Mentionsy

Dzisiejszy odcinek to odcinek będący kwintesencją środkowej europejskości, bo rzecz będzie dotyczyć Triestu, a powodem do nagrania tej audycji jest lektura książki, książki autorstwa Jan Morris, książki zatytułowanej Triest, czyli nigdzie.

Niestety, bo chętnie poczytałbym więcej o Trieste, chętnie poczytałbym więcej Jan Morris, ale pewnie wrócę do tego za chwilę.

Na te 220 stron opowieści o Trieste, którą snuje Jan Morris, składa się 16 rozdziałów, ale tak naprawdę 18.

No i powodów do tego, żeby ten Triest się pojawił było sporo, więc się bardzo ucieszyłem, że ukazała się książka Jan Morris.

O Trieste napisała Jan Morris.

Jan Morris, pisarka, autorka angielska?

No i ku mojemu zaskoczeniu zobaczyłem, że Jan Morris żyła jeszcze prawie dwadzieścia lat później.

No bo dla mnie Jan Morris to jest autorka Triestu.

A mówię osoba nie przez przypadek, bo o Jan Morris teraz możemy mówić jako o autorce.

No i Jan Morris napisała książkę o Trieste, a napisała książkę o Trieste trochę zakochana w tym miejscu.

Przez jakiś czas w Trieste Jan Morris mieszkała, no ale Triest pozostał.

Bo bardzo szybko okazuje się, że kiedy Jan Morris pisze o Trieste, to ma na myśli nie tylko przestrzeń, ale pewne doświadczenie miejskości, doświadczenie...

Przypomniała mi ta książka Trieste Centrale Jarosława Rudisza, do której to właśnie wróciłem, także po lekturze Jan Morris.

Ale ta książka jest także rodzajem credo Jan Morris.

Mam wrażenie, że niektóre fragmenty tej książki mogą być trudne może nie tyle w odbiorze, co w przyswojeniu czy w zaakceptowaniu refleksji, którą Jan Morris pokazuje, dla osób, które myślą bardziej w kategoriach narodowych.

Dla mnie była to refleksja bardzo bliska, toteż ja się w tej refleksji doskonale odnajdywałem i kiedy Jan Morris pisze o graffiti, które w Trieste odkryła, graffiti, które brzmiało jebać narody, no to tak, dla mnie było to bliskie, tak, jebać narody, no ale zdaję sobie sprawę, że dla wielu osób

Oczywiście Jan Morris przekazuje także swoją pewną wizję świata, pewną refleksję.

Czasami Jan Morris używa konkretnych słów, które mają w walijskim jakieś znaczenie i one są użyte w tekście do wytłumaczenia czegoś.

Bardzo nieoczywistym było dla mnie ogromne docenianie przez Jan Morris klasy mieszczańskiej.

Z jednej strony rodzaj progresywizmu Jan Morris.

Także Jan Morris wprowadza pojęcie państwa nigdzie.

Chciałbym, żeby więcej rzeczy Jan Morris się w języku polskim ukazało.

Cesarz Maksymilian i Szarlota Austriacka są oczywiście także te ich losy przedstawione w książce Jan Morris, ale tak te książki idą obok siebie, że warto czytać je razem.

No szkoda tylko, że tak mało pociągów u Jan Morris, no ale za to są u Jarosława Rudisza.