Zobaczyłem na własne oczy, co zrobiło ISIS | Bartosz Rutkowski

Bez jej wsparcia i bez dzieciaków ta cała Orla Straż, ta cała przygoda byłaby niemożliwa. Ale przekazy medialne nie były zachęcające. Tak jak wspomniałeś, ta wiadomość, która była impulsem, to była informacja o tym, że ISIS ukrzyżowało dwunastolatka. Twój pomysł natomiast polegał na tym, żeby tam, gdzie takie rzeczy się dzieją, pojechać jako biały mężczyzna, jako chrześcijanin, katolik. Po ludzku, miałeś jakieś takie obawy, nie bałeś się? Jak zadbałeś o swoje bezpieczeństwo? Wiesz co, nawiązałem kontakty przez internet z ludźmi, tam były oddziały chrześcijańskie, milicje chrześcijańskie, które broniły, to się nazywa równina Niniwy, tak? To czasem jest w czytaniach biblijnych, to jest też jako równina Niniwy, o ile pamiętam, czasem jeszcze niektórzy mówią dolina Niniwy, tak?

Włączam stoper, klękam, wstaję i mam 5 minut, żeby zabrać ludzi z ławki, odstawić ich, opowiedzieć im historię ukrzyżowanego dzieciaka, czemu rzuciłem robotę, Co robię? Zabrać ich do Nigerii, Iraku, Kongo, strefy gazy i potem ich odstawić z powrotem do ławki. Później stajesz przed kościołem. Wybiegam, biorę po drodze puszkę i ulotki. Jak te reakcje wyglądają? Mega pozytywnie. Polacy chcą pomagać, tylko Polacy po prostu chcą mieć pewność, że to ma ręce i nogi, że sobie z tego wiesz, nie kupiłeś Porschaka i drugiego domu. To też mnie zresztą nauczyło, bo takiej pokory kiedyś byłem na spotkaniu, ale taka prawdziwa anegdota, byłem gdzieś w jakimś drugim końcu Polski, pojechałem na początki Orlej Straży i tam facet pali fajkę, ja tam pakuję te zdjęcia, wszystko do autka i on mówi, wie pan,

Pomieszanie z poplątaniem. Jeżeli będziemy tą pomoc z takich powodów prowadzić, to po prostu trzeba będzie zamknąć Orlą Straż, bo to będzie świadczyło o tym, że same nasze intencje są nieprawidłowe. Dlatego my się staramy pilnować tych pieniędzy, bo z tyłu głowy mamy. Że ja tutaj jako przykład taką panią, która nam wpłaca po dwa złote z dopiskiem więcej nie mogę. Wiesz, jest to jakieś takie moralne zobligowanie, żeby maksymalną część tych dwóch złotych dowieźć na miejsce do tego dziecka, o którym ta pani myśli. A nie przejść w podróży służbowej w hotelu w Warszawie. Tylko wiesz, też to kiedyś chyba pani Ochojska, z którą tam w innych sprawach się nie specjalnie zgadzam, powiedziała, że ludzie rozumieją, że żeby nakarmić dziecko, ale nie rozumieją, że osoba, która przyjeżdża zebrać dane o tym dziecku, musi mieć laptopa, tak?

No ale z drugiej strony my jesteśmy tak małą fundacją, że nam się udało i udaje nam się te koszty utrzymywać na takim no rozsądnym Ja nigdy nie doprowadzę do tego, żeby Orla Straż liczyła więcej niż 10 osób. Z założenia, to od początku. Dlaczego nie masz takiej ambicji, żeby to było 20, 30, 100 osób? No bo to zmieni sposób działania Orlej Straży. Ja się będę budził pierwszego i będę się martwił, W pierwszej kolejności losem tych 100 zatrudnionych osób, no bo tak jestem skonstruowany, że się czuję odpowiedzialny za swoich ludzi. Czy będzie kasa na pensję? Wiesz, czy ja im wypłacę pensję, czy pani Kasia, która jest w zagrożonej ciąży, czy utrzymam jej stanowisko, rozumiesz, czy opłacę, nie wiem, najem czegoś, tak, czy opłacę samochody, je ubezpieczę, no bo będę już patrzył z punktu widzenia, jak gdyby, dobrze zarządzanej firmy.

