Technologia udomowiona
Kto ma dziś władzę, my nad technologią czy technologia nad nami? Futurolożka Natalia Hatalska twierdzi, że to technologia udomowiła (i uzależniła) ludzi, a nie odwrotnie. Opowiada o tym jak samotny jest dzisiaj człowiek, jak rozwój technologiczny pogłębia polaryzację w społeczeństwie i że świat jest systemem naczyń połączonych, gdzie wszystko na siebie oddziałuje niezależnie od odległości i czasu, a przyszłość jest konsekwencją tego co tu i teraz. Jak przetrwać? Najlepiej myśleć i działać mając w głowie perspektywę 150 lat, nauczyć się myśleć systemowo i budować wspólnoty oparte na solidarności, współpracy i podobnych wartościach. Potężna dawka wiedzy, a także nadziei na to, że rozwój technologiczny może iść w parze z rozwojem człowieczeństwa. Zapraszam!Natalia Hatalska, analityczka trendów, założycielka i CEO instytutu badań nad przyszłością Future Institute, autorka „Wiek paradoksów. Czy technologia nas ocali?”.
Właśnie o tym, że świat jest systemem zamkniętym, że wszystko ma na siebie wpływ. I to najlepiej nam pokazała, że wszystko na siebie ma wpływ. Najlepiej nam pokazała pandemia. Bo jeżeli mówię o takim, że my mamy taką tendencję, jak sobie popatrzysz na... Nie mogę ci pokazać, ale gdybyś miała taki wykres, że masz oś pionową i oś poziomą. Oś pozioma to jest Czas, czyli w jakim czasie interesują nas rzeczy, czyli tutaj mamy blisko, to jest perspektywa jednego dnia czy tam tygodnia, potem mamy perspektywę trzech lat czy tam pięciu lat, potem perspektywa właśnie życia naszych dzieci i potem długą perspektywę, a na osi pionowej Mamy przestrzeń, czyli im bliżej punktu zero, to są rzeczy na przykład dotyczące mojego domu, mojej pracy, mojej rodziny.
Albo ona ma wpływ na to, że zmieniamy decyzje zakupowe, bo idziemy do sklepu, wiemy, że jest gigantyczna inflacja i na przykład zaczynamy kupować zupełnie inne produkty, zaczynamy oszczędzać pieniądze. To jest bezpośredni wpływ rzeczy, która dzieje się daleko w przestrzeni, jest niezależna od nas, ale ma wpływ na nasze No i bo zaczęłam jakby innym przykładem właśnie jest pandemia, która zaczęła się tysiące kilometrów od nas, w Chinach. A miała wpływ na to, jak zmieniliśmy sposób komunikowania się, jak sposób pracy, jak się dzieci zaczęły uczyć, jak kupowaliśmy, jak teraz chodzimy do lekarzy, na przykład teraz coraz częściej korzystamy z telepora, to jest wszystko konsekwencja tej pandemii. Więc bardzo ważne jest, żebyśmy patrzyli nie tylko na to, co jest tu i teraz, ale także to, co jest tam i w przyszłości. Czyli to myślenie systemowe.
I teraz też jedna bardzo ważna rzecz. W momencie, kiedy zaczynamy myśleć rzeczy, które są daleko od nas, zarówno w czasie i w przestrzeni, to one pozwalają nam też podejmować inne wybory. Znowu wrócę do pandemii. Pandemia COVID-19 nie była pierwszą pandemią, może na taką skalę, ale mieliśmy wcześniej epidemie, które się zdarzały. Ptasia grypa, świńska grypa i tak dalej. I z pewnością nie jest ostatnią pandemią. Zresztą mówi się, że XXI wiek to jest wiek właśnie pandemii. No i teraz my wiedząc, że mamy do czynienia z pandemiami, że to wpływa na nasze codzienne życie, radzimy sobie w taki sposób, że produkujemy szczepionki.
