Mentionsy

No to świetnie i cieszę się, bo to przystęp, że dla mnie to jest, mogę powiedzieć jasno, to jest początek odkrywania Cervantesa i Don Quixota i bardzo się cieszę z tej pracy, którą też pan wykonał do tej książki, przygotowując bardzo szczegółową bibliografię, bo tam w Polsce tych tekstów nie ma tak dużo, natomiast tam pan, jest mnóstwo, pan pokazuje rzeczy zagranicznych, więc...

A jak poczytamy Don Quixota, to zobaczymy, że scena z wiatrakami ma półtorej strony, a tam jest stron 1300, więc tam naprawdę jest trochę więcej jeszcze rzeczy.

Jakie to nawet możemy spoilerować, dlatego że każdy ma swoje odczytanie Don Quixota i przez te 400 z górą lat Don Quixota odczytywał naprawdę na rozliczne sposoby.

Pierwszych osiem rozdziałów Don Quixota, która jest ewidentną kopią takiej historii o chłopie, który oszalał od słuchania ballad, od romans.

Co więcej, imię Don Quixota też jest znaczące.

tego Don Quixota, która też się pojawiła, która gra z konwencją literacką całą, gra sama z sobą, gra z czytelnikiem i ta książka, jak sobie teraz pomyślałem, dlaczego tak wszyscy się nią, moim zdaniem, zachwycali ci najwięksi, to miałem wrażenie, że mniej z powodu tej części pierwszej, tylko bardziej z powodu chyba tej części drugiej, tam, gdzie widać, jak przez 10 lat

Przy czym ten gość, żeby było jasne, nazywa się tak, jak główny bohater, czy tam jeden z bohaterów z tego fałszywego Don Quixota, czyli z postacią literacką, która została zaczerpnięta do innej książki.

Naprawdę to przenikanie się, ten cały dialog, to jest super, to jest tak genialne, tylko trzeba znać tę historię o tym, że drugi tom Don Quixota powstał w reakcji na tego fałszywego Don Quixota, którego zresztą możemy sobie po polsku przeczytać, tego fałszywego Don Quixota Avellanedy, nie?

Ach, czyli, no nie, ja na pewno Aveyenę przeczytam sobie, bo bardzo jestem ciekaw, co można zrobić z tego, a sama historia, no to taka dla mnie metaliteracka, to metafikcyjna, to przerastanie się tych książek, też taka refleksja Don Quixota w którymś momencie, że jest niby postacią literacką, a jednak nie.

Ktoś tam kiedyś powiedział, że do lat sześćdziesiątych można było w Hiszpanii chodzić ścieżkami Don Quixota, a później już nie.

Tak, jakby pan miał powiedzieć trochę na zakończenie, dlaczego warto przeczytać Don Quixota.

Więc gdyby teraz chcieć powiedzieć, dlaczego teraz warto, szanowni państwo, wsiąść i przeczytać Don Quixota w przekładzie Wojciecha Harchadisa,