Mentionsy

Jak Laporta wygrywał wybory, to było wiadomo jedno, że Laporta będzie chciał ucieczki do przodu.

Można powiedzieć, że wtedy mieliśmy do czynienia z takim dwugłosem, czyli z jednej strony Joan Laporta, jednak populista, który nie przedstawił jasno określonego planu, w jaki sposób ta Barcelona miałaby wyglądać.

Ja wiedziałem, że jak Laporta wygra, to będzie ciekawie.

Ja do pewnego momentu tej kampanii byłem zdecydowanie za fontem, potem miałem wrażenie, że on się mocno pogubił, tak jak wspomniałeś, no myślę, że ten brak doświadczenia, też takiego bycia, no Laporta go po prostu zjadł, jeżeli chodzi o takie kwestie czysto ludzkie, tak?

Fond coś tam mówi, a Laporta mu podpowiada tam w tle Czawi, Czawi, Czawi, no bo się tak udało to sprowadzić trochę do mema, że Fond niczego innego nie ma, chociaż miał oprócz Czawiego.

Którego potem Laporta swoją drogą zatrudnił.

I Laporta w ogóle nie brał udziału, jeżeli chodzi o dyskusję właśnie w tej debacie na temat tematów ekonomicznych.

Czy wychodzą z założenia, że wizje, które kreśli Joan Laporta są na tyle utopijne, że oni jako ci ludzie, którzy są asystentami właśnie od jakichś tam różnych projektów, po prostu tego nie mają prawa dowieźć?

I wszystkie relacje ludzi z tamtego zarządu były takie, że Laporta coraz więcej tej władzy zagarniał dla siebie i coraz bardziej był to klub taki powiedzmy prezydencki.

Natomiast jeżeli rola tej osoby ma być sprowadzona do tego, że ona coś będzie mówić, a Laporta jej odpowie, ale to ja tu jestem prezesem, ja będę decydować, jak ci się nie podoba, to tam są drzwi, no to każda taka osoba, która ma jakiekolwiek inne propozycje zawodowe i ma określoną pozycję, po prostu przez te drzwi wyjdzie.

Ale tam w tych wyborach, przepraszam, nie miałeś odpowiednika Krzysztofa Stanowskiego, nie miałeś człowieka, który chciał wystartować po to, żeby wypunktować na przykład Laporta albo Fonta, ale po prostu był merytorycznie przygotowany, tylko miałeś jakichś gości, którzy z tego co pamiętam, nie wiem, obiecywali tatuaże, jeśli na nich zagłosujesz, coś w tym stylu.

Laporta, Font i Tony Freysza, który był w zarządzie Bartomeu i który obecnie jest ekspertem El Partidaso.

na co włączył swój mikrofon Laporta i powiedział silencio, cisza i wszyscy ucichli.

Laporta ma niesamowitą charyzmę i niesamowitą aurę.

I po trzecie, w sprawie Negreiry, w której też Laporta wiemy, że nie do końca pewnie jest czysty, tutaj przedawnienie go ratuje.

Więc myślę, że Laporta naprawdę w tych najważniejszych tematach, no tu była potrzebna osoba, która po prostu nie da się ograć, która ma trochę tego doświadczenia i myślę, że taki Wiktor Font, o ile w takim codziennym zarządzaniu klubem pewnie Excel by się świecił na zielono i tak dalej,

A Laporta na przykład z tym powrotem na stadion

Bo wiadomo, że Laporta uderza do takiego twardego, konserwatywnego elektoratu w Katalonii, czyli tych powiedzmy zapatrzonych kibiców Barcy, zaślepionych.

I jestem, założę się, że tak to działa, no było to zresztą widać też... Dlatego ja zawsze uważałem, że Joan Laporta powinien zatrudnić po prostu kogoś nawet z La Ligi.

Joan Laporta się tam pomęczył z moim nazwiskiem, powiedział tam senior Gachtek.

Myślę, że to jest jedyna osoba, która tak realnie na chwilę obecną jakbyś się zastanawiał, kto może wygrać z Laportem realnie, to myślę, że mógłby to być Pique, a też sobie wyobrażam sytuację, w której Laporta tam próbuje Pique namówić właśnie, że słuchaj, no to jest moja ostatnia kadencja, więc może tam...

No to się za chwilkę Laporta przekona, że ja jestem pewna osoba, która wierci od domu, można powiedzieć, i mam mocarstwowe plany.

Laporta przyszedł do klubu, zatrudnił Franka Rijkarda, na którego nikt nie stawiał.

W samym zarządzie Laporty nikt nie stawiał na Guardiola, wszyscy chcieli tego Mourinho na przykład, a Laporta wtedy właśnie się uparł, powiedział, ale to ja decyduję.

Podczas tej kadencji Laporta odziedziczył Koemana, rozstał się z nim za późno, wiemy jak było z tą wojną publiczną, to wyglądało bardzo słabo.

A kiedy Laporta zatrudnił Deko jako dyrektora sportowego, to jaka myśl odpaliła ci się w głowie?

I Joan Laporta właśnie tutaj jest jego główna zaleta.

I to jest coś, czego z kolei właśnie nie da się kupić i wydaje mi się, że nie da się wypracować, że z tym, że Ann Laporta się urodził.

Są tacy ludzie, którzy pracowaliby, harowaliby, próbowaliby przekonać właśnie Ala Victor Font, a potem wiecie, że Ann Laporta uśmiechnie się na scenie i to wystarcza.

Laporta w 2010 roku z władzą się pożegnał i na tej fali, zaraz przecież po tryplecie, po sekstecie w 2009 roku poszedł do polityki i to było totalne fiasko.

I Laporta siedział cicho.

Bartomeu ostatecznie się do dymisji podał i chyba nawet jeszcze po tym, jak on się do tej dymisji podał, to Laporta jeszcze oficjalnie nie ogłosił swojej kandydatury w wyborach, że on w ogóle by nie startował.

na tę kampanię i on się trochę chyba ludziom opatrzył, po czym nagle pewnego pięknego dnia wjechał Laporta, powiedział, że on startuje, no i wszystkich wymiótł.

No właśnie, więc wiesz, wydaje mi się, że Laporta trochę przyszedł na gotowe i on chyba nie miał wtedy do końca pomysłu na siebie innego niż, dobra, to zostanę znowu prezesem Barcelony.

No i okej, znajdą się ludzie, którzy w to uwierzą, bo to powiedział Jean Laporta.