Mentionsy

Mianowicie, już 5 lat po ślubie, pierwsza żona Retunskiego odeszła od niego tuż po tym, jak został on skazany wyrokiem sądu na 5,5 roku pozbawienia wolności za gwałt na koleżance z pracy, którego dopuścił się, zaprosiwszy ofiarę do swojego domu, gdzie steroryzował ją nożyczkami.

O dziwo świadkowie bronili potem zabójcy, twierdząc, jakoby to jego przeciwnik jako pierwszy rzucił się na niego z nożem, w związku z czym osądzono Retunskiego wyłącznie za nieumyślne spowodowanie śmierci, za nieszczęśliwy wypadek i skazano go tylko na trzy lata pozbawienia wolności.

Niestety nawet małżonka Retunskiego nie wiedziała czym w trakcie przebywania poza domem zajmował się jej mąż morderca.

I gdzie poprosiła Retunskiego o podwiezienie?

O dziwo to wystarczyło, by policja wpadła już w tamtym momencie na trop Retunskiego w okolicy, bowiem jeździła tylko jedna błękitna ciężarówka, a poruszał się nią nikt inny jak właśnie on.

Również na potrzeby tego śledztwa psychiatrach Aleksandr Siedniew sporządził portret psychologiczny domniemanego sprawcy, który jak się potem okazało, wręcz idealnie opisywał Retunskiego.

W każdym razie śledczy po tym jak ustalili właściciela dorosłego już wtedy psara Syrod Weiler, aresztowali pasierba Retunskiego, Eugenia Galina, a krótko później jego samego.

W każdym razie w starej kabinie, która zalegała na terenie paworińskiego skupu płodów rolnych, znaleziono należącą do jednej z zamordowanych przez Retunskiego nastolatek niewielką kolekcję pieniędzy, w tym charakterystyczny jednodolarowy banknot podpisany przez jej koleżankę.

Matkę drugiej ofiary Retunskiego, Tatiany Głuchowskiej-Walentynę, kilka razy odwiozła do domu karetka, a matka pierwszej jego ofiary została któregoś dnia przetransportowana z sali rozpraw wprost do szpitala psychiatrycznego, gdzie w późniejszym czasie zmarła.

Tutaj warto nadmienić, że dużo mówi się o tym, iż przestępcy pokroju Retunskiego nie mają za kratami łatwego życia.

Otóż po wyłowieniu z rzeki Sfincowka ciał dwóch zamordowanych przez Retunskiego kobiet, jeszcze w 1991 roku w Paworino aresztowano podejrzewanych o te zbrodnie czterech młodych mężczyzn.

Tę jego opowieść naprostował też zaraz biorący udział w tym programie, dobrze zorientowany w życiorysie Retunskiego prawnik, który stwierdził, że potrącona kobieta nosiłaby ślady tego potrącenia, w tym silne obrażenia zewnętrzne i wewnętrzne,