Mentionsy

Badania pokazują, że jeśli chodzi o dzieciaki w kwestii prewencji otyłości, to wspólne spożywanie posiłku, takie uważne z rodzicami, przynajmniej raz dziennie, zmniejsza ryzyko rozwinięcia otyłości w wieku dorosłym.

W podcaście razem z moimi gośćmi rozmawiam merytorycznie ich przystępny sposób o mechanizmach powstawania chorób i ich prewencji, medycynie stylu życia, stanie zapalnym i wielu, wielu innych tematach związanych ze zdrowiem.

Statystyki pokazują, że w ostatnim czasie ta choroba, jej częstość występowania zwiększyła się prawie trzykrotnie, aż zajrzę sobie tutaj do statystyk, jeśli pozwolicie, w latach 1975 do 2016 właśnie prawie potroiła się liczba osób chorujących na otyłość.

A moim dzisiejszym gościem jest Ania Sankowska-Dobrowolska.

Ania jest lekarką obesitolożką.

To jest książka, która zainspirowała mnie troszkę tutaj pod tym kątem do działania.

No, nadal dietetycy mają swoje olbrzymie miejsce w leczeniu otyłości czy chorób dietozależnych, no ale mimo wszystko gdzieś tam poczułam, że to jest to, bo też ja jestem internistą, ja jestem specjalistką chorób wewnętrznych i ja całe swoje życie, większość swojego życia zawodowego pracowałam w szpitalu, gdzie tak naprawdę można powiedzieć, że zaleczałam objawy, a raczej powikłania otyłości.

W badaniach epidemiologicznych na przykład, do badania.

Czyli na przykład nadwaga, czy nawet jakaś niewielka nadwaga tak naprawdę czasami, a już rozwijali powikłania gdzieś tam otyłości.

Ja też do podcastu załączę dokładnie te badania, żeby słuchacze mogli sobie zajrzeć, ewentualnie rozszerzyć.

Z tego, co się orientuję, w tych nowych wytycznych właśnie rozszerzyłaś definicję też samej otyłości, że to nie jest tylko choroba, która daje powykłania metaboliczne, czyli zaburzenia gospodarki węglowodnowej, lipidogramu, o tym, co powiedziałaś, ale to też jest choroba, która zaburza nasze codzienne funkcjonowanie i też powoduje inne choroby, tak?

Badania pokazują też, że osoby, które są, nazwijmy to, pozornie zdrowe, i tu głównie chodzi pewnie o zdrowie metaboliczne, po wielu latach i tak rozwijają te zaburzenia metaboliczne, ponieważ otyłość to takie trochę kontinuum jest.

I myślę, że już większość osób wie o tym, że niesie ze sobą bardzo dużo powikłań i prędzej czy później to powikłania przyniesie.

No bo sprawności tak nie określimy w badaniach, prawda?

No wiadomo, jak ktoś ma fatalne badania, to można od razu w domyśle sobie...

przełożyć to na jakość życia tej osoby, ale czasami są osoby, które mają idealne badania, a nie mogą wejść na drugi piętr, prawda?

Tylko to drugie kryterium właśnie, że nie tylko te zaburzenia, różne chorobowe funkcji tkanek i narządów, tylko właśnie codziennego funkcjonowania.

Teraz przypominam, że są różne darmowe badania, z których można skorzystać, jak się ma nawet ponad 20 lat, więc tutaj nie trzeba być, nie wiem, emerytem, że tak powiem.

Zresztą przy momencie, gdy lekarz poznaje chorobę otyłościową, to zleca właśnie takie podstawowe badania, żeby zobaczyć, czy już są jakieś powikłania, czy oby, jeszcze ich nie ma.

Fajnie, jakby się udał do dietetyka, no jasne, jakby to jest oczywiste, bo leczenie niefarmakologiczne, to się tak ładnie nazywa, to jest podstawa tak naprawdę postępowania.