To jest długi marsz. To co jest największą przeszkodą dla tego osła, który musi pchać? 11 osób próbowało z nami współpracować i zrezygnowało. Rafał, ludzie, my mamy... Czyli specyfika, temat, tak? Kurczę, no odbieramy telefony w nocy nieraz, tak? Ja nie jestem w stanie planować życia na więcej niż 2 tygodnie do przodu. I to nie mówię tego jako żart, tylko no po prostu ja nie wiem, tak, bo może po wywiadzie u Ciebie się odezwie ktoś, kto będzie chciał, żebyśmy gdzieś opowiedzieli o teorii Orlej Straży i to wiesz, to równie dobrze może być Koło Gospodyń Wiejskich z Nowej Wsi Lęborskiej, gdzie miałem przyjemność być wiele lat temu u Pań zaproszony, a może być jakiś duży podcast, tak. My nie staramy się, myśmy chyba nigdy nie odmówili jeszcze żadnego wywiadu, tak, obojętnie dla kogo.

Jej życie się zmieniło. Oczywiście, że ten mąż nie zmartwychwstał, ale ona widzi nadzieję w swoim życiu i cała społeczność widzi, że pomimo, że są dziesiątki innych rodzin, które nie otrzymały pomocy, to i tak to przywraca całej społeczności nadzieję. Ja to tak widzę, bo ludzie się pytają, wiesz, też tutaj powiedziałeś, że ludzie, którzy się zajmują więcej lat pomocą niż ja, mówią o zniechęceniu, o jakichś tam takich rzeczach. Słuchaj, mi mówili ludzie z Caritasu, z Pachu, których znałem osobiście, że Bartek, tak jak ty, zaczynałem Orlą Straż, że tak się da działać maksymalnie 2 lata. Taki Krzysiek, który pracował i tu i tu, powiedział, Bartek,

I wiesz, ja nie wiem, jakie będą tego skutki, ale jak widzisz taką jedną, drugą, dziesiątą rodzinę, która była w sytuacji bezwyjścia, dramatycznej i teraz te dzieciaki są ubrane, chodzą do szkoły i przede wszystkim mają nadzieję w oczach i ta matka ma nadzieję i się zachowuje normalnie, no to kurde, chyba po to właśnie założyliśmy Orłą Straż. Tej satysfakcji musi być niezwykle dużo. Tu jest problem w Polsce, zachrzaniania, zdobywania środków finansowych, a wyjazd dla mnie do Nigerii, czy do Kongo, czy do Iraku, to jest w pewnym sensie nagroda. No ale nad tym, co problematyczne też pracujemy. Powiedz proszę, bo zaczynaliście od pomagania jezydom.

I chrześcijanom, od razu tym dwóm pierwszym grupom. Czym dzisiaj obecnie Fundacja się zajmuje? No bo wiele lat minęło. Największy projekt i najwięcej w ogóle projektów realizujemy od kilku lat na terenie Nigerii Północnej. To jest kraj, w którym ginie około 8 tysięcy ludzi rocznie, z czego ponad 6 tysięcy chrześcijan w zamachach turystycznych. I ja zawsze chciałem, wiedziałem, że prędzej czy później będę się starał tam działać, jeżeli tylko będę miał możliwość, bo to też, wiesz, jak gdyby Orla Straż nie jest od tego, żeby skakać z kwiatka na kwiatek, wiesz, i zrobić po jednym projekcie w 10 krajach i zaznaczyć na mapie na czerwono 10 krajów, no bo przecież to jest bzdura, tak? Ale z drugiej strony też naszą rolą jest rola informacyjna. Ja pamiętam, jak mi konsul polski w Iraku powiedział, że jak zaczęła działać tak ostro Orła Straż tam na terenie Kurdystanu i północnego Iraku, to on obserwował, że ilość materiałów w ciągu roku w mediach zwiększyła się dziesięciokrotnie.

Ma usunięty ten największy tutaj mięsień udowy. Sześcioro dzieciaków. Mieszka na wsi, zajmuje się rolą. Wynajęcie jej w bezpiecznej wsi na rok dwuizbowego domku kosztowało 17 dolarów. 17 albo 18 dolarów. W Nigery. To jest siedemdziesiąt parę złotych. Wynajęcie żonie nauczyciela, którego zamordowano jednej izby z oknami, bo mieszkała w miejscu bez okien i takiego pomieszczenia gospodarczego na rok, to było 32 złote. Mówimy o kraju, gdzie taka oficjalna obecnie średnia pensja rządowa, jak gdyby taka minimalna, to jest 170 złotych mniej więcej. Te nasze pieniądze mają ogromną… Czyli kilkadziesiąt złotych stówa jest w stanie komuś ułożyć życie na jakiś czas.