Mentionsy Mentionsy
Aneks Kryminalny
Aneks Kryminalny

Zaginięcie Daniela Robinsona

12.09.2025 ·43 min 5 s

Robiąc zakupy w sklepie TaniaKsiążka.pl poprzez ten link, możesz okazać wsparcie dla kanału: https://webep1.com/go/31a40d527e Powyższy link jest linkiem afiliacyjnym. Niewielki procent ze sprzedaży trafia do mnie. Wesprzyj mnie na Patronite: Spotify: https://open.spotify.com/show/00bR40E... Instagram: @agnyeshka kontakt: [email protected]źródła: https://1drv.ms/w/c/bac46d350fdf9f05/EW-ZZba-2l1PphfdvOlhVs0BCvVjxBl2cmei1rbZd-KsFA?e=VZT4kDTa sprawa jest nierozwiązana

Daniel Robinson niespodziewanie opuścił swoje miejsce pracy, mówiąc, że jest zmęczony. Mimo, że dopiero co przyjechał. Wsiadł do swojego samochodu i odjechał. Po czym przepadł. I mimo, że jego samochód zostanie odnaleziony miesiąc później, rozbity na pustyni w Arizonie, po samym Danielu do dziś nie ma śladu. Dzień dobry i witam ponownie w aneksie. Miło mi, że znów do mnie dołączyliście. A jeżeli jest to Wasz pierwszy raz tutaj, witajcie. Ja mam na imię Agnieszka i wypuszczam nowe odcinki na YouTube w każdą niedzielę. Dziś mam dla Was sprawę stosunkowo nową, bo z roku 2021...

Jest to sprawa ostatnio przypomniana mi w komentarzu. Pamiętam, że mówiono o niej trochę więcej przy okazji zaginięcia i morderstwa Gabi Petito. Jeżeli pamiętacie, to była bardzo głośna swojego czasu sprawa. I właśnie przy okazji tej sprawy, przy okazji tego rozgłosu, jaki nabrała, zaczęto też zwracać uwagę na inne, podobne czy mniej podobne historie, właśnie zaginięć innych osób, często też w podobnym regionie. które z różnych powodów nie nabrały takiego samego rozpędu i takiego samego rozgłosu jak sprawa Gabi. I sprawa Daniela właśnie była jedną z tych przytaczanych wtedy spraw, bo miała miejsce w bardzo podobnym czasie. A zatem bez zmydnego przedłużania dziś, witam raz jeszcze w aneksie.

Jak zawsze, usiądźcie sobie wygodnie, weźcie sobie tradycyjnie jakieś piciu i zapraszam do dzisiejszej historii. I zacznijmy właśnie od osoby Daniela Robinsona. Daniel zaginie w stanie Arizona, ale pochodzi z Karoliny Południowej, urodził się tak dokładniej w Kolumbii, w Karolinie Południowej. W czasie zaginięcia będzie bardzo młody, bo urodził się w roku 1997, więc gdy zaginie będzie miał 24 lata. Daniel pochodzi z kochającej się dużej rodziny. Ma troje starszego rodzeństwa i jedną młodszą siostrę. Czymś, co też trzeba o nim powiedzieć i co jest na pewno jego ważną cechą fizyczną, jeżeli chodzi o poszukiwania, o jego takie cechy charakterystyczne, jest to, że Daniel urodził się ze zdeformowaną ręką.

Czy może inaczej urodził się częściowo bez ręki. Jego ramię kończy się gdzieś na wysokości łokcia, czy zaraz za łokciem. Ale było to coś, co w ogóle nigdy nie utrudniało mu funkcjonowania. Daniel uprawiał sporty, grał trochę w szkolnej orkiestrze na trąbce, nie miał problemu z jazdą samochodem, z pracą. I mimo, że właśnie w dzieciństwie, gdzieś tam w wieku nastoletnim proponowano mu... Nawet dawano mu protezę do noszenia. On po kilku próbach zawsze decydował się żyć bez niej. Czuł, że tak mu jest wygodniej i naturalniej. Daniel skończył studia w Karolinie Południowej, w miejscowości Charleston, tak dokładniej, gdzie zdobił licencjat z geologii. Bo jak odkrył w czasie studiów, to był właśnie temat, który bardzo go pasjonował i bardzo mu odpowiadał.

