Mentionsy
Szafa Melomana
Szafa Melomana
25.02.2026 22:56

#168 John Dowland

Zmarł 400 lat temu, a jego pieśni w naszym stuleciu wykonywał Sting! John Dowland zdołał w swojej twórczości wyrazić coś, co dla nas wszystkich jest uniwersalne, wyrazić jakiś smutek i zamyślenie, które się nie starzeją. Jego muzyka zadziwiająco dobrze przetrwała próbę czasu. Może dlatego, że pisał ją z myślą o odbiorcach – był człowiekiem świetnie wykształconym, dobrym biznesmenem, wrażliwym obserwatorem swoich czasów i tego, czym ludzie żyli. Jak widać, nie zmieniliśmy się tak bardzo, prawda? Zapraszam na opowieść o jednym z najwybitniejszych lutnistów i kompozytorów swoich czasów, który był tak dobry, że nigdy o nim nie zapomniano. My w Szafie też pamiętamy.

O „Lachrimae” rozmawiam w odcinku z Karoliną Kolinek-Siechowicz. Wspomniany w artykuł odcinek jej autorstwa poświęcony cyklowi Dowlanda znajdziecie TUTAJ.

Audycja powstała dzięki Mecenasom. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Patronite.pl⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠.

Jeśli odcinek Ci się podobał, postaw mi wirtualną kawę! Bez niej pracować nad audycjami nie sposób. Zrobisz to w serwisie ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Buycoffee.to⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠.

Szafa Melomana to pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, tworzony przez dziennikarza Mateusza Ciupkę. To fascynujące historie kompozytorów, wykonawców i utworów, zawsze wzbogacone o liczne konteksty historyczne i kulturowe. Nowe odcinki w co drugi piątek na popularnych platformach podcastowych.

Mateusz Ciupka – publicysta muzyczny, autor Szafy Melomana, pierwszego polskiego niezależnego podcastu o muzyce klasycznej, redaktor w magazynie ⁠⁠⁠⁠⁠Ruch Muzyczny⁠⁠⁠⁠⁠. Pracował w Operze Krakowskiej, współpracował m.in. z Krakowskim Biurem Festiwalowym, Filharmonią Narodową i Filharmonią Śląską, publikował w „Ruchu Muzycznym”, „Dwutygodniku” i magazynie „Glissando”. Przeprowadził rozmowy m.in. z Garrickiem Ohlssonem, Masaakim Suzukim, Ermonelą Jaho i Giovannim Antoninim. Jest autorem Małej Monografii Romualda Twardowskiego, wydanej nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2023 roku. Mieszka i pracuje w Pradze, w Czechach.

Dowland Dowlanda Dowlandzie Byrda John Dowland Johna Dowlanda Elżbiety I Heinricha Juliusa Roberta Cecila Christian IV Elżbiety I. Tessier Henrykowi VIII Stinga John Johnson

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 17 wyników dla "Elżbiety I"

To on też otrzymał od Elżbiety I wraz ze swoim uczniem Williamem Birdem lukratywny monopol na drukowanie nut w całym królestwie.

Lord Robert Cecil, czy jeszcze ważna postać na dworze królowej Elżbiety.

Wspomniana przez Mateusza Kowalskiego tutaj Anna Duńska była następczynią królowej Elżbiety.

Patent drukarski, który dostali od królowej Elżbiety Talis i Bert

Gdy Dowland przyszedł na świat, czyli w roku 1563, z woli trzydziestoletniej wówczas Elżbiety I przyjęto tzw.

Jako nieuznanie Elżbiety I głową kościoła anglikańskiego oraz sprzyjanie i utrwalanie władzy papieskiej w kraju.

W całym okresie panowania Elżbiety istniało przekonanie po stronie władzy, że któregoś dnia agenci Watykanu, czyli najpewniej złowieszczy jezuici,

Która ni mniej ni więcej głosiła, że władza Elżbiety I w Anglii musi upaść, został Campion 14 listopada 1581 roku aresztowany, postawiony przed sądem i skazany z przepisów o treason act, oczywiście na śmierć.

To we Francji poznał Sir Francis Walsingham, najbliższego doradcę Elżbiety I, którego można byłoby określić jako ówczesnego M z Jamesa Bonda, twórcę nowoczesnego wywiadu, człowieka ogromnie groźnego, piekielnie inteligentnego i w pełni oddanego monarchii.

Dzięki dokładnej relacji Williama Segarra, malarza pracującego na dworze Elżbiety I, wiemy, że ową muzyką słodką była pieśń His Golden Locks.

Być może w tym samym roku wziął udział w wielkim przedstawieniu dla Elżbiety I. Sztuce Dafne i Apollo odgrywanej przy okazji jednej z peregrynacji monarchinii po kraju w pałacu Sudelei.

Jego ambicją było zostać nadwornym lutnistą Elżbiety I.

Natychmiast rzucił się na to Dowland, prosząc w tej sprawie o protekcję wszystkich najwyżej postawionych znanych mu dworzan Elżbiety.

Dowland przygotował to przedsięwzięcie w całości z zagranicy, sądząc być może, że skoro układami towarzyskimi nie uda się przekonać Elżbiety, to cel pomoże mu osiągnąć sukces komercyjny.

Tam z kolei znajduje się wspaniała pieśń Time Stands Still, która nie tylko odnosi się do Motta Elżbiety, czyli Semper Eadem, ale i znów zawiera wytworny komplement wyrażony słowami All other things change, but she remains the same.

W mrocznym roku śmierci Elżbiety

W tym samym roku, gdy ukazała się pociecha pielgrzyma, nowy król Jakub I Stuart, następca Elżbiety, dał Dowlandowi to, czego od niej nie otrzymał.

Ostatnie odcinki