba tu też powiedzieć, to to, że w ciągu, nie wiem, może kilku tygodni prowadzących do jego zniknięcia wiele bliskich mu osób zauważy w zachowaniu Daniela jakąś zmianę. Okazuje się, że to, czego doświadczył, co zobaczył Ken Elliot tamtego poranka, To dziwne, niejasne zachowanie Daniela, to rozkojarzenie, odejście z miejsca pracy bez słowa, to nie było dla niego typowe.
Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Robiąc zakupy w sklepie TaniaKsiążka.pl poprzez ten link, możesz okazać wsparcie dla kanału: https://webep1.com/go/31a40d527e Powyższy link jest linkiem afiliacyjnym. Niewielki procent ze sprzedaży trafia do mnie. Wesprzyj mnie na Patronite: Spotify: https://open.spotify.com/show/00bR40E... Instagram: @agnyeshka kontakt: [email protected]źródła: https://1drv.ms/w/c/bac46d350fdf9f05/EW-ZZba-2l1PphfdvOlhVs0BCvVjxBl2cmei1rbZd-KsFA?e=VZT4kDTa sprawa jest nierozwiązana