Niedługo po skończeniu studiów Daniel znajdzie pracę w firmie, która będzie miała siedzibę m.in. w Arizonie i jest to firma o nazwie Matrix New World, brzmi może trochę tajemniczo, ale jest to firma, która zajmuje się różnego rodzaju właśnie odwiertami, wierceniem studni, z tego co rozumiem też pewnie wierceniem... i wydobywaniem ropy. Daniel zostaje tam właśnie zatrudniony jako geolog i jego zadaniem, tak dokładnie z tego co rozumiem, jest nie w dziedzinie ropy naftowej, a dokładniej przy wodzie, przy wierceniu studni. Jego pracą jest testowanie tej wody. Jest to praca częściowo w terenie, głównie w terenie, czasem też trochę w biurze.

I tak też jest rok 2021. Daniel ma 24 lata i mieszka w Arizonie, daleko od swojej rodziny, ci są praktycznie po drugiej stronie kraju, na wschodnim wybrzeżu. I Daniel wynajmuje sam małe mieszkanie w Tempe w Arizonie. Traktowane jako osobne miasto, ale można powiedzieć wchodzi w cały ten skład aglomeracji miasta Phoenix. Jeżeli pamiętacie na przykład sprawę zaginięcia Adrian Salinas, to ona też mieszkała w tej samej okolicy. Większość jego rodziny, jego rodzice o imionach Melissa i David wciąż właśnie mieszkają gdzieś w okolicach Kolumbii, w Karolinie Południowej, więc kawał drogi, ale do Phoenix niedługo po jego przeprowadzce przenosi się też jedna ze starszych sióstr Daniela.

Dzięki temu też nie jest on tam tak zupełnie sam. I poza tą pracą jako geolog, która jest pracą na pełen etat, Daniel, aby sobie trochę dorobić, zaczyna też pracować dorywczo poprzez aplikację Instacart. Czyli to jest taka aplikacja, przez którą sobie można zamówić zakupy z różnych supermarketów i innych sklepów. Jego zadaniem było właśnie przyjmować zlecenia, robić te zakupy i dowozić je do zamawiającego. Według jego ojca, Davida, Daniel podjął się tej dodatkowej pracy, ponieważ był bardzo skupiony na swojej przeszłości. Chciał odłożyć jak najwięcej pieniędzy i inwestować je w przeszłości i może otworzyć jakiś własny biznes. I tak też teraz mamy 23 czerwca 2021 roku.

To była środa, środek tygodnia. Daniel jedzie do pracy. Dzień wcześniej był w biurze, ale tego dnia pracuje w terenie. Tego dnia ma jechać na miejsce od wiertu na pustyni, na zachód od Phoenix. To jest nowe miejsce, w którym wcześniej nigdy nie był. Nie pracuje tam sam. W tym miejscu pracuje również inny geolog nazwiskiem Ken Elliott. I zresztą właśnie o poranku Daniel wyśle wiadomość do Kena, pytając, jak ma tam dojechać. Nie był pewien właśnie, bo nigdy wcześniej tam nie był. Daniel w końcu dojedzie na miejsce pracy około godziny dziewiątej rano. To jest też pierwszy raz, kiedy Ken i Daniel w ogóle poznają się, bo mimo, że pracowali razem w jednej firmie, nie mieli wcześniej okazji się poznać ani razem pracować.

