Mentionsy

My z Morisem naprawdę, ja z nim dwa lata pracowałam w schronisku, zrobiliśmy bardzo dużo, stosowaliśmy naprawdę pracę na zgodzie, na tak zwanym treningu kooperacyjnym.

Więc zaczęłam szukać rozwiązania, mieszkałam z Morisem jeszcze trzy tygodnie, nie wchodził nikt do mnie do domu, bo ja stwierdziłam, że już nie chcę nikogo ryzykować, bo miałam też jedną sytuację, że niestety Moris pogryzł kogoś, kto mi pomagał w spacerach z nim, kiedy byłam w biurze i połamał rękę, wszystkie kości przedramienia, więc jakby ja stwierdziłam, że no nie, już lepiej, żeby to była tylko ja, więc moi cudowni znajomi mi tam gdzieś albo przywozili jedzenie, albo mnie gdzieś zabierali na jedzenie, bo ja miałam obie ręce popandażowane, usztywnione i było to wyzwanie.