Mentionsy

Że rzeczywiście nastąpiła jakaś taka mała apokalipsa, że naprawdę były te kraje inne, była inna, no szczególnie Rosja, bo jeżeli mówimy o tym czasie, o czternastym roku, no Ukraina, to wszystko potoczyło się jeszcze zupełnie inaczej, to jest też odrodzenie jej tożsamości.

To zobaczę, czyli że tam jest niebezpiecznie, że mafia, że wróg, ale w tym sensie, że każdy Rosjanin czyha, żeby kogoś napaść.

Potem kierowca przez cały czas mi powtarzał, że Rosja to jest kraj, możemy przeklinać, tak?

Więc oczywiście, że w Rosji te rzeczy były jakoś tam pewnie okrutniejsze i jeszcze bardziej niebezpiecznie, ale ja sobie nagle zdałem sprawę, że kraj, z którego wyjeżdżam, nie jest wcale tak daleko od tego miejsca, w którym ta Rosja się znajduje.

No i właśnie też mi się wydaje, że to jest trochę jak z opowieściami, że jakby Rosjanie też tak bardzo potem, mam wrażenie, uwierzyli w tę tylko czarną opowieść lat 90., że to była taka samospełniająca się przypowiednia.

Krach Związku Radzieckiego zrodził podzielane przez prawie wszystkich przekonanie, że Rosja stanowi coś w rodzaju tabula rasa, że w kraju powstała ideologiczna próżnia i każda droga jest teraz przed nami otwarta.

W Rosji, Rosja nie była wtedy prawosławna z tym monolitem z kolei religijnym.

Skolonizowanych, ale pod spodem jest bardzo dużo, dlatego zresztą Rosja tak bardzo bała się, czy Putin potem bał się realnej federacyjności, jak się o tym mówiło i dlatego są tak przeczuleni na mówienie o kolonizacji.

Dokładnie tak, takiego zaklinania rzeczywistości, drobnymi gestami, o których właśnie jakby Rosjanie, moi przynajmniej znajomi opowiadali, z takim właśnie niby dystansem, przymrużeniem oka, ale jednocześnie to funkcjonowało, więc to był taki dualizm tej rzeczywistości i takim, mam wrażenie, jakby te drobne rytuały tak otulają rzeczywistość.

Do tej pory zresztą sobie to przypominam i w ogóle Rosja do tej pory trochę w tym funkcjonuje, że ten dyskurs, on nie jest do końca dyskursem europejskim i to, nie wiem, taki element paranormalności jest czymś, co tam też przez cały czas się pojawia, nie?

Mówi się o tym, że ta Rosja przedrewolucyjna była jednak zupełnie inna.

No różnym można powiedzieć, znaczy lewicowym projektem to można byłoby też zastanawiać się czy dyskutować do jakiego momentu, ale oprócz tego jednak no byliśmy jakąś półkolonią, bo przecież nieprawdziwą kolonią, potem ta Rosja, która jest postrzegana jako potencjalny najeźdźca, no i w momencie jak tam jadę, to odkrywam nagle zupełnie inną rzeczywistość, w której wydawało mi się, że te rzeczy

To jest taki moment, kiedy sobie zdałem sprawę w Rosji, oglądając filmy bałabanowe, których nienawidzą Rosjanie, że to nie są filmy, które są przesterowane, tylko że one jakoś tam, że mówię o Gruz 200 na przykład, o tych rzeczach, że to są rzeczy, które się działy.

Bo jakby to, że rzeczywiście przynajmniej w odbiorze Rosjan, to na pewno

To jakby nauczyłem się w tamtej rzeczywistości być, ale potem pamiętam, że przychodzi taki moment, gdzie ta Rosja w dodatku zaczęła się zamykać i utwardzać.