Jak ten później zezna, na początku wydało się, że wszystko jest w porządku, ale bardzo prędko zachowanie Daniela zaczęło robić się trochę dziwne. Był rozkojarzonym, zaczął mówić różne rzeczy i nie kończyć, gapić się gdzieś w przestrzeń, mimo że tak naprawdę nie było na co się patrzeć, bo byli na pustyni, wokół nie było niczego, byli kilka kilometrów od głównej drogi. Ken później powie, że zachowanie współpracownika spowodowało, że zaczął się zastanawiać, czy Daniel może jest pod wpływem jakichś narkotyków czy jakichś substancji. Także nawet popatrzył się dokładnie w jego źrenice, ale zauważył, że wyglądają normalnie. Ken nie znał też Daniela, to jest pierwszy raz, kiedy go poznał, więc też w tym momencie nie wie, jak ma go potraktować, jak ma do tego podejść. Nie jest pewien, czy to jest dla Daniela normalne zachowanie, czy zawsze się tak zachowuje, czy jest to coś, co akurat tylko dzieje się teraz.

Ken zezna też, że Daniel miał go kilkakrotnie zapytać, czy ten jest zmęczony i czy chce wrócić do domu. Do Phoenix. Na co Ken powie, że nie. Tak w sumie nie rozumiał tego pytania, no bo dopiero zaczęli pracę. Była dziewiąta rano. Dopiero co tam przyjechali. Ten dzień to był dzień bardzo gorący, jesteśmy w Arizonie pod koniec czerwca, ale też dosyć pochmurny. Zapowiadano przelotny deszcz. I w którymś momencie Daniel właśnie patrzy w niebo i mówi, że chyba będzie padać. Ken więc przestaje robić to, co robił w danym momencie i wyjmuje swój telefon, aby właśnie sprawdzić pogodę, bo z tego, co rozumiem... Natura ich pracy powodowała, że w czasie deszczu nie mogli pracować, musieli przerwać pracę, więc jeżeli widzieli, że zbiera się na deszcz, że ma padać, no to musieli tam chyba zacząć coś zwijać, składać i przeczekać deszcz.

I w tym momencie, gdy Ken patrzy w telefon, Daniel odchodzi od niego, z czego Ken najpierw nie zdaje sobie sprawy, i gdy podnosi wzrok, widzi, że Daniel wsiada do swojego samochodu, Jeepa Renegade. W pierwszej chwili oczywiście Ken sądzi, że Daniel idzie coś z niego wyjąć. Ale Daniel zamiast tego wsiada za kierownicę, macha do Kena na pożegnanie, jakby to była najbardziej normalna rzecz w świecie i odjeżdża. Ken jak później powie, nie rozumie, co się właśnie stało. Było około 9.45, więc spędził z Danielem tylko około 45 minut. I znów, nie znał go wcześniej, nie wiedział, czy to jest dla Daniela jakieś normalne zachowanie, normalny rodzaj pracy. czy Daniel mówiąc, że chyba zanosi się na deszcz, uznał, że nie ma sensu gdzieś pracować, po prostu spakował się i pojechał, co też nie miało dla Kena sensu, bo nie tak wyglądały chyba te wszystkie procedury.

I gdzie czasem się zdarzało, że właśnie ktoś z nich opuszczał miejsce pracy, żeby, nie wiem, pojechać na stację benzynową, czy kupić coś do jedzenia, tak byli raczej dosyć daleko od miasta, no i dopiero zaczynali. Ken nie za bardzo rozumie, co się stało i myślę, że można tutaj też zrozumieć jego zagubienie i niepewność. Dopiero poznaje tego nowego współpracownika, nie znał go wcześniej i tak jakbym się miała właśnie postawić na miejscu Kena, to też właśnie nie wiem. Gdzie zawsze praca z kimś nowym, kogo się nie znało wcześniej jest jakimś wyzwaniem Nie wiadomo jaka ta osoba jest, jaki ma styl pracy, jakie ma podejście. Tak tutaj właśnie Ken to dziwne zachowanie Daniela, nie wie jak on ma je odczytać, czy to jest normalne zachowanie Daniela, czy nie. W końcu więc Ken decyduje się zadzwonić do nich do biura.

