Amiga Bez Ściemy odcinek 57

Konwencję znacie, jest taka jak w odcinku latach 80. 10 propozycji gier z mojej strony, 10 ze strony Remika. Plus dodatkowo w bonusie dwie propozycje tyczące się ikon gatunku Mordobić. Na początek pierwsza z nich. Seria Street Fighter 2 to kamień milowy w historii gier walki, który nie tylko zdefiniował gatunek, ale też zapoczątkował złotą erę automatów arcade. Składa się z kilku wersji rozbudowujących pierwotną grę. Street Fighter 2 The World Warrior to pierwsza i fundamentalna wersja Street Fighter 2 wydana przez Capcom na automaty arcade w 1991 roku. Osiem grywalnych postaci z unikalnymi technikami specjalnymi, do tego czterech bossów i sześcioprzyciskowe sterowanie, trzy ciosy pięścią plus trzy kopnięcia stały się gwarancją wielkiego sukcesu, który zrewolucjonizował Biatyki stając się podstawą pod niezliczone turnieje, remiks i porty.

To cała reszta, to ja tutaj, jeśli chodzi o wersje automatowe, opieram się tylko o wrażenia z maima, no bo nie będę tutaj okłamywał was, że mając już Amigę, czy nawet wcześniej Atari, to zamiast marnować, znaczy cenne wtedy 20 złotówki z Marcelim na wodko, to wolałem jednak pograć w domu, a kupić sobie frytki, czy przeznaczyć na inne rozrywki. Nie wnikajmy, nie wnikajmy. Ok, teraz propozycja od remiksa. Final Fight. Final Fight. Capcom stworzył hitowy beat'em up, w którym gracze przemierzali miasto Metro City w walce z gangiem Mad Gear.

Ale odsyłamy też do odcinka, nie pamiętam którego, na naszym kanale. Omawialiśmy remake tej gry na Amigę i on już wreszcie dogonił ten arcade. Tak samo chyba, o ile pamiętam, też omawiałeś remake Street Fightera, prawda? Tak, tak, dwójki. Street Fighter, tak. No to tyle ode mnie, jeżeli chodzi o Final Fight. Niestety, łapka w dół. Ok, teraz moja propozycja Chiki Chiki Boys. Chiki Chiki Boys, poza Japonią znana jako Mega Twins, to kolorowa i dynamiczna platformówka wydana przez Capcom w 1990 roku. Często porównana do takich tytułów jak Wonder Boy in Monsterland czy Magic Sword, jednak odróżniająca się swoim własnym bardziej radosnym klimatem.

Dwaj bracia bliźniacy, tytułowi Chicky Chicky Boys, synowie króla wyruszają w podróż, aby ocalić świat, pokonać potwory i przywrócić świetność królestwu. Gracz może wybrać jednego z nich. Pierwszy specjalizuje się w broni białej, czyli silniejsze ataki wręcz, drugi ma silniejszą magię, ale słabsze ataki fizyczne. Oczywiście w wersji arcade możliwa jest gra dla dwóch graczy jednocześnie. Całość osadzona w barwnej, rysunkowej i pełnej uroku graficze anime, z płynną, pełną detali animacją, typową dla jakości Capcomu z przełomu lat 80. i 90. Dopełnieniem strony wizualnej była dynamiczna, zróżnicowana muzyka zapadająca w pamięć. No i tutaj przyjacielu oddaję tobie...

Było dużo lepszej konkurencji, ale okej, propozycja ode mnie. Black Tiger. Black Tiger to dwuwymiarowa gra akcji typu platformowo-zręcznościowego z elementami RPG osadzona w mrocznym świecie fantasy. Stworzona i wydana przez Capcom w 1987 roku. Gracz wciela się w tytułowego czarnego tygrysa, wojownika, który wyrusza na misję pokonania trzech złowrogich smoków, których jeden to potężny Black Dragon, Oraz przywrócenia pokoju w zrujnowanym królestwie opanowanym przez demony i potwory. Postać wyposażona jest w bić z łańcucha i noże, którymi może rzucać. Za zabijanie wrogów gracz zbiera monety, które może wykorzystać do kupowania u lepszych. Na końcu każdego z ośmiu dużych etapów w klimacie średniowiecznego dark fantasy czeka nas walka z bossem, zazwyczaj ogromnym demonem lub smokiem.