Nawet jeśli nie mamy na to badań, to nawet jakość funkcjonowania pacjenta się poprawia, bo też właśnie pytanie, w jakim punkcie wyjściowym jest pacjent.

że jest takie przeświadczenie, że ta nasza medycyna akademicka, chociaż ja nie lubię tego sformułowania, ale niektórzy tak to nazywają, ta medycyna zachodnia, akademicka i jest jakaś inna.

Że po pierwsze trzeba coś zmienić w swoim życiu, w życiu, nie tak, że tylko łykać tabletkę, tylko w życiu trzeba coś w swoim zmienić, a po drugie to, co zmienimy i jeżeli doprowadzimy do redukcji masy ciała w wyniku tego postępowania, to później trzeba utrzymać.

Ale jeżeli mówimy o pacjencie, który ma redukować masę ciała, pacjencie z otyłością, no to krótkotrwałe rozwiązania po prostu nie działają.

Ania, powiedz mi jeszcze tak trochę, wrócę krok wstecz, bo chciałam Cię zapytać ogólnie o przyczyny otyłości.

Jak na to patrzysz jako lekarz i co mówią badania?

Wszystko, co jadły, ale też emocje, jakie jedzeniu towarzyszą, ale też miejsce albo warunki spożywania posiłku.

Zresztą badania pokazują, że jeśli chodzi o dzieciaki w kwestii prewencji otyłości, to wspólne spożywanie posiłku, takie uważne z rodzicami, przynajmniej raz dziennie, zmniejsza ryzyko rozwinięcia otyłości w wieku dorosłym.

Jeszcze przychodzi mi taka jedna myśl, bo są nawet takie badania, które to pokazują, a propos tego dziedziczenia, że to nie chodzi o te geny, chociaż to też może być gdzieś tam pewne zachowania...

No chyba są nawet takie badania, które pokazują, że też jakimi osobami się otaczamy na co dzień, bo ta otyłość idzie, to akurat widzę z takiej praktyki gabinetowej, że jeśli jedna osoba w domu ma problemy z masą ciała, nie wiem, na przykład żona, to mąż też będzie miał.

body positive mówione, że jest zdrowe otyło i że może być gdzieś tam te badania próbowano uargumentować to, prawda?

Hania, powiedz mi, jak leczymy w tej chwili otyłość?

Bo bardzo często problem leży w głowie, no jak przychodzi do mnie pacjentka, która jakby jej głównym problemem jest zespół kompulsywnego objadania się, no to tak naprawdę bez psychoterapii, czy przynajmniej porady psychodietetyka, i to nie jednej pewnie, no to tak naprawdę te leki nie zmienią za wiele.

Tylko normalnie czas jego działania jest bardzo krótki, tam do trzech minut działa w organizmie, zwiększa to uczucie sytości, spowalnia też pracę żołądka, przez to jedzenie dłużej tam w tym przewodzie pokarmowym zalega i czujemy tą sytość po prostu.

Badania pokazują, że trochę tak jest, że panowie w związkach tyją, ale troszkę tak jest i panowie też po prostu...

Więc ja myślę, że tu może być taki podobny mechanizm, takie pokazania słabości stereotypu, że ja co, ja się leczę na otyłość.

Ale wracając do pytania, z tym, że słuchałam cię, że pacjentki, ale pytanie jest takie, ile pacjent chorujący na otyłość musi przyjmować farmakoterapię?

Ale też mamy przykład różnych celebrytów, głównie zagranicznych, gdzieś tam amerykańskich, którzy też często stosowali ten słynny lek na o, bez wskazania w ogóle najczęściej, chociaż niekoniecznie, bez wskazania, bo też tego do końca nie wiemy, nie znamy historii chorób wszystkich osób, które te leki stosują.