aby powiedzieć, że Daniel opuścił miejsce pracy, ale nie chce go wpędzić w kłopoty, nie chce po prostu powiedzieć, że Daniel porzucił robotę i pojechał do domu, tylko mówi, że Daniel pojechał do domu, bo chyba się źle poczuł, bo coś było nie w porządku. I to miejsce, gdzie oni pracowali jest dosyć odległe na zachód od Phoenix, na pustyni o nazwie Sonoran. I w to miejsce, gdzie pracowali prowadziła taka żwirowa droga, na którą należało zjechać z drogi o nazwie North Sun Valley Parkway. Poza kilkoma miejscami tu i tam, gdzie właśnie prowadzone są jakieś odwierty, generalnie nie ma tam żywej duszy. I po tym, gdy Ken zgłosił, co się stało, ktoś w końcu z kierownictwa dzwoni na telefon komórkowy Daniela, aby zapytać, czy wszystko w porządku.

Ale ten nie odbiera. Piszą mu też wiadomości. Ale znów nie ma odpowiedzi. Dzwonię więc powrotem do Ken'a, by zapytać, czy Daniel wrócił, ale słyszę, że nie ma po nim śladu. W końcu Ken decyduje się sam przerwać pracę, wsiąść w swój samochód i pojechać w kierunku, w którym Daniel odjechał. I teraz tak, z ich miejsca pracy była tylko jedna droga, która prowadziła właśnie prosto do drogi asfaltowej, do tej drogi North Sound Valley Parkway, z tym wyjątkiem, że w jednym miejscu gdzieś w połowie było tam rozwidlenie. Nieuznakowane w żaden sposób. Po prostu trzeba było wiedzieć, dokąd się jedzie, gdzie skręcić. I teraz Daniel jadąc tą drogą od miejsca pracy, zakładając, że chce wrócić do drogi asfaltowej, do miasta, do domu, do cywilizacji, musiałby skręcić w lewo.

Ale Ken, patrząc na ślady opon na piasku, widzi, że najświeższe ślady opon zdają się skręcać nie w lewo i do cywilizacji, a w prawo, głębiej w pustynię. Zaczyna obawiać się, że Daniel Robinson albo omyłkowo, albo celowo skręcił w kierunku pustyni. Pojechał więc tymi śladami przez jakiś czas w tamtym kierunku. Dojeżdżając do miejsca, które było na niewielkim zniesieniu, tak aby mógł się rozejrzeć po okolicy, ale nie widzi ani śladu po Danielu, nie widzi ani jego samochodu, ani żadnego innego, więc decyduje się zawrócić i raz jeszcze dzwoni do biura. Jeden ze współpracowników, który był wtedy w biurze, który zresztą też był dosyć dobrym przyjacielem Daniela i który z tego co rozumiem pracował tam wcześniej i to on pomógł mu Danielowi znaleźć tę pracę, w końcu skontaktował się z rodziną Daniela w Karolinie Południowej, jak i też z jego siostrą mieszkającą w Phoenix i wszyscy razem złożyli zawiadomienie na policji.

Jeszcze tego samego dnia, 23 czerwca. Jego rodzina bardzo prędko dołączy się do poszukiwań. Pojadą po pierwsze do jego mieszkania, ale zobaczą, że nie ma tam po Danielu śladu. Na parkingu nie było jego samochodu, nie było niczego, co wskazywało na to, że Daniel wrócił do mieszkania po opuszczeniu miejsca pracy. Wszystko więc wskazywało na to, że Daniel zgubił się możliwe na pustyni. Zaraz organizowano więc duże poszukiwanie na bardzo szeroką skalę. Jego rodzina też już tego samego dnia, 23 czerwca, zauważy jeszcze jedną dziwną rzecz. My się właśnie dowiedzieli, że Daniel zniknął, nie odbiera telefonu, też oczywiście zaczęli próbować się z nim skontaktować i m.in. zaczęli wchodzić na jego social media, aby zobaczyć, czy może coś opublikował, czy opublikował, kiedy i gdzie coś opublikował, gdzie jest po raz ostatni.

