Mentionsy

Jeszcze do większego clickbaitu możemy dorzucić fakt, że Rosja jest bardzo mocno zainteresowana tym, żeby ugrać jak najwięcej i żeby wreszcie w Armenii rządził rząd.

Sobą reprezentuje, poza oczywiście bekowymi filmikami na Instagramie, wszystko to, czego Rosja może się w tej chwili obawiać, to znaczy w miarę samodzielną politykę zagraniczną Armenii, dogadanie się z Azerbejdżanem, co zwiększa jej niezależność wobec Rosji, reprezentuje sobą także romansowanie z Unią Europejską, bo na razie ten sposób chyba należałoby nazwać,

Jest zdeterminowany, żeby Azerbejdżanowi pomagać, podczas gdy Rosja zdeterminowana do pomagania Armenii nie była, delikatnie mówiąc.

To Rosja też nic nie zrobiła.

Ta sama Rosja, która jeszcze do niedawna miała swoich celników na ormiańskich granicach i lotnisku.

Jaki jest poziom rozczarowania wśród Ormian w tej chwili tym, jak Rosja ich broniła albo nie broniła?

Tu powstał duży znak zapytania, aczkolwiek to też nie oznacza odwrotu od Rosji, bo ta Rosja, tak jak mówię, ekonomicznie i politycznie jest bardzo obecna ciągle w kraju, więc to jest też taki czas bardzo trudny, znaczy nawet nie trudny, wymagający dla większości Ormian pewnego przedefiniowania tego, jak myślą o Rosji, a równocześnie są pod wpływem silnym i mediów rosyjskich, i tego, co Rosjanie próbują przekazać, więc myślę, że

Nie ma takich badań, ciągle Rosja jest postrzegana jako główny partner, nie jest rozczarowaniem, zagrożeniem w jakimś tam, którymś krajem jest, ale przede wszystkim ciągle pozostaje Azerbejdżan i Turcja.

Więc jeśli masz takich dwóch wrogów ciągle wokół siebie, to ta Rosja w tym porównaniu nie jest ciągle tym najgorszym wyborem.

To jest troszeczkę tak, można rozróżnić i oni to rozróżniają, Rosja jako gwaranta bezpieczeństwa, Rosja jako

Jako partner gospodarczy plus teraz dochodzą te nowe sytuacje, czyli to jak bardzo premier mówi o, premier Armenii o zbliżaniu się do Unii Europejskiej i cały ten nalut właściwie unijnych urzędników, który był w ostatnim czasie i całe to wsparcie, które idzie w kontekście wyborów z Unii Europejskiej, sprawia, że mówiąc metaforycznie Rosja pokazuje swoje pazury, czyli nakłada embarga, ograniczenia i straszy, że odetnie gaz.

Nie tyle to jest frustracja, co po prostu kolejna obawa, że Rosja rzeczywiście może.

Rosja straszy, to możemy przejść czym i dlaczego potem.

Pokazuje też, że Rosja jako kraj ma do zaoferowania pozytywnie niewiele, natomiast gruźb i rzeczy, które im może zaszkodzić swoim partnerom, ma bardzo dużo.

O to mi chodzi, że Rosja mówi, że podniesie cenę gazu dla Armenii.

Nie dość, że sprowadza, to w ogóle Gazprom Armenia w Armenii należy całkowicie do Rosjan i on jest odpowiedzialny nie dość za import, to za przesył, za magazynowanie, czyli właściwie wszystko jest w rękach rosyjskich.

Więc owszem, teoretycznie Rosja może ją podnieść, ale jeśli dojdziemy do tych małych druczków, to bardzo dużo by ją to kosztowało, plus jeszcze sądy, więc to nie jest tak, że z dnia na dzień

Rosja może podnieść te ceny.

Owszem, może się nagle zdarzyć jakiś nieprzewidywany wypadek i ten przesył gazu do Armenii, tutaj się oczywiście uśmiechamy, może się zakończyć, ale formalnie to jest tak, że Rosja, jak zresztą mówisz o tej Mołdawii, Rosja bardzo dużo mówi, a nie zawsze jest w stanie, czy nie zawsze ma narzędzia, żeby te swoje groźby zrealizować.

To te historie tych Ormian, że tylko Rosjanie nas zatrzymali, bylibyśmy pod baku, przecież rosły.

Trochę byli traktowani jako potencjalna piąta kolumna mimo wszystko, bo mimo zdrady, jak to można nazwać, ze strony Rosjan, wydawali się bardzo lojalni wobec Rosji, więc oni do dzisiaj, jeśli nie wystąpili i nie spełnili formalności,

Ale też tutaj np. rosyjscy opozycyjni dziennikarze sobie żartują, czemu Rosjan nikt nie spytał, czy chcą być w EU swoją drogą.

I tutaj z jednej strony Unia Europejska jest bardzo dumna z tego, co dokonała w Mołdawii, o której wspominałeś, i chciałaby ten system skopiować i żeby zaskutkował też w Armenii, ale myślę też, że Rosja uczy się na swoich błędach.

Właśnie a propos metod, które Rosja stosuje, to warto podkreślić, że w Rosji mieszka

Rosja ma bardzo dobrze Armenię zinfiltrowaną.

Mówiłaś na początku, że Rosjanie przejęli ormiańską infrastrukturę, w sensie sieci przesyłowe Gazprom, Armenia, ale także przejęli inne rzeczy.

Znaczy machina propagandowa jest olbrzymia i ona się zaczęła już w kwietniu zeszłego roku i wszyscy podkreślają, że dużo szybciej niż właśnie w Mołdawii, czy w Niemczech, czy w Stanach Zjednoczonych, w którym Rosjanie są.

Ale pytałeś o tych Rosjan.

Czy Rosja jest w stanie takie koszty ponieść?

No tu warto podkreślić, że chociażby pani Margarita Simonian, główna liderka, tak ona się uważa oczywiście za Rosjankę, no ona pochodzi z tych Ormian, którzy uratowali się z ludobójstwa w Turcji.

Tak, tak, właśnie Rosja jest z tego znana, że jest duża swoboda działalności gospodarczej w tymże kraju i duża możliwość dorobienia się.

Jeśli Paszynian wygra, to czy Rosja jest w stanie Armenię jeszcze bardziej ukarać za to?

To są takie kwestie, które bardzo są trudno zmierzalne, bo wchodzimy w takie obszary tej polityki, która jest trochę polityką dumy, tej polityki wpływów, że Rosja nie chce odpuścić Armenii,

To co Rosja teraz robi z tą całą kampanią, próby wpływu w te wybory.

Dlatego mówię to, co mówiłeś też o tych wyborach, czy tego, co się stanie i czy Rosja może bardziej zaszkodzić Armenii.

Może na pewno, ale może się też okazać, że dochodzi do jakiegoś przesunięcia i tu Rosja odpuści, żeby coś przehandlować z Trumpem.

Więc Rosja jest nieprzewidywalna, ale myślę, że cały układ sił też jest trudny do przesądzenia.