Mentionsy

I gdyby się ta perspektywa zrealizowała, stanowiłaby ona śmiertelne zagrożenie i dla Hamasu, i dla jego irańskich popleczników.

Dla Hamasu, dlatego że byłaby empirycznym dowodem, że z Izraelem dużo lepiej jest negocjować niż się bić.

Tym samym popularność Hamasu zbudowana tylko na tym, że Hamas uważa, że z Izraelem należy walczyć aż do ostatecznego zniszczenia państwa żydowskiego, ległaby w gruzach.

Są tylko z jednej strony wojska izraelskie, a z drugiej strony Hamas i organizacje międzynarodowe od ONZ-u po rozmaite NGO-sy, które są od Hamasu zależne, bo jeżeli Hamasowi się narażą, to nie będą mogły funkcjonować.

Narracja Hamasu, że Gazie grozi katastrofalny głód, która brzmiałaby wiarygodnie, gdyby nie to, że ten katastrofalny głód zapowiadano już wielokrotnie w roku ubiegłym, a potem odwoływano te zapowiedzi.

Demonstranci protestują przeciwko temu, że wojna ta jest katastrofalna i to oni cywile ponoszą tego cenę, a nie kierownictwo Hamasu.

Ale obarczanie całej ludności gazy odpowiedzialnością za decyzję Hamasu stanowi właśnie tą formę zbiorowej odpowiedzialności, której prawo międzynarodowe nie dopuszcza i słusznie.

Skoro Izrael wetuje jakiekolwiek pomysły włączenia władz autonomii palestyńskiej do rządzenia gazą, a rzecz jasna na dalsze rządy Hamasu nikt z wyjątkiem Hamasu nie zamierza się zgodzić.

Nie ma też alternatywy politycznej, którą Izrael skłonny byłby zaakceptować do rządów Hamasu.