Ale okazało się, weszli na jego Instagrama i okazało się, że wszystkie zdjęcia, wszystkie posty, jakie miał na Instagramie zostały usunięte, a byli pewni jeszcze do niedawna tam były. Czyli Daniel albo ktoś mając dostęp do jego konta musiał wykasować wszystkie zdjęcia albo w dniu jego zaginięcia, albo kilka dni przed nim. Poszukiwania na pustyni są duże, używane są helikoptery, psy tropiące, wolontariusze na piechotę. Jest to oczywiście trudny teren. Stosunkowo płaski, ale momentami pogrukowaty i porośnięty niskimi krzakami. Także jednak widoczność nie jest najlepsza. Nie jest to taka pustynia w stylu, nie wiem, Sahara, czy jedna z tych takich bardzo płaskich pustyn, gdzie można się rozejrzeć wokół i widzieć wszystko.

w promieniu kilku kilometrów. Tutaj widoczność jest znacznie mniejsza. I pomimo tych poszukiwań upływa prawie miesiąc, a po Danielu, po jego samochodzie, jego rzeczach nie ma śladu. Jego social media zdaje się zniknęły, Daniel niczego nie publikuje, jego telefon zdaje się być wyłączony, nie ma też żadnej aktywności na jego koncie w banku. Daniel po prostu przepadł. Do czasu. I tak 19 lipca, prawie miesiąc później, Jeep Daniela zostanie znaleziony. I to nawet nie przez grupę poszukiwawczą, nie przez helikopter na przykład, nie zostanie zauważony z helikoptera na przykład, A zostanie znaleziony przez właściciela ziemi, który gdzieś tam w pobliżu miał rancho i to rancho ileś tam aktów właśnie też obejmowało kawałek pustyni i on z tego co rozumiem, wiedząc o zniknięciu Daniela, po prostu sam te swoje ziemia sprawdzał.

I w końcu znalazł samochód Daniela, rozbity w czymś, co może mogę opisać jako taki niewielki rów. Pokażę Wam zresztą zdjęcia, bo kilka zdjęć zostało oficjalnie udostępnionych przez biuro szeryfa. Widać na nich, że jego samochód leży rozbity na prawej stronie, na boku, po stronie pasażera. Wszystkie poduszki powietrzne były w samochodzie uruchomione, auto było całe poobijane. Wszystko wskazywało na to, że zjechało z boczem do rowu, uderzając o jego dno i obracając się na bok. Miejsce, gdzie samochód znaleziono w prostej linii znajduje się około 6,5 km od miejsca, gdzie Daniel i Ken pracowali tego dnia. W samochodzie znaleziono wiele rzeczy należących do Daniela.

Jego telefon komórkowy wyłączony z rozładowaną baterią, jego plecak z laptopem pracowniczym, klucze do mieszkania, zapas butelek wody. Około metra od samochodu, tuż przed nim, leżały rozrzucone ubrania. Dwie skarpetki wywrócone na drugą stronę, tak jak gdy ktoś czasem w pośpiechu je zdejmuje, zrywa ze stopy, również wywrócone na drugą stronę para dżinsów. w kieszeni, w których znajdował się portfel ze wszystkimi dokumentami Daniela, parę butów, podkoszulek i kamizelka z logo firmy, dla której pracował Daniel. I tutaj mamy tylko na to potwierdzenie Kena Eliota, tego mężczyzny, z którym on pracował tego dnia, ale wszystko wskazuje na to, że te ubrania to były te same ubrania, które Daniel tamtego poranka miał na sobie.

Innymi słowy, wyglądał tak, jakby Daniel rozbił samochód, wyczołgał się z wraku, rozebrał się do majtek, bo zdaje się, tylko tego brakuje. I no właśnie, co dalej? I dlaczego to zrobił? I tutaj dużo się też dzieje z tym samochodem. To znaczy, nowe samochody są na tyle teraz naszpikowane elektroniką, że wiele można z nich wyciągnąć, wiele informacji można z nich zdobyć po takim wypadku. I tutaj wiemy właśnie m.in., że w momencie uderzenia, w momencie gdy samochód się rozbił, pasy tylko na jednym miejscu, przy na jednym siedzeniu były zapięte i było to właśnie siedzenie kierowcy. W samochodzie nie znaleziono śladów krwi swoją drogą. Gdy do uderzenia doszło, samochód jechał z prędkością około 30 mil na godzinę, czy też około 55 km na godzinę.

