Mentionsy

Można powiedzieć całą tradycję filozoficzną pod kątem rozumienia praktyki, pod kątem samej praktyki, pod kątem technik, pod kątem rozumienia tego czym jest samadhi, czyli głębokie wchłonięcie medytacyjne, czym jest sama medytacja, czym jest, jak rozumieć można, jakie są praktyki koncentracji itd.

Mamy także samadhi, słynne samadhi.

To samadhi, czyli głębokie wchłonięcie medytacyjne, tak najogólniej jak mogę tłumaczę, właściwie jest leitmotywem, jest tym trzonem, jest tą istotą jogi, która przewija się poprzez wszystkie wieki.

W dwóch czy trzech fragmentach bhagavad-gity także się pojawia, ale samadhi jest absolutnym trzonem jogi.

Nie ma jogi bez samadhi.

Oczywiście czym jest samadhi to też osobna kwestia.

No i tak, i teraz przechodzi Krishna, no tak przedstawił swojemu tutaj Arjunie te pierwsze trzy, powiedzmy, rozumienia jogi jako samatwa, równowaga, takożsamość i tak dalej, samadhi i kausiale, pośród czynów, czyli ta biegłość, wiedza w temacie tego, jak należy się zachowywać.

Samadhi samo w sobie, to mityczne wyciszenie, głęboki wgląd medytacyjny nie jest tylko jakąś taką transcendentną ideą, że osiąganą nie wiadomo kiedy i właściwie po osiągnięciu samadhi ja jestem jakimś nadbytem, który trudno powiedzieć co w ogóle robi.

Samadhi ma po pierwsze w jodze, jak i w buddyzmie,

Więc to też jest bardzo istotne, że nie bójmy się poszukiwać samadhi.

To nie oznacza, że to Krishna nam mówi, samadhi nie jest wyjściem poza życie społeczne.

Teraz Krishna pokazuje cztery, czasem jest mówione o trzech, no ale powiedzmy cztery, a czasem jest o sześciu nawet, cztery ścieżki na szlaku prowadzącym oczywiście do Kausiali, do Samadhi, do Samatwy.

Szczególnie pierwsza Księga Yoga, Sudra Samadhi Pada, czyli Księga o Samadhi, przedstawia pewne metody, kilkanaście metod, które mają na celu wydobycie umysłu z naturalnego, dla niego stanu, czyli ze stanu rozproszenia.

wewnętrznych części jogi wspólnych, antaranga yoga, dharana dhyana samadhi, czyli koncentracja, medytacja, samadhi, zwane często zbiorczą nazwą samyama po wściągnięciu, bo tam o ile między asaną, pranayamą, pratyaharą, yamą i niyamą możemy poczynić takie punkty graniczne, podzielić sobie, no wiemy czym różni się

Taka jama jak Achimsa od Asany, jasno tutaj odróżnić, bo to widać, jest widoczne wzrokiem, słuchem i tak dalej, to wewnętrzne praktyki Dehara, Nidhyana i Samadhi już nie.

Patanjali jeszcze uczy o różnych poziomach samadhi.

Ale trzecia księga Vibhuti Pada, bo pierwsza księga Samadhi Pada o Samadhi, druga Sadehana Pada o praktyce właśnie.

I Kaivalya Pada, ostatnia księga jedności, pewien synonimów Samadhi, w badaniach naukowych uchodzi za polemikę z buddyzmem.

Odkryła jakąś prawdę, cel danej praktyki, czyli oświecenie, przebudzenie, stan samadhi i pokaże jak tego dokonać.