Mentionsy

Doskonale zdawał sobie z tego też sprawę Erich von Ludendorff,

Von Ludendorff wyznaczył spotkanie z gronem najwyższych oficerów na 1 października 1918 roku, to jest dokładnie 107 i lat jeden dzień temu.

jeszcze na początku lat dwudziestych, był właśnie Erich von Ludendorff.

Erich von Ludendorff był pomnikowym przykładem pruskiego oficera.

Z podobnej rodziny pochodził Paul von Hindenburg, szef sztafu armii cesarskiej, z którym to Ludendorff współzarządzał państwem w trakcie wojny i który to w momencie próby nie dał rady powstrzymać Hitlera.

1 października Ludendorff, jak zawsze w nieskazitelnym mundurze, z pikiel hałbem, dosłownie przyspawanym do głowy, wszedł do sali konferencyjnej.

Poza tym Ludendorff dodał jeszcze, że armia jest już zainfekowana ideami socjalistycznymi i nie można jej już ufać.

Ludendorff skończył przemówienie, weschnął i wyszedł bez słowa.

Ludendorff rozumiał jednak, że opór do samego końca nie ma sensu.

Erich von Ludendorff zrobił w swojej karierze bardzo wiele rzeczy źle.

30 września, dzień przed spotkaniem z oficerami, Ludendorff spotkał się z cesarzem i jego radą.

Ludendorff i Hindenburg proponują więc cesarzowi możliwość uratowania życia i honoru przez zrobienie z Niemiec demokracji parlamentarnej na wzór brytyjskiej czy belgijskiej w owym czasie.

Ludendorff powiedział wtedy, że niech zjedzą rosół, który dla nas uważali.

Spotyka się także z Ludendorffem.

Właściwie pisze do Ludendorffa i panowie przesyłają sobie wiadomości na piśmie, bo najwyraźniej nie są w stanie ze sobą rozmawiać.

Ludendorff pisze, że należy robić to, co każe kajzer i dowództwo armii, czyli on sam.

Ludendorff chciał po pierwsze mieć chwilę przerwy, kilka miesięcy przerwy w wojnie, żeby w tym czasie zapobiec wybuchowi rewolucji w Niemczech, która sparaliżowałaby działanie armii, a po drugie dać armii odetchnąć, odkarmić ją, opatrzeć rannych, przegrupować i kontynuować wojnę w sytuacji, kiedy Niemcy będą bardziej gotowe na kontynuowanie wojny.

W niemieckim parlamencie ma miejsce debata z głównodowodzącym, znaczy kwatermistrzem generalnym armii, Eichem von Ludendorffem.

Ludendorff na wszystkie pytania odpowiedział w sposób wmieniający, ogólnikowy albo zmieniając temat.

bo gdyby była niezwyciężona, to w jakiś bardziej jasny sposób Ludendorff odpowiadałby na pytania.

To jest oczywiście odpowiedź, która przekreśla dalsze możliwości grania w grę, którą wymyślił sobie Erich von Ludendorff.

W efekcie Ludendorff traci, że tak powiem, panowanie nad sobą i wysyła wiadomość do wszystkich oddziałów, które znajdują się na froncie.

Pisze w odezwie do żołnierzy Erich von Ludendorff.

Wyleci Ludendorff albo odejdę ja.

Erich von Ludendorff przestaje być kwatermistrzem generalnym armii cesarskiej 26 października.