Mentionsy

Może dlatego, że sam często sobie wjeżdżam nogami z Panem Bogiem i potem musi posłać jakąś wielką rybę, wieloryba, który mnie połknie, trochę mnie przetrzyma tam wewnętrznie, wtedy tak zatęsknię, wyśpiewam swoją pieśń w tym brzuchu wieloryba, potem je wypluję, no i potem dobra, no to Panie Boże, idziemy robić to, o co prosisz, nie?

Kiedy ją rozważam, omdlenie mnie ogarnia z Bogiem, lecz w tym omdleniu jest umysł jasny i przeniknięty światłem.

No właśnie, że nikogo, nawet od Faustyny my się uczymy, uczymy się z jej doświadczenia relacji z Bogiem.

Nie, każdy będzie zupełnie wyjątkowym egzemplarzem człowieka, który ma osobistą relację z Bogiem, a ona będzie nią stanął zachętą, inspiracją do tego, że nie poddawaj się, możesz, wytrwasz, dasz radę, to jest możliwe dla ciebie.

Myślę, że w jakiś sposób otwiera nas w takim nowym aspekcie, w nowej jakości relacji z Bogiem.

Ale bez tego świadomego wejścia w to, że ja to robię w łączności z Bogiem, który jest w mojej duszy, że ja to robię też jakby próbując odzwierciedlić tę relację, która jest między osobami trójcy.

I porównałbym to po prostu też do relacji małżeńskiej, bo myślę, że ona jest jakimś takim odzwierciedleniem też tej relacji, która się tworzy między nami a Bogiem, skoro św.

I bardzo podobnie też jest w relacji z Bogiem, że podejmujmy życie nasze w konkrecie,

Natomiast nasza relacja z Panem Bogiem też jakby prosi się o to, żeby znalazła tam takie momenty takiego spotkania sam na sam, tak jak w relacji małżeńskiej.

W nią też należy wpisywać te momenty spotkania sam na sam z Panem Bogiem, żeby tam się dokonywał też to umocnienie relacji miłości.

Przy czym trzeba sobie też jasno powiedzieć jedną rzecz, bo mam wrażenie, jak trochę tak słucham ludzi, że to jest... i tam jest dużo takiego lęku, że ja się boję tego życia duchowego z Panem Bogiem,

Natomiast to wszystko, co się dokonuje między mną a Panem Bogiem, tam jest coraz większa swoboda, coraz większa wymiana, coraz większy przepływ, jest coraz większa znajomość też serca Bożego.

Jak nie odkryję tego planu, to będę nieszczęśliwy, mniej się rozwinę i będę mniej jakoś tam zjednoczony z Panem Bogiem i to w ogóle też ma przełożenie na wieczność.

Natomiast to, jak ma się dokonywać realizacja mojego uświęcenia, to myślę, że to naprawdę jest w jakiś sposób też w ramach dialogu z Panem Bogiem, który się tutaj dokonuje, że Bóg ostatecznie jest miłośnikiem i życia, i wolności.

Ten przepływ spotkania z Bogiem, gdzie ja zaczynam tak żyć, że uwzględniam w tym Chrystusa.

że człowiek naprawdę w swoim życiu zaczyna bardzo głęboko i poważnie traktować tą drugą osobę, jaką jest Pan Bóg w moim życiu, że na serio potraktował przymierze, w które wszedł wraz z Panem Bogiem i Pan Bóg, który wszedł w to przymierze razem z człowiekiem.

z Panem Bogiem, czyli rozum, pamięć, wola.

W sposób, można powiedzieć, taki patologiczny poznajemy rzeczywistość, która nas otacza i wraz z podążaniem za Panem Bogiem, wraz z tym procesem oczyszczania, dojrzewania, nam się przywraca, jak to powiedzą ojcowie, zdolność rajskiego widzenia, zdolność rajskiego przeżywania rzeczywistości.

I tutaj właśnie po zjednoczeniu z Bogiem człowiek zaczyna rozpoznawać, czytać ten świat poprzez swój rozum, władzę rozumu na sposób boski.

całkowite zjednoczenie właśnie z Bogiem na poziomie tych trzech władz.

Żeby też tego stanu zjednoczenia z Panem Bogiem nie kojarzyć z różnymi darami ekstatycznymi.

Zjednoczenie z Bogiem.

To jest też to, co teolog Rudolf Otto mówił, że w spotkaniu z Bogiem przeżywamy to misterium spotkania tremendum et fascinas.

I to jest jedno i myślę, że to jest bardzo naturalne, tak, ludzkie, no bo jest to spotkanie z całkowicie kimś, kto jest inny, kto przekracza, tak, moją istotę, bo jest po prostu Bogiem.

Więc kiedy słyszą o tym, że nagle zjednoczenie z Bogiem oznacza

Natomiast tak, żeby dać tutaj te dwa rozróżnienia, które są ważne, żeby ich nie mylić, bo Bóg ostatecznie nie jest Bogiem, który wzbudza lęk.

Nie jest Bogiem, który wzbudza lęk, tylko który przynosi pokój.

Że ja na nią spojrzałam i już zobaczyłam jej relację z Bogiem.

Chyba są dwa takie filary, dwa takie aspekty, które mi w jakiś sposób potwierdzają, ale też w jakiś sposób dają mi takie rozpoznanie, takie przeczucie, gdzie jest istota zjednoczenia z Bogiem, to w wolności i w miłości.