Mentionsy

Przyszedł czas na Pawlikowską-Jasnorzewską, to miało związek z rokiem Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, ale temat, który mnie pociągnął, bo to było trochę tak, że szukałam tematu, a kiedy on już się znalazł, zaprowadził mnie w takie rejony, których się sama nie spodziewałam.

W niej jest bardzo dużo ciekawych wątków, ale powiem od razu i o tym napisałam w książce, że nie przepadam za Pawlikowską-Jasnorzewską jako osobą.

Bo Julian Tuwim na początku stygmatyzował już Pawlikowską-Jasnorzewską wierszem, nazywając ją czarownicą.

I nie uważajmy, że ja nagle w tej książce demonizuję Pawlikowską-Jasnorzewską, bo tego bym absolutnie nie chciała.

No tak, ale jeżeli chodzi o Marię Pawlikowską-Jasnorzewską, to tu jest pewna niekonsekwencja i pewien znak zapytania, bo z jednej strony jest fascynacja tymi tematami, jest wiara w te wszystkie siły, o których mówimy i to z biegiem lat nawet można powiedzieć, że się w znaczny sposób potęguje, ale jednocześnie, gdy piszesz o tych seansach spirytystycznych, które regularnie odbywają się w Domu Kossaków, no to ona w tych seansach uczestniczy nie dlatego, że w to wierzy, tylko dlatego, żeby tak naprawdę wypić uczestników.

Zostawmy je na chwilę po to, żeby być może trochę wyjaśnić źródło tych zainteresowań, bo właściwie od samego początku książki piszesz o tym, żeby zrozumieć Marię Pawlikowską-Jasnorzewską.

W związku z tym, że miałam do czynienia i dostęp do archiwum Hesika, dowiedziałam się, że on kochał także inne kobiety, nie tylko Ćwiklińską, między innymi wszedł w bardzo zażyłe relacje z Pawlikowską-Jasnorzewską, więc to jest kolejny mężczyzna w jej życiu.

Natomiast jeśli chodzi o Pawlikowską-Jasnorzewską, od początku była w szklanej kuli, bo jako dziecko, które jest kaleką, bo ona miała wadę postawy i trzeba było ją ochraniać, bo ona biedna była w gorsecie, bo ona się męczyła.