Mentionsy

TurboHistoria
TurboHistoria
28.03.2025 23:35

Mityczni Polanie nie istnieli? O pochodzeniu nazwy "Polska"

- Sprawdziłem najstarsze źródła, w których pojawia się zapis "Polska" w różnych wersjach. Okazało się, że po raz pierwszy ta nazwa pojawiła się aż w Rzymie, w klasztorze św. Bonifacego i Aleksego, którego opat opisywał dzieje swojego współbrata św. Wojciecha. Zginął on tragicznie w czasie misji do Prusów. Tam po raz pierwszy zastosował nazwę "Polonia" - mówił w Polskim Radiu 24 Prof. Przemysław Urbańczyk, historyk i archeolog, autor książki "Korzenie Polski".

Rozdziały (11)

1. Wprowadzenie i temat

Krzysztof Grzybowski rozmawia z profesorem Przemysławem Urbańczykiem o korzeniach Polski i problematyce historycznej.

2. Struktura książki i jej krytyka

Profesor Urbańczyk opisuje strukturę swojej książki i krytykuje problemy związane z jej tworzeniem.

3. Problem historycznej braku informacji

Profesor Urbańczyk omawia brak historycznych informacji i trudności związane z połączeniem archeologicznych i pisanych źródeł.

4. Teoria nazwy Polska

Profesor Urbańczyk przedstawia teorię pochodzenia nazwy Polska i jej wątpliwości.

5. Teorie pochodzenia Mieszka I

Rozmowa skupia się na różnych teoriach pochodzenia Mieszka I, w tym Polan, Słowian i Skandynawów.

6. Teoria pochodzenia z Wielkiej Morawy

Profesor Urbańczyk przedstawia teorię korzeni rodu Piastów z Wielkiej Morawy i jej dowody.

7. Zakłócenia i teorie legendarnych plemion

Rozmowa skupia się na teoriach pochodzenia z Wandalów i problematyce granic wczesnopiastowskiego państwa.

8. Zakonczenie rozmowy

Profesor Urbańczyk podsumowuje swoje teorie i rozmowa zakończona.

9. Chrzt Polski i jego kontrowersje

Rozmowa skupia się na chrzcie Polski, jego datowaniu i znaczeniu dla polskiego państwa. Autor podaje alternatywne teorie i tezę, że chrzest Mieszka I może nie był natychmiast rozszerzony na całe państwo.

10. Zjazd w Gnieźnie i jego konsekwencje

Analiza zjazdu w Gnieźnie z udziałem cesarza Ottona III i Bolesława Chrobrego, skupiając się na znaczeniu religijnym i politycznym tego spotkania, a także na teoriach dotyczących relacji między cesarzem a polskim władcą.

11. Konflikt z Henrykiem II i jego konsekwencje

Rozmowa zakończa się dyskusją nad konfliktami między Bolesławem Chrobrem a Henrykiem II, a także nad konsekwencjami tych sporów dla polskiego państwa.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 33 wyników dla "Chrobr"

To był Bolesław Pobożny w Czechach i Bolesław Chrobry w Polsce.

Byli też wandalowie, zamieszanie z tym nazewnictwem chociażby, którym posługiwał się Bolesław Chrobry, gdy został już królem.

To się wzięło tylko z tego, że ponoć na grobowcu Bolesława Chrobrego, który do dzisiaj nie przetrwał, ale mamy opis tego, jaka tam była inskrypcja i że podobno było tam napisane,

Chociaż nie można wykluczyć, że chrobry, który miał ogromne ambicje i czuł się hegemonem w tej Europie Środkowo-Wschodniej, może on faktycznie nawiązywał do tych heroicznych dziejów gotów i wandalów, którzy

Tego skomplikowanego przecież świata i u Mieszka I, a jeszcze bardziej u jego syna Bolesława Chrobrego, była fantastyczna zupełnie.

Ale z drugiej strony, patrząc na część tekstów Pana książce i na przykład na politykę prowadzoną przez Mieszka, a tym bardziej przez Bolesława Chrobrego, no to on z tymi zachodnimi granicami radził sobie nad wyraz dobrze, z ich przesuwaniem na zachód.

