Mentionsy

Nie tylko wydaje mi się, że dla mnie, wydaje mi się, że Donald Trump też jest zaskoczony, że dalej mu się nie udało tego rozwiązać.

Ale z punktu widzenia całej Unii Europejskiej, abstrahując od polskiej prezydencji i od takich osobistych rozmyślań, na pewno kluczową kwestią było przejęcie władzy w Białym Domu przez Donalda Trumpa, które tak naprawdę postawiło Unię Europejską przed szeregiem nowych wyzwań.

No to ja tutaj też nie będę się chyba silił na jakieś celowo nieoczywiste kwestie i też oczywiście Donald Trump i jego prezydentura.

że kwestia tego, jak wyglądają te relacje między Unią Europejską a Stanami zmienia się od dłuższego czasu i że to nie jest kwestia tylko prezydentury Donalda Trumpa, ale już wcześniej było widać i to było dosyć jednak oczywiste, że te zainteresowania amerykańskie się zmienią.

Natomiast Donald Trump tutaj turbodoładowanie, zdaje się, przyłożył do tego procesu, więc chciałbym cię zapytać, czy ty uważasz, że to turbodoładowanie właśnie Donalda Trumpa, że jest to tak naprawdę początek takiego rozchodzenia się tych dróg,

Ta prezydentura jest dużo bardziej nastawiona na kierunki, które były widoczne w pierwszej kadencji Donalda Trumpa.

Nie chcę w ogóle wchodzić w definiowanie pokoju, ale twierdzenie, że Donald Trump zakończył już osiem wojen w trakcie swojej prezydentury, widzimy, że jest to jakiś element istotny dla prezydenta i jego otoczenia i nie jest istotny związek z faktami i wydarzeniami na miejscu.

Nie tylko wydaje mi się, że dla mnie, wydaje mi się, że Donald Trump też jest zaskoczony, że dalej mu się nie udało tego rozwiązać i że ten osobisty urok tutaj, nie mówię tego prześmiewczo absolutnie, że to jego kwestia osobistego zaangażowania w negocjacje, zaangażowania osób o nieszablonowym podejściu, jak Steve Witkow, jak Jared Kushner, które zadziałało na przykład na Bliskim Wschodzie, tutaj nie działa.

I mówię o tym dlatego, że jak oglądałem czasem spotkania z liderami państw europejskich czy innych, no to miałem poczucie, że nie pamiętam takich obrazków, żeby tak bardzo ci liderzy nie mówili takim językiem dyplomatycznym, ale jednak tych interesów, tylko że ewidentnie wszyscy próbują nacisnąć ten przycisk, który po łechce tego Donalda Trumpa, bo mają poczucie, że

Z drugiej strony nigdy nie byłem przekonany, że rozpad NATO czy wyjście ze Stanów Zjednoczonych z NATO jest tutaj realną alternatywą, nawet jeżeli Donald Trump nim sam groził w pierwszej kadencji.

To jednak od słów, zwłaszcza od słów Donalda Trumpa jest daleko do czynów, powiedziałbym w wielu przypadkach.

Oczywiście mówiło się o rządach, które są bardziej zbieżne ideowo, z republikanami, z Donaldem Trumpem, to jest normalne w polityce.

Kiedy słucham o tym, co się dzieje w amerykańskiej polityce, albo jak z tobą na przykład o tym rozmawiam, to zawsze mam z tyłu głowy taką trochę wątpliwość i może temu też służyło to moje pytanie o te takie psychologiczne aspekty tej prezydentury, że czy można naprawdę mówić o jakimś takim spójnym programie Donalda Trumpa?

Takim trochę zastrzeżeniem, że normalnie bym tego nie powiedział, ale że ze względu na to, jak zachowuje się Donald Trump, on się wydaje człowiekiem psychologicznie nie do końca stabilnym i dla którego jego własne ego i jakiś taki narcyzm jest tak ważną rzeczą, że czasem dominuje nad właśnie ideologią polityczną, kalkulacjami, interesami i tak dalej.

Zacznę może od Trumpa i strategii w jakiś sposób, a podsumować to, znaczy w ogóle jest tak, że dla wielu osób nie tylko pewnie Donalda Trumpa, chociaż on jest dobrym tego przykładem, ego jest wiodącym czynnikiem i wszystko inne liczy się mniej.

