Mentionsy

Mało tego, Lechii podjęło próbę wznowienia kontaktów z faszystami Mussoliniego poprzez pośrednika, który jak się okazało był podstawiony przez rewizjonistów.

Urzędnik konsulatu, który rozmawiał z emisariuszem Lechii, sporządził stosowny raport do Berlina, ale Berlin najwyraźniej nie był zainteresowany, nigdy nie przyszła żadna odpowiedź.

Ale kontakty z Włochami Lechii próbowało wznowić już po tym jak Włoki dokonały nalotu na Tel Awiw zabijając 39 cywili.

Ale po śmierci założyciela dowództwo Lechii przejęło triumvirat, w tym Ickach Jeziernicki, który przyjął nazwisko Szamir i Lechii nadal prowadziło działania przeciw Brytyjczykom.

Działania Lechii potępili rewizjoniści, potępili oczywiście syjoniści ogólni.

Podziemie żydowskie było skłonne współpracować z Brytyjczykami przeciwko ekstremistom z Lechii, organizacja przetrwała.

Działacze Lechii mówili o sobie, że są terrorystami, że terror jest czymś właściwym i powoływali się tutaj na tradycję rosyjskich eserów, ale także na organizację bojową PPS.

Lechii udało się jeszcze zamordować hrabiego Folke Bernardot, który był mediatorem ONZ-u, który usiłował doprowadzić do zakończenia walk.

Lechii była zdania, że wojnę należy prowadzić aż do absolutnego zwycięstwa.

Ale potem partia Herut, partia wolności, którą założyło Lechii, kiedy złożyło broń w niepodległym Izraelu, nie odniosła wielkich sukcesów politycznych.

I Lechii jako formacja polityczna właściwie poszła w zapomnienie, podobnie jak wcześniej się rozwiązała jako formacja militarna.

Natomiast bardzo interesującym tropem szła ewolucja poglądów politycznych członków Lechii.

Nie tylko działaczy Lechii, ale także działaczy Irgunu i politycznego patrona Irgunu, jakim był mnachem Begin, mimo że Begin, choć nacjonalista i prawicowiec,

To, że Brytyjczyków Lechii uważało za głównego wroga, to było wiadomo od podjęcia tej decyzji, żeby rozmawiać z faszystami o wspólnej walce z Wielką Brytanią.

Nie było tutaj elementu ideologicznej sympatii dla faszyzmu, jaki był bardzo jasny w przypadku Lechii, ale także w przypadku części ruchu rewizjonistycznego.

Ale nie było żadnej reprezentacji politycznej faszyzmu w Izraelu, a partia Herut, która korzeniami wyrosła z Lechii, przekształciła się w partię liberalną,