Tu mówimy o Górnym Połabiu, wtedy to mówiło się Łużyce i Milsko, kiedy Chrobry raz zdobywał te ziemie, potem cesarz Henryk II mu je odbierał, znowu zdobywał je Chrobry i to było takie przepychanie, dopóki w roku 1013 przy ustalaniu traktatu pokojowego wreszcie Henryk II

Zrezygnował, przyznał Chrobremu te ziemie, no ale one długo przy Polsce nie utrzymały się.

No cóż to mówić o państwie Mieszka i Chrobrego, jeżeli cesarze niemiecko-italscy, tam mamy bardzo dobre informacje, oni cały czas byli w podróży.

I rok później rodzi się wspaniały władca Bolesław Chrobry.

To się raptownie zmienia w czasach Bolesława Chrobrego, który zdaje się, że zmienił tę ostrożną politykę swojego ojca i jeżeli chodzi o sprawy wewnętrzne i sprawy zagraniczne.

Co robił Bolesław Chrobry i za co go chwalono?

Jedyna pochwała, na jaką zdobył się biskup Tittmar w stosunku do Chrobry.

do Miśni, żeby wzmocnił tam obronę przed Bolesławem Chrobrym.

Tutaj Otto III przyjeżdża do państwa Bolesława Chrobrego z misją pokojową w Orszaku ludzi kościoła i arystakulacji cesarskiej.

Po drugie Otto zwalnia Chrobrego z płacenia jakichś trybutów na rzecz cesarstwa, co jeszcze Mieszko robił.

którego na pewno dotykał Bolesław Chrobry.

Skutkowała tym, że pojawiły się też teorie mówiące o tym, że za tymi gestami szło coś o wiele więcej ze strony cesarza Ottona, że to było wywyższenie Chrobrego, że wręcz widział w nim swojego albo głównego sojusznika,

No tak, to już to takie interpretacje hura patriotyczne, że to oznaczało, że Otto III... Całkiem poważni polscy mediewiści pisali o tym, że Otto przewidywał Chrobrego jako swojego następcę na tronie cesarskim.

No bo tu widać, że oprócz tego, iż Bolesław Chrobry bardzo mocno zainwestował niejako w tę świętość, no to chrapkę na tego świętego, chyba to jest dobre określenie, mieli zarówno Czesi z południa, jak i sam cesarz Otto.

I w cesarstwie, i we Francji, i w Czechach, i na Węgrzech jego śmierć odbiła się naprawdę dużym echem i Chrobr wykazał się tu genialną intuicją, wykupując ciało św.

Wojciecha i grzebiąc je uroczyście w gnieźnie, bo to od razu z gniezna stworzyło centrum pielgrzymkowe, no i przysporzyło Chrobremu niezwykłej chwały, posiadanie

Więc ten święty Wojciech pochowany w gnieźnie zapewniał chrobremu i jego państwu boską opiekę.

No ale chrobry...

W państwie Bolesława Chrobrego czy też na jego obrzeżach ginęli ci święci mężowie, którzy przybywali tam.

Więc pierwszym polskim świętym był Czech przypominam, ale zdaje się, że Chrobry przed śmiercią św.

Chyba tak, a miał do tego prawo, bo przecież sam był chrobry, był pół krwi Czechem, więc św.

Ten wątek zresztą się pojawił, czyli następca Ottona III, Henryk II, który te relacje z sąsiedami układał w sposób już zupełnie odmienny, ale co ciekawe, chrobremu rady nie dał.

Chrobrego niejako wymęczył, tak możemy powiedzieć, wojnami.

No tak, Chrobrego, oto trzeci cesarz, młody cesarz, rewolucjonista, jak ja uważam, rozbestwił Bolesława Chrobrego.

Chrobry okazał się doskonałym strategiem, doskonałym dowódcą również i przez 15 lat, chociaż

Za każdym razem ten Henryk, który tak mniej więcej co dwa lata zbierał armię, atakował tego Bolesława, musiał się jak niepyszny wycofać, bo niczego nie zyskał, a przede wszystkim nie udało mu się stoczyć walnej bitwy, gdzie mógłby rozgromić armię Bolesława, bo chrobry...

Przez wiele lat bezskutecznie też starał się o to sam Bolesław Chrobry i w końcu dopiął swego, ale koronacja to nie jest jedyny wątek, który jeszcze nam pozostał nieomówiony.