Komputer wskazuje też na to, w żadnym momencie również tuż przed uderzeniem nie wciśnięto hamulca. Po tym, gdy samochód się rozbił, ktoś próbował uruchomić go ponad 40 razy, co oczywiście nie miało prawa się udać, bo samochód wleżał na boku i w takiej pozycji nigdzie by nie pojechał. Innymi słowy, Daniel opuszcza miejsce pracy, przez przypadek lub celowo skręca w złym kierunku i wjeżdża głęboko w pustynię, Po czym rozpędza samochód najbardziej jak to możliwe na takim terenie. 55 km na godzinę to możliwe mniej więcej najszybciej, jak był w stanie jechać w takich warunkach. I no właśnie, rozbija samochód, po czym próbuje go uruchomić, następnie wychodzi z niego, rozbiera się do bielizny i znika.

Zdaje się, nie próbuje w żaden sposób uzyskać pomocy, nie próbuje... Zadzwonić na numer alarmowy ze swojego telefonu. Mogły być tam problemy z zasięgiem, ale w wielu miejscach i tak da się zadzwonić przynajmniej na numer alarmowy albo nie wiem, nie próbuje wziąć tego telefonu w jakieś inne miejsce, gdzie może zasięg uda się złapać. Wszystko wskazuje na to, że nie zabiera ze sobą wody, a przynajmniej sporo wody zostaje w samochodzie zostawione, znalezione. Innymi słowy, nic tutaj nie ma sensu. W samochodzie nie ma krwi, możliwe więc, że Daniel, jeżeli to w ogóle on jechał tym samochodem oczywiście, wyszedł z tego wypadku bez szwanku, co zdaje się przy otwartych poduszkach i przy takiej prędkości było możliwe, no ale oczywiście też nie można wykluczyć jakichś urazów wewnętrznych.

Urazu głowy na przykład, wstrząśnienia czy czegoś, co może prowadzić do ogólnej dezorientacji. I pewnie może to właśnie wyjaśniać, dlaczego zdaje się po tym wypadku nie zachował się najbardziej racjonalnie. No ale pytanie w ogóle, dlaczego miałby pojechać w tamto miejsce, zjechać z drogi żwirowej, wjechać gdzieś w pustynię i zdaje się wjechać do rowu w ogóle nie używając hamulców. co zdaje się wskazywać na to, że nie był to wypadek, a celowe działanie. Czy to w ogóle Daniel prowadził? Czy natrafił na tym pustkowiu na kogoś, kto ukradł mu ten samochód? Na pewno wydarzyło się tu coś bardzo dziwnego. Rozpoczęto więc kolejne poszukiwania, teraz skupiające się właśnie wokół samochodu.

Wokół niego i wyostrzące się oczywiście coraz dalej we wszystkich kierunkach. bo nie było niczego. W tamtym momencie nie było żadnych śladów, które mogły wskazywać na to, w którym kierunku Daniel odszedł. Zdaje się jednak, jeżeli odszedł w samej bieliźnie, potencjalnie boso, pewnie też bez nakrycia głowy czy bez wody, to w takich warunkach nie mógł odejść zbyt daleko. Prognozy mówią o tym, że był to dzień raczej pochmurny, więc może dzięki temu też chłodniejsze i upalne słońce nie doskwierałoby aż tak. Ale Daniel raczej dosyć prędko straciłby siły z wyczerpania, wycieńczenia, odwodnienia. i wysokich temperatur. Jak daleko mógł odejść w linii prostej z tamtego miejsca, zanim straciłby siły?

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.