Mentionsy

No i myśmy się kiedyś próbowali doliczyć, ile osób Maurice wysłał do szpitala w swoich siedmiu latach na paluchu.

zrobić coś takiego, to było, on mi, tu mam taką ładną bliznę, przegryzł mi dłoń na wylot, dlatego, że ja chciałam, żeby on wyszedł na dwór na siku, zanim ja musiałam przyjechać do biura, bo jeszcze wtedy pracowałam w korporacji, nie tylko z psami, a było zimno wcześniej i padało i Maurice nie lubił.

No i Maurice stwierdził, że ja nie będę na niego wywierać presji, oczywiście takiej presji bardzo subtelnej, że on będzie wychodził o 6 rano, jak jest zimno i ciemno i jeszcze pada.

No i Maurice zobaczył tą smyczą mnie w rękach, no i zrozumiał, że ja będę jakby dalej jednak naciskać na to, żeby on wyszedł z tego samochodu.

No i szukaliśmy rozwiązania, no i myśmy to rozwiązanie znaleźli i Maurice znalazł swoje miejsce na ziemi, w takim hoteliku u osoby specjalizującej się też w pracy z psami agresywnymi, z dala od cywilizacji, gdzie on był takim, wiecie, wolnym psem, dawkował sobie kontakt z człowiekiem, żył dużo z psami, które bardzo lubił, miał swoją ukochaną suczkę Furię, która...

Więc jakby zamknęłam tamten etap i słuchajcie, parę godzin po zrobieniu tego tatuażu dostałam telefon, że Maurice odszedł na swoich warunkach.