I teraz, żeby to źle nie zabrzmiało, szczepionki to jest absolutnie jedno z największych technologicznych osiągnięć człowieka. One są ekstremalnie ważne, ale one tak naprawdę nie eliminują problemu pandemii. One tylko, można powiedzieć, że leczą efekty, czyli mamy jakiś symptom i ten symptom zostaje wyeliminowany. Bo jakbyśmy się na głębokim poziomie znowu zastanowili, skąd się biorą pandemie, to po pierwsze, Pandemie biorą się z utraty bioróżnorodności, czyli człowiek zaczyna wchodzić w obszary, w które wcześniej nie wchodził i też jest taka teoria, że to jest po prostu zemsta natury na człowieku, który po prostu zawłaszcza coraz większe połacie ziemi, coraz bardziej je niszczy i w związku z tym w efekcie my mamy pandemię.
Ale druga rzecz jest taka, że pandemie najczęściej mają swój początek i najszybciej rozprzestrzeniają się w miejscach, Gdzie ludzie nie mają dostępu do wody, gdzie nie mają dostępu do pomocy lekarskiej, gdzie nie mają spełnionych warunków sanitarnych, gdzie panuje ubóstwo, gdzie panuje przeludnienie. I teraz, jeżeli weźmiemy pod uwagę, gdzie tak się dzieje, to my wiemy, że to się dzieje głównie w krajach azjatyckich i krajach afrykańskich, które są daleko od nas. Moglibyśmy powiedzieć, co mnie te kraje obchodzą. Ale właśnie obchodzą nas chociażby z tego, nawet jeżeli chcielibyśmy być egoistami, że powinniśmy wyeliminować problemy, które są w tych krajach, tak jak ubóstwo, przeludnienie, brak pomocy lekarskiej, kwestie wody i tak dalej, właśnie po to, żebyśmy mogli też zadbać o samych siebie, czyli dbając o ludzi tych, którzy są daleko od nas, dbamy też o siebie.
Chociaż tak jak powiedziałaś, nie wiemy do końca, co dobra będzie kiedyś znaczyć. Natalia, no dobrze. Jakby rzeczywiście jest tak, że i to pewnie ewolucyjnie też, jakby od początku istnienia naszego gatunku, ta potrzeba życia stadnego, funkcjonowania, Społecznego w jakiejś grupie była bardzo potrzebna, ale też piszesz bardzo dużo o tej samotności. No więc z jednej strony teoretycznie, żeby przetrwać, powinniśmy się łączyć w grupę, a z drugiej strony jesteśmy w tej chwili w takim momencie, kiedy ta samotność jest trochę naszą codziennością. No, też wynika z tego, jak my budujemy dzisiaj relacje, jednak w większości to też pandemia bardzo mocno nasiliła, czyli budujemy relacje, wiele relacji online za pomocą technologii, czyli to są kontakty, które są kontaktami zapośredniczonymi, to nie są kontakty bezpośrednie.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kto ma dziś władzę, my nad technologią czy technologia nad nami? Futurolożka Natalia Hatalska twierdzi, że to technologia udomowiła (i uzależniła) ludzi, a nie odwrotnie. Opowiada o tym jak samotny jest dzisiaj człowiek, jak rozwój technologiczny pogłębia polaryzację w społeczeństwie i że świat jest systemem naczyń połączonych, gdzie wszystko na siebie oddziałuje niezależnie od odległości i czasu, a przyszłość jest konsekwencją tego co tu i teraz. Jak przetrwać? Najlepiej myśleć i działać mając w głowie perspektywę 150 lat, nauczyć się myśleć systemowo i budować wspólnoty oparte na solidarności, współpracy i podobnych wartościach. Potężna dawka wiedzy, a także nadziei na to, że rozwój technologiczny może iść w parze z rozwojem człowieczeństwa. Zapraszam!
Natalia Hatalska, analityczka trendów, założycielka i CEO instytutu badań nad przyszłością Future Institute, autorka „Wiek paradoksów. Czy technologia nas ocali?”.