Mikromobilność w Warszawie. Czy rowery i e-hulajnogi są bezpieczne?

Czyli jeżdżą pojezdni na moście czy po chodniku? Nie, tam po chodniku. A no właśnie i to jest problem. Mogą, bo akurat jeżeli nie ma wyznaczonej infrastruktury rowerowej, a tam jest podwyższona prędkość, no to z formalnego punktu widzenia można się tam poruszać hulajnogą. Ale rowerzyści tego mostu nie wybierają, bo on nie jest dla rowerzystów przyjazny. To są miejsca turystyczne, to są na przykład też bulwary wiślane. W ogóle hulajnogi są używane w takim zagęszczeniu. W Eturiule jest o wiele bardziej rozproszone, no bo jest systemem, który obejmuje całe miasto. A hulajnogi to są jednak pewne takie wyspy w centrum, plus w zagłębiach biurowych, czyli ta wola biurowa współczesna, no i służewiec przemysłowy, czyli też po parkach biurowych widzimy, że się osoby poruszają. Czyli możemy powiedzieć z dużym prawdopodobieństwem, że z hulajnóg korzystają turyści i osoby poruszające się po parkach biurowych, na przykład, które chcą szybko przyjechać z miejsca na miejsce.

We współczesnym już nowej generacji Veturilo ten błąd jakby pomiaru jest wyeliminowany, bo mamy GPS-y, No ale w tamtej generacji musieliśmy się po prostu opierać na odległościach pomiędzy stacjami. Jakie znaczenie ma mikromobilność ta hulajnogowo-rowerowa przy podjeżdżaniu na przykład do stacji metra, do przystanków albo w drugą stronę tak zwana ostatnia mila naszych podróży? Tak, ja bym powiedział, że w obu tych środków transportu w ogóle to znaczenie jest. To znaczy próbowaliśmy sprawdzić jaki procent tych przejazdów kończy się właśnie w ważnych węzłach przesiadkowych, stacjach metra albo przystankach na przykład tramwajowych. Około 50% przejazdów w Eturilo kończy się w takim punkcie. I około 25% przejazdów hulajnogami. Czyli to znaczenie jest w wypadkach, aczkolwiek w wypadku w Eturilu ono jest istotniejsze.