Mentionsy

A moglibyśmy porozmawiać o GRIS?

Będziemy mówić o grze GRIS.

Tą grą, którą Ty wybrałaś jest GRIS.

Ale zaczynając tak bardzo personalnie, jaka była twoja relacja z grą GRIS, jak ją poznałaś i dlaczego właśnie o niej chciałeś opowiedzieć w odcinku?

Dla mnie GRIS w ogóle jest taką, mam wrażenie, bardzo flagową grą, moją własną, jeśli chodzi o jakąś moją personę w internecie.

Myślę, że zakładam, że będą spoilery absolutne z GRIS, bo zakładam, że jeżeli one są bardzo mocno jakoś nadszerpujące to doświadczenie gry, no to możemy je gdzieś tam umieścić dalej, a opowiedzieć ogólnie o niej, bo pewnie sam ten...

I ona tak stoi na środku tego, taka malutka ta postać, bo tam ta kamera się oddala albo przybliża, ale właśnie ona jest, no nie jest duża ta GRIS w tym momencie.

No tak, ja w zasadzie muszę powiedzieć, że jak pierwszy raz grałem w GRIS, to miałem podobną interpretację, że być może ona nie jest jakoś taka odmienna od tej koncepcji żałoby, bo jeżeli przeżywasz żałobę, no to też przeżywasz ją wewnętrznie i to też jakoś się tam przekłada, ale też miałem jakąś taką bardziej interpretację, że jest to gra o jakiejś takiej depresji czy o jakimś takim smutku, że właśnie o takiej postaci, która

Ale też, może powiedzmy tak ogólnie o czym jest GRIS i może wracając, bo na pewno wrócimy jeszcze do tych elementów emocjonalnych i tego silnego przekazu, który właśnie jest, to jest jedna z tych gier, która próbuje jakby połączyć tą emocjonalność właśnie z tą rozgrywką i to jest bardzo, bardzo ciekawe i

Ale tak wracając zupełnie do początku, jakbyś opisała komuś GRIS, kto nigdy nie grał w tą grę, jakby tak gatunkowo patrząc.

Czy to jest naprawdę to, co chcesz powiedzieć, kiedy mówisz, czym jest GRIS?

Tą rzeczą, która w GRIS jest najbardziej istotna jest po pierwsze ta uprawa, ale też postawienie na to, co mówiłaś, że w tej grze nie ma w ogóle dialogów, które jest bardzo takim odważnym, ale też trudnym podejściem do

Wiesz co, ja myślę, że GRIS jest unikalne, jasne przez to, że nie ma w ogóle, w ogóle dialogu.

I właśnie to, że to ty musisz coś zrobić, albo że to tobie się coś dzieje, w sensie, że to ty w przypadku GRIS próbujesz iść do przodu i wieje ci wiatr w twarz i masz jakiś problem, mimo że przez same te klawisze,

Ale właśnie no, to jest właśnie w GRIS fajne, że oni jakby próbują... Znaczy, to jest trochę wpisane, jest taki cały nurt tych takich... Jakoś tak kolokwialnie zrobiłem.

Jest mnóstwo takich narzędzi, które te platformówki nazwijmy to dwuwymiarowe mają, które mogą stosować i właśnie to jest fajne w GRIS, że tam bardzo często miałem takie poczucie, że oni stosują te takie nawet przestrzenne, kierunkowe inspiracje, czy

I w ten sposób, jak grałem sobie w GRIS, to myślałem często właśnie, że te mechaniki fajnie przepisali to na taką emocjonalność tej gry i ten przekaz.

Jest to dłuższy proces niż się wydaje i GRIS właśnie ma taką sinusoidę, że pozornie wydaje ci się, że coś odzyskujesz, ale potem znowu tracisz to wszystko i to fajnie się tam przeplata.

W GRIS jest taki moment, że właśnie płyniesz gdzieś tam w dół i w tle jest taka wielka ryba, ale taka wyszerzona.

No, no, ale to są takie w ogóle właśnie ciekawe przykłady, że sobie pomyślisz taka gra jak GRIS.

Taki niepotrzebny element, no ale na szczęście w GRIS nie ma takiej fanaberii, żeby sobie wymyślić, że będą jakieś dziwne animacje pokazywali śmierci, ale to też się wiąże z tym, że ta gra jest bardzo taka przystępna i stara się być przystępna, że u podstaw w zasadzie nawet nie wykorzystuje pewnie wszystkich przycisków, nawet nie pamiętam, to że tam jest parę tych prostych sekwencji, które robisz, ale w umiejętny sposób z nich korzysta.

No już ci wystarczająco przykro, że... Może w GRIS 2.

To jest po pierwsze nie do tematyki po prostu, troszeczkę by to nie pasowało, ale ta pierwsza rzecz, którą chciałam powiedzieć, to jest to, że faktycznie GRIS jest fascynujące dla mnie pod tym względem, że dużo takich bardzo hardkorowych gamerów znam, którzy uwielbiają GRIS, mówią, że było świetnym doświadczeniem.

Tą warstwą wizualną czy emocjonalną GRIS i mimo, że na co dzień nie grają w zbyt dużo gier, znałam takie osoby, to to GRIS przeszły i właśnie o ile tam musiały się, na przykład niektórzy mówili, że musieli się trochę nagimnastykować w niektórych momentach, to nie było problemu z tym, żeby faktycznie

Nie zniesie w którymś momencie tego, jak ja się czuję i myślę, że to, że w GRIS nie umierasz mimo tego, jak wiele razy po prostu spadasz z jakichś rzeczy, jakie tam, że coś cię goni, goni cię węgorz, goni cię ptak, że no jest po prostu totalnie tam ponuro i możesz dużo razy odnieść jakąś porażkę, ale nigdy nie umierasz, to jest bardzo, bardzo adekwatne uczucie.

No w każdym razie są gadżety z GRIS.

Możemy trochę porozmawiać o inspiracjach GRIS, bo one są takie specyficzne.

I to jest jedną taką rzeczą, bo zastanawiam się, czy jest coś w GRIS, czego było za mało albo czego ci zabrakło.

Ciekawe, czy są mody do GRIS, żeby grać CJ-a na przykład.

Może GRIS 2.

Mam skojarzenia z tym konkretnym, właściwie to nie wiem czy on był przed GRIS czy po, bo to też jest taki...

I właśnie w GRIS widać, że tam są takie momenty, że tam właśnie te plamy, farby, że czasami jest sama kreska, nie ma innych elementów.

To są drzewa z GRIS, no teraz pomyślałem sobie.

Ale nie, wyglądają faktycznie, bo sorry, ale w Minecrafcie to jednak jest zbitka różnych klocków tak nieregularnie ustawionych, a to jest drzewo z GRIS faktycznie.

Ale no do GRIS pasuje, tak, tak, to by się zgadzało.

W ogóle jak patrzę na tę grę, to mi się to nie przekłada z tych rzeczy, które widziałem, ale taka ciekawostka dla widzów, którzy dotarli do tego momentu podcastu, czyli momentu, w którym robimy szybkie podsumowanie GRIS.

Polecamy GRIS czy nie?

Nie, oczywiście GRIS.

Natomiast na tym tle GRIS wyróżnia się tym, że rzeczywiście po pierwsze stoi za tym prawdziwy artysta jakiś, który miał pewną wizję.

Wiadomo, że to nigdy nie będzie jeden do jeden, ale jest, i może też GRIS nie jest idealnym przykładem tego, ale jest ogółem taki nurt gier, które mogą