Mentionsy

W kulturze, która uczy nas niezależności, samowystarczalności i radzenia sobie samemu, zdanie „potrzebuję Cię” może brzmieć jak coś niewygodnego, jak przyznanie się do słabości. A przecież potrzeba drugiego człowieka jest jedną z najbardziej podstawowych ludzkich potrzeb, kluczową dla naszego gatunku.

W tym odcinku rozmawiamy o tym, że człowiek od początku życia rozwija się w relacji. Najpierw potrzebuje fizycznej bliskości, głosu, zapachu, dotyku i obecności. Potem szuka podobieństwa, przynależności i lojalności, chce czuć: „jestem czyjś”, „mam swoje miejsce”, „ktoś stoi po mojej stronie”.

Z czasem pojawia się jeszcze głębsza potrzeba:bycia ważnym. Dlatego, że jestem, a nie za osiągnięcia, zachowanie czy spełnianie czyichś oczekiwań -  moje istnienie ma dla kogoś znaczenie.

Rozmawiamy też o miłości i o tym, dlaczego bliskość może być zarówno źródłem bezpieczeństwa, jak i zranienia. O tym, co dzieje się, gdy dziecko lub dorosły lokuje serce tam, gdzie nikt nie potrafi się nim zaopiekować i dlaczego głębokie relacje mogą stać się miejscem uzdrawiania tego, czego kiedyś zabrakło.

Na końcu dochodzimy do najgłębszego poziomu więzi: bycia naprawdę poznanym, do momentu, w którym możemy odsłonić siebie ze swoimi słabościami, marzeniami, lękami i całą prawdą o sobie  i nadal doświadczać akceptacji.

W tym odcinku nazywamy coś, o czym łatwo zapomnieć: do rozkwitu nie potrzebujemy wielu powierzchownych relacji. Potrzebujemy więzi, w których jesteśmy bezpieczni, ważni, kochani i naprawdę widziani, tacy, jacy jestesmy.

Napisz do nas:

[email protected]