Mentionsy

Bardzo się cieszę, że możemy rozmawiać, dlatego że ja trochę pana Wojciecha ścigałem, a to dlatego, że całkiem niedawno miałem okazję przeczytać Don Kichota.

W moim przypadku to było tak, że mnie kolega trochę podpuścił, żebym się tym zajął, bo trochę mu zawracałem głowę swoimi problemami egzystencjalnymi, co mam teraz tłumaczyć, on mi przetłumaczył Don Kichota, myślałem sobie, że wariat, ale tak znał mnie, więc mnie podpuścił, ja zacząłem to robić i najpierw porównywałem z innymi książkami, z innymi przekładami wcześniejszymi, później stwierdził, że to nie ma sensu,

No i tak sobie myślę, sześć lat i przyznam, że kiedy czytałem to, a to jest książka, którą określa się, że to jest pierwsze polskie krytyczne wydanie Don Kichota.

To jest bohater narodowy polski, romantyczny, gdzie jak mówimy o Don Kichocie, to sobie wyobrażamy to jego warstwę ideologiczną, znaczy książce Don Kichocie wyobrażamy sobie tę warstwę ideologiczną, a gdy mówimy o postaci Don Kichota, to wyobrażamy sobie, że on jest takim bohaterem niezrozumiałym, który walczy o...

ale nadał sobie imię Don Kichota.

Ale nie tylko on, przecież Cervantes nie tylko bierze w tym, w Don Kichocie na warsztat powieść rycerską, ale też i Łotrzykowską na przykład, bo przecież struktura Don Kichota to jest struktura powieści łotrzykowskiej.

Widać, jak ta literatura zmienia Don Kichota, jak ona zmienia Sancha, jak on dorasta.

Są takie historie przytaczane, że król francuski chyba przez okno zobaczył jakiegoś pazia, który się strasznie zaśmiewał i powiedział, że ten facet albo czyta Don Kichota, albo jest szaleńcem.

w tej drugiej części, bo no Madryt małe miasto wtedy, więc wszyscy się znali, więc on prawdopodobnie nawet w drukarni, jak tam tego drukowali, tego fałszywego niby Don Kichota, to myślę, że mógł podczytywać jakieś tam fragmenty.

Nie, nie jesteśmy, widziałem Don Kichota, tamten mówi, przecież siedzi w domu wariatów.

Siostra Don Kichota.

Esencja Don Kichota we współczesności, to są rosyjscy mafiozi, jeżdżą na motorach i tak dalej.

Mimo, że tak ładnie ten koniec tu zabrzmę jako koniec podcastu, to ja bym jeszcze jedną rzecz powiedział, bo jeżeli ma pan niedosyt, że chciałby pan, żeby to jeszcze trwało, to ja polecam lekturę pierwszego polskiego przegładu Don Kichota, autorstwa Hrabiego Podoskiego.

To będzie chabeton Don Kichota.