Mentionsy

Na początku miałam taki pomysł, który niestety się nie sprawdził, że mogłabym tłumaczyć tych narratorów po kolei, osobno, czyli że najpierw przetłumaczyłabym całą narrację Leny, potem Ewarysty, potem Tobi, Staubera, osobno każdą postać.

Rejestry językowe zawsze zresztą dają mi w kość, a w przypadku Bilej Wody miałam dużą trudność z napisaniem postaci Alojsa Staubera i biskupa Franciszka Szaldy, którzy prowadzą w powieści korespondencję i też są narratorami.

Uchwycenie języka Alojsa Staubera i biskupa Franciszka Szaldy było więc dla mnie niezłą gimnastyką.

No ja teraz może powiem, oszczędzę ci przykładu, bo będzie lepiej, że kiedy tłumaczyłam właśnie Staubera, to była świetna zabawa, świetnie napisałaś tego Staubera, mi się bardzo, ten język po prostu super wyszedł.

Katka właśnie powiedziała, że było to bardzo trudne stworzyć język Staubera, ale on wyszedł bardzo wiarygodnie, on jest taki, on jest bardzo charakterystyczny, on jest jedną z takich postaci rzeczywiście, gdzie ten język się udało zrobić absolutnie osobny i on jest tak naiwnie patetyczny.

Dobrze się bawiłaś tłumacząc komunistyczną nowomowę i język ojca Staubera?

Stauber pisze bardzo pięknie.

Bardzo dobrze go napisałaś, ale Stauber jest wiejskim księdzem i widać, że czuje się trochę niżej w hierarchii, mimo że z arcybiskupem byli wcześniej przyjaciółmi, ale później arcybiskup jest rzecz jasna wyżej, więc ksiądz zwraca się do niego z taką specyficzną uniżonością i jest przy tym właśnie w taki patetyczny sposób naiwny.