Powiedz mi, te skutki uboczne, właśnie, bo też ten czarny PR jest, jeśli chodzi o skutki uboczne, gdzieś wiele osób, widziałam, że nawet lekarze się wypowiadają, tacy powiedzmy nie mainstreamowi nazwijmy to i nie pracujący zgodnie z evidence-based medicine, gdzieś tam potwierdzają, że różne są skutki uboczne brania tych leków.

Mają duże badania kliniczne potwierdzające ich bezpieczeństwo, skuteczność i tak dalej.

One jakby wynikają z tego działania na żołądek, na jelita, z tej spowolnionej perystaltyki, tak?

I ogólnie może też się wchłaniać w jakieś większe ilości.

Więc taki, właściwie jeśli chodzi na przykład o to ostro zapalenie trzustki, bo o tym się mówi tak najszerzej, to tak naprawdę wszystkie badania, jakie mamy, pokazują, że raczej ryzyko jest zbliżone do grupy placebo.

Tylko musimy wziąć pod uwagę, że grupa placebo w tych badaniach, czyli grupa osób, które przyjmowały nie lek, tylko cukier albo jakąś neutralną substancję.

I jakby tutaj badania nie pokazują ewidentnie, że tak, to jest zaryzynkowe, że trzy razy częściej tacy pacjenci mają ostre zapalenie trzustki.

Najczęściej pacjent, jaki trafia do mojego gabinetu, to jest kobieta, to już ustaliłyśmy, ale to jest osoba, która już ma powikłania otyłości.

Kwestia nowotworzenia, też bardzo często podejmowana, najczęściej tarczycy czy trzustki, no jakby badania i to duże badania wykluczają tak naprawdę to.

Tak, to są nasze możliwości gdzieś tam spalania.

Jest to zbliżone do redukcji gdzieś tam ogólnie przyjęte, ale trzeba tutaj uważać, i tu przestrzegam te osoby leczące się na własną rękę, że to nie jest tak, że im szybciej, tym lepiej, bo wtedy rzeczywiście tę masę mięśniową stracimy, ale leki nie mają takiego mechanizmu bezpośredniego pożerania tej rozpadu tkanki mięśniowej.

To jest związane z tym, że naprawdę w niepowołanych rękach, ja czasami gdzieś tam jak widzę te doniesienia o nowych lekach na otyłość, na przykład o retaturtydzie, to jest taki już podwójny, trójny, przepraszam, agonista, czy jakieś kolejne, jak widzę na przykład stopień skuteczności w badaniach drugiej fazy.

Tutaj też fajnie, żeby wybrzmiało właśnie, że to też jest taki mit a propos w ogóle samego odchudzania, że my chcemy sobie ucinać po prostu kalorie, mniej jeść, a nie za bardzo chcemy się ruszać.

tą masę, bo nie wiem, ma lekką nadwagę czy coś takiego, absolutnie musimy się ruszać, bo tak jak powiedziałyśmy, mięśnie to jest rezerwuar w ogóle nasz metaboliczny, czyli odpowiedni ruch oporowy z obciążeniem i też odpowiednia podaż białka, żeby te mięśnie nam się nie rozpadały, bo niestety ta redukcja w ogóle redukcja często kończy się właśnie nie tylko rozpadem tkanki tłuszczowej, ale też rozpadem mięśni i tak jak mówisz, jeśli pacjent jest w takim cyklu niezdrowego odchudzania,

Ania, powiedz mi jeszcze na koniec, czy można się wyleczyć z choroby otyłościowej?

Zgodnie z definicją otyłości jest chorobą przewlekłą, bez tendencji do samoistnego ustępowania i z tendencją do nawrotów.

Ale mamy teraz nowoczesne metody kontrolowania.

Ania, bardzo Ci dziękuję za super merytoryczną rozmowę.

Ania, bardzo Ci dziękuję.

Jeśli podoba Ci się moja audycja lub wiedza w trakcie jej słuchania była dla Ciebie przydatna, będzie mi bardzo miło, jeśli zostawisz swoją opinię.