Mentionsy

Kamil Jałowiec, Paulina Mruzek, Beniamin i Dinahuj, Krzysztof Brokere, Piotr N. Nowak, Frank N. Stein, Tom 65, którzy przekazali mi bajepripasy, oraz Sadidarek, który przekazał cały wagon bajepripasów.

Jeśli ktoś stale twierdzi, że w zasadzie wszystko zrobił dobrze, tylko sytuacja ułożyła się niekorzystnie, to winny musi być przecież ktoś inny.

Gwarantując tym samym, że bez jej udziału nie powstanie żaden rząd posiadający parlamentarną większość.

Von Papen, który minimalnie ograł Schleichera, sam forsował pomysł, żeby uczynić Hitlera kanclerzem, którego on, von Papen, będzie kontrolował z fotela wicekanclerza.

W ten sposób 30 stycznia 1933 roku niemieccy politycy sami Walkowerem oddali władzę Hitlerowi, ufając, że dadzą radę go okiełznać i że gorzej nie będzie.

A najśmieszniejsze w tym jest to, że Franz von Papen, który sam zaproponował, żeby Hitler został kanclerzem, podczas kiedy on będzie wicekanclerzem i da radę go jakoś kontrolować, myślał, że szybko wykiwa NSDAP i przejmie władzę, albo przynajmniej będzie mieć duży wpływ na tęże.

Stąd była spora szansa, że NSDAP może tracić dalej.

Dlatego też jedną z jego pierwszych decyzji było rozpisanie nowych wyborów.

Następnie kolejnym członkiem był niesamowicie ciekawy człowiek.

Był to Johann Ludwig Graf Schwerin von Kosick, arystokrata, znów reprezentant starych pruskich elit, który to, żeby było ciekawiej, został ministrem finansów w rządzie von Papena, potem był ministrem finansów w rządzie Schleichera, potem był ministrem finansów w rządzie Hitlera, a potem był ministrem finansów w rządzie Goebbelsa, takim rządzie utworzonym w Flensburgu już po śmierci Hitlera.

No i ostatnim człowiekiem, który pozostał w rządzie od samego początku do samego końca rządów Hitlera był Hermann Göring.

Więc w najpierwszym składzie rządu Hitlera Goebbelsa jeszcze nie było.

On dążył do tego, żeby NSDAP samodzielnie dostała ponad 50% głosów.

Byli to członkowie SA i SS, cywile.

komisji wyborczych był jakiś funkcjonariusz SA jako Hilfspolizei, który namawiał ludzi, żeby poszli do wyborów, że się tak wyrażę.

Który był co prawda nie ministrem całych Niemiec, tylko samych Prus i to jeszcze pełniącym obowiązki itd.

Oczywiście momentalnie zostało to wykorzystane propagandowo przez media sprzyjające nazistom, które w dalszym ciągu działały oraz te, które były im niekoniecznie sprzyjające, też o tym pisały.

I tutaj chciałbym przypomnieć pamiętniki Goebbelsa, które są niezwykle cennym źródłem

Może nie tyle wiedzy o tamtych czasach, co wiedzy o tym, jak wyglądał stan umysłu elity skupionej wokół Hitlera w tamtej czasie.

No i moi drodzy, tu warto zauważyć, że Goebbels 31 stycznia, czyli na zajutrz po tym, jak Hitler został kanclerzem, napisał w swoim pamiętniku następujące słowa.

Też ten wpis w pamiętniku Goebbelsa pośrednio wskazuje na to, że przynajmniej 31 stycznia, a więc miesiąc przed pożarem Reichstagu, czegoś takiego NSDAP nie planowała, gdyż Goebbels pisał swój pamiętnik szczerze, pisał go do szuflady i pisał go po prostu sam dla siebie, a nie po to, żeby ktokolwiek go czytał.

Poza tym prasa jest już kontrolowana, a poza tym jeszcze w kraju panuje po prostu atmosfera strachu, która narasta w postępie geometrycznym, gdyż w ciągu zaledwie dni

NSDAP nie uzyskała samodzielnej większości.

To była samodzielna większość, bo do większości potrzeba było 324 głosy.

Ale wróćmy do samych wyborów.

Więc, żeby mieć samodzielną większość w Reichstagu trzeba było się pozbyć komunistów.

Franz Ritter von Epp został 10 marca mianowany Reichskomisarem Bawarii.

Reichskomisar Bawarii, czyli de facto dyktator Bawarii.

W niemieckim Reichstagu on zostaje tym Reichskomisarem Bawarii.

Jako Reichskomisar Bawarii wyznacza on niejakiego Heinricha Himmlera na Ministra Spraw Wewnętrznych Bawarii.

Jest to duże święto, które polega z grubsza na tym, że z okazji inauguracji nowego parlamentu, po wyborach z 5 marca, a przy okazji w 62 rocznicę zainicjowania I Reichstagu, Cesarstwa Niemieckiego, 21 marca 1871 roku, zaraz po Zjednoczeniu,

No i wreszcie była parada, na którą zostali zaproszeni żołnierze Reichswehry, ale także SASS i członkowie Stahlhelmu i tego typu organizacji.

Męczenników NSDAP, tak jak Horst Wessel, mamy granie Wagnera i mamy maszerowanie przez żołnierzy, ale przede wszystkim przez partyjne bojówki SA i SS.

Tego samego dnia, 21 marca, Paul von Hindenburg podpisał dekret o amnestii dla wszystkich nazistów.

Bo po pierwsze, niemieccy posłowie mieli obstawę złożoną z członków SA i SS.

Nie do końca, ale przewodniczącym Reichstagu był Hermann Göring i on stwierdził, że jeżeli ktoś się nie stawił, jeżeli kogoś nie ma na sali, to kworum zmniejszamy i już możemy głosować.

Było ich na sali 94 i 94 zagłosowało przeciw.

Wszyscy obecni na sali, posłowie wszystkich pozostałych partii, w sensie nie.

Teraz pytanie, co tam właściwie było napisane?

Natomiast tutaj należałoby jeszcze zacytować Józefa Goebbelsa, który kiedy to wszystko stało przepchnięte powiedział, że największą ironią demokracji jest to, że dostarcza ona narzędzi swoim śmiertelnym wrogom, którzy chcą ją zniszczyć.