Mentionsy

Jest oczywiście sultan Brunei, Hasan al-Bolkiah, ale najstarszym liderem w tej chwili na świecie jest zdecydowanie Paul Bia, władca udzielny Kamerunu.

Prezydentem Kamerunu jest niezmiennie od 1982 roku, ale do realnej władzy dochrapał się już wcześniej, bo w 1975 roku został premierem Kamerynu.

Prezydentem wtedy był pierwszy w ogóle w historii prezydent Kamerunu.

Paul Bia jest dopiero drugim prezydentem w historii Kamerunu.

Więc pierwszym prezydentem w historii Kamerunu był Ahmadu Ahijo, który to rządził od 60 do 82, czy urzędował od 60 do 82 roku, a nie jak się pojawił Paul Bia, to ten mu zaczął się rozpychać.

spośród 30 milionów mieszkańców Kamerunu, tylko co dziesiąty pamięta świat bez Pola B, jako urzędującego prezydenta, a dosłownie garstka, kilka setek jest w ogóle starsza od Pola B spośród mieszkańców Kamerunu.

Więc tak, Polbija urodził się, jak mówiłem, 13 lutego 1933 roku z miejscowości Mowemeka, dawniej wsi, a teraz takim bardziej miasteczku, można powiedzieć, czterotysięcznym, w centrum Kamerunu, w interiorze.

warto podkreślić, że jednakowoż Kamerun pierwotnie był kolonią niemiecką.

Otóż Niemcy sobie objęli nie cały Kamerun, dzisiejszy w sensie Kamerun, ale sporą jego część.

W związku z tym nad Kamerunem opiekę przyjęli Francuzi, którzy mieli potężne kolonie w centralnej Afryce.

I większość Kamerunu dzisiejszego przypadła jako mandat francuski, a jego północno-zachodnie rubieże jako mandat brytyjski.

To pogranicze z Nigerią to było brytyjski Kamerun.

kiedy francuska kolonia Kamerunu została połączona z fragmentem tego brytyjskiego mandatu, czyli tym południowym Kamerunem, bo tak to się nazywało, czyli południową częścią pogranicza nigeryjsko-kameruńskiego i ta część została dołączona do Kamerunu i tak powstała Federalna Republika Kamerunu.

Kamerun był niepodległy od Francji od 60. roku już, natomiast w 61. następuje przyłączenie tego fragmentu tej brytyjskiej kolonii.

I od tamtej pory trwa spór tak w ogóle, bo większość Kamerunu jest francuskojęzyczna, znaczy języków jest mnóstwo, ale jako urzędowy był francuski, natomiast w tym południowym Kamerunie urzędowym był oczywiście angielski i do dzisiaj anglofoni walczą w mniej lub bardziej, że tak powiem...

W każdym razie sam lud Betty, ten z Tarzana, to jest mniej więcej milion ludzi mieszkających i w Kamerunie i w Gabonie.

Do dzisiaj są one masowo uprawiane w Kamerunie.

Skończył liceum General Leclerc w Jaune, czyli stolicy Kamerunu.

I tutaj warto podkreślić, jeżeli chodzi o demografię Kamerunu, że miażdżąca większość mieszkańców Kamerunu to są chrześcijanie, więc tam fakt, że pierwszym prezydentem Kamerunu był muzułmanin, no i było wartym odnotowania.

W każdym razie w tym czasie Kamerun był republiką federalną, gdzie władza centralna miała siłą rzeczy ograniczoną.

To się zmieniło w 1972 roku, kiedy Kamerun przestał być federalny, a stał się krajem o charakterze bardziej unitarnym.

No i teraz dochodzimy do 1977 roku, kiedy zaczęto wydobywać w Kamerunie ropę naftową i pojawiły się...

realne nadzieje, że Kamerun będzie bogatym krajem, tak samo jak na przykład kraje Zatoki Perskiej.

Spoiler, to się nie wydarzyło, aczkolwiek Kamerun nie jest super biednym państwem, a to już jest w tym regionie dużo.

W jaki sposób w takim razie Paul Bia przejął władzę w Kamerunie?

