Mentionsy

Z podobnej rodziny pochodził Paul von Hindenburg, szef sztafu armii cesarskiej, z którym to Ludendorff współzarządzał państwem w trakcie wojny i który to w momencie próby nie dał rady powstrzymać Hitlera.

Hindenburg wychował się w kamienicy przy ulicy Podgórnej 6 w Poznaniu.

Na spotkaniu tym był także formalny dowódca armii, szef sztabu generalnego Paul von Hindenburg.

Ludendorff i Hindenburg proponują więc cesarzowi możliwość uratowania życia i honoru przez zrobienie z Niemiec demokracji parlamentarnej na wzór brytyjskiej czy belgijskiej w owym czasie.

I tego też dnia spotyka się z Hindenburgiem, którego przekonuje, próbuje przynajmniej przekonać, że trzeba wstrzymać się chwilę z prowadzeniem rozmów.

Hindenburg powiedział mu, że wojnę trzeba zakończyć jak najszybciej, ponieważ każdego dnia na froncie giną tysiące dzielnych niemieckich żołnierzy.

To było wręcz bezczelne, padając z słów Hindenburga, który to przez ostatnie dwa lata nie szczędził słów epitetów ani gruźb wobec każdego,

Jeszcze kilka tygodni wcześniej Hindenburg wyzywał innych ludzi od zdrajców, kiedy tylko zasugerowali, że należałoby rozmawiać o pokoju, a tutaj spotyka się z nowym kanclerzem, mówi mu wprost, że nie ma co czekać, pokój jest ważny jak najszybciej.

A przy okazji te wszystkie Ludendorfy, Hindenburgi, inne Wilhelmy idą na emeryturę, a władzę musi przejąć prawdziwy rząd reprezentujący ludzi, Niemców, siły polityczne w Niemczech, a nie tego czy innego kwatermistrza generalnego czy cesarza, który ciebie namaścił, kimkolwiek jesteś, Maxie von Baden.