Niech przykładem będzie, żeby to nie było takie oderwane, to, że Donald Trump zdecydował się na poziomie federalnym.

Więc o ile faktycznie przez te lata, w których Donald Trump próbował wrócić do władzy, pisałem o trumpizmie i mówiłem o trumpizmie, bo wszystko to kojarzyło mi się z tym liderem, to ten cel nadrzędny został osiągnięty.

Ale zaczęto dostrzegać, że są różne nurty i Donald Trump nie jest być może magowcem, tak to nazwijmy, z krwi i kości.

ewoluował i ma bardzo dobre możliwości do ewoluowania w momencie, w którym Donald Trump jest w władzy, bo można też dostrzec wszystkie inne jego niedoskonałości jako lidera, który ten ruch niewątpliwie stworzył w jakiś tam sposób, czy on się stworzył wokół niego, ale możemy ich dostrzec jak najwięcej, by wyznaczyć sobie ten krystalicznie czysty kierunek do przodu, którym powinniśmy jako republikanie, jako konserwatyści, przepraszam, że tak mówię.

Czym innym było pisanie przez analityków takich jak my tutaj w piśmie różnych twórców opinii i tak dalej, że Donald Trump postępuje w zgodzie z doktryną Monroe czy poprawką jeszcze rooseveltowską, czyli prezydenta Teodora Roosevelta, nie Franklina Delano Roosevelta.

To było co innego niż to, że Donald Trump w oświadczeniu w Białym Domu i w samej strategii zostało to podkreślone.

To będzie komplikacja dla Donalda Trumpa.

Tą myślą może skończę, że Donald Trump ma tego świadomość.

I okazało się, że jakkolwiek wysoko Rosjanie by nie licytowali, to jednak na razie administracja Donalda Trumpa twardo zmierza do tego, żeby jakiegoś rodzaju porozumienie kosztem Ukrainy, o czym Daniel przed chwilą wspomniał, zawrzeć.

Bardzo być może, że Donald Trump bardzo chce dostać tą pokojową nagrodę Nobla, do której na przykład zgłaszał ją Aleksander Łukaszenka.

Czy to będzie taki ping-pong, to ja nie chcę spekulować, bo Donald Trump ma zawsze taką złotą kartę, czyli a ja już się znudziłem i już mi się nie chce i to jest wasz problem, więc ja nie wiem, czy on do takiego tutaj ruchu się ucieknie, natomiast dopóki nie zmieni się sytuacja na froncie, bo wszystkie negocjacje są zawsze odbiciem sytuacji na froncie, tak?

Więc tak, Donald Trump miał ogromny wpływ na cały sektor rozwojowy, ale też na Azję, na Azję Południową, na Azję generalnie.

To powoduje, że ten rok minął trochę w cieniu Donalda Trumpa, ale równie druzgocące przecież miały wpływ te taryfy.

Więc na pewno to był rok w cieniu Donalda Trumpa z tych powodów, o które wspomniałem, ale oczywiście Donald Trump nie jest za wszystko odpowiedzialny.

Mieliśmy trwający do dzisiaj rozwiązany przez Donalda Trumpa, ale połowicznie jak widzimy konflikt między Kambodżą a Tajlandią.

Więc tych wojen w Azji, mimo zasług Donalda Trumpa w kończeniu różnych wojen, to tych wojen jest trochę więcej niż było.

I trzecia rzecz, o której bym chciał powiedzieć, taka historyczna, co się wydarzyło w tej części świata, to znowu niestety zasługa Donalda Trumpa, ale doszło do pewnego, do ważnej zmiany sojuszy.

pewnych planów Donalda Trumpa co do strefy gazy, co do Bliskiego Wschodu.

W związku z tym tu jest jakaś inna rozgrywka, która się zaczęła w tym roku i nagle jak z tego kapelusza królika Donald Trump wyciąga generała pakistańskiej armii, którego gości na lunchu w Białym Domu dwukrotnie w tym roku.

Jeżeli na początku roku przychodzi Donald Trump i on obiecuje, że zaraz tę wojnę zakończy, to wszyscy w Azji czekają i kibicują Trumpowi, żeby on tę wojnę zakończył.

Chodzi o to, żeby ta wojna się skończyła i tutaj Donald Trump miałby po swojej stronie większość państw regionu.

Pewnie na pierwszą część roku, później pewnie Donald Trump też nie będzie spał, nie będą spali Chińczycy.