Oczywiście partią władzy, wiadomo, ale Kamerun należy do tych krajów, bo w Afryce postkolonialnej były dwie grupy krajów.

Natomiast jeżeli chodzi o Kamerun, to tutaj...

W miarę stabilnie te relacje były cieplejsze albo chłodniejsze, ale generalnie Kamerun do dzisiaj żyje dosyć dobrze z Francją.

Kamerun niepodległość dostał w miarę sprawnie.

Dla nas najważniejsze jest Kamerun, Kamerun First Europe,

no to wybuchły zamieszki w Kameruniu.

Opozycja w to poszła i były spore demonstracje w Kamerunie.

Kamerun jest 136.

Tak, żeby się nikt nie czekał, że nie ma demokracji w Kamerunie.

Więc tak, czym się zajmował Kamerun pod jego władzą?

Kamerun pod jego władzą zajmował się siedzeniem cicho.

Więc oni sobie śmiało przekraczają granice między Nigerią, Chadem, Nigrem, Kamerunem i w obszarze tych czterech krajów sobie funkcjonują.

I Bia przeznaczył spore środki na walkę z dżihadistami, szczególnie na dalekiej północy Kamerunów.

Jak spojrzycie, jak Kamerun wygląda, to ma takie długie, jakby taki czułek, takie ramię.

wystające daleko na północ, do trójstyku granic Nigerii, Chadu i Kamerunu właśnie.

Oni po pierwsze są dyskryminowani, jako anglofoni, no a po drugie w Kamerunie, ponieważ nie ma realnej szansy na zmianę władzy innej niż Paul Bia umiera, no to chwycili za broń.

No i na to wszystko dochodzi jeszcze trzeci problem Kamerunu, ponieważ ten północny skraj kraju nie jest już w miejscu, gdzie są równikowe dżungle, tylko w pasie Sahelu.

I to samo ma miejsce w Kamerunie.

No oczywiście Kamerun nie jest w stanie tego w żaden sposób rozwiązać, bo ani nie jest w stanie zapewnić wszystkim dość wody,

No więc na chwilę obecną pod wieloma względami Kamerun przypomina typowe afrykańskie państwo regionu, to znaczy jest jakaś walka z separatystami, są jacyś dżihadyści, jest konflikt o wodę, jest rządzący od lat dyktator, który nigdy nie odda już władzy, który rozdziela dobra państwowe pomiędzy grupkę swoich załóżników, którzy go u tej władzy podtrzymują i na to wszystko jeszcze dochodzi ten element, że gość jest u władzy tak długo,

Tak w dużym skrócie mówiąc, można scharakteryzować sytuację obecną w Kamerunie.

Ponieważ chodzą liczne plotki, że Paul Bia od kilku lat więcej czasu spędza w Szwajcarii, w prywatnej klinice, niż w Kamerunie.

No bo jest artykuł 118 ordynacji wyborczej Kamerunu, który stanowi, że osoby, które z własnej woli znalazły się w sytuacji zależności od zagranicznej osoby organizacji lub władzy, są niezdolne do kandydowania.

Natomiast jak się dwie partie nie chciały kłócić i chciały w koalicji startować w wyborach, bo teraz będą wybory parlamentarne i prezydenckie razem, to się okazało, moi drodzy, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Kamerunu ogłosiło, że nie mogą dwie opozycyjne utworzyć koalicji, bo nie mogą.

Amnesty International uważa, że według swoich badań i śledztw, że w Kamerunie odbywają się egzekucje, bez sądu odbywają się aresztowania bez powodu zatrzymania, bez powodu zwalniania z pracy, tortury w więzieniach.

Natomiast to nie jest tak, że Paul Bia nie zauważa problemów, jakie są w Kamerunie.

Rodzi się teraz pytanie, czy dla Kamerunu jest nadzieja, że zmieni się władza.

I to jest, moim zdaniem, jedna z dwóch najprawdopodobniejszych opcji dla Kamerunu.

Także w dużym skrócie, moi drodzy, mówiąc, mieszkańcy Kamerunu, obywatele Kamerunu mają przesrane.

A jeśli chcecie wiedzieć dokładnie jak bardzo, to w sobotę zrzucę inni mają gorzej o Kamerunie.