Mentionsy

Goście odwiedzali Egberta nadal rzadko, a jeśli się to już kiedy zdarzyło, to nie wprowadzano z ich powodu żadnych prawie zmian w codziennym trybie życia.

Wszelako często przebywał po pół roku i więcej w okolicach zamku Egberta.

Nie posądzajcie mnie, panie, o natarczywość, zaczęła Berta.

Na tych pogwarkach, wtrąciła Berta, zasiedzieliśmy się głęboko w noc.

Młody rycerz Hugo zbliżył się do cichego, zgnębionego Egberta, okazując mu, jak się zdawało, szczerą sympatię.

Obcy darzył Egberta wszelkimi możliwymi względami.

Nie zna go wcale, nie słyszał jego historii i Egberta ogarnęła znowu dawna potrzeba zwierzenia się tamtemu ze wszystkiego, by zyskać pewność, że jest on naprawdę jego przyjacielem.

Na niego, nie zwracając wcale uwagi, wśród znajomych znajdował się pewien stary rycerz, który zawsze jawnie występował jako przeciwnik Egberta i w niemiły sposób zasięgał wiadomości o majątku jego i jego żony.

Hugo przysiadł się właśnie do niego i obaj przez dłuższy czas szeptali ze sobą, wskazując na Egberta.

Wówczas świadomość opuściła Egberta.

Czy teraz śni, czy też dawniej śnił o żonie imieniem Berta?

Berta zaś była twoją siostrą.

Berta była córką pewnego rycerza, który oddał ją pasterzowi na wychowanie.