Mentionsy

Był tu Partey, był to Rice i był to Martinelli.

Nawet jeżeli ten Arsenal gdzieś, powiedzmy, postara się pokryć, na przykład Partey wyjdzie trochę wyżej, czy też, powiedzmy, kiedy to Havertz byłby tutaj.

Odegaard by został tutaj, Partey by został z Palmerem, natomiast wtedy Rice by podszedł bliżej pod Caicedo.

To była jedna akurat, ale było ich oczywiście więcej, bo Palmers się świetnie urwał Parteyowi chyba 4 razy w tym meczu, z czego 3 razy w pierwszej połowie, właśnie w tych pierwszych 20 minutach, gdzie był bardzo aktywny.

I tak gdzieś tam Palmer dostał tą piłkę, no i był w stanie pognać się w przód naprzeciwko Parteya, który

No wiemy, wiemy, że Partey obecnie nie jest zawodnikiem, który jest tytanem na pewno bez piłki.

No i Partey zostawał tutaj właśnie z Palmerem i jak łatwo tutaj dostrzec,

Bo na przykład czasami było tak, że na przykład Bukajosaka się poruszał trochę od linii, Martin Odegaard wtedy był trochę głębiej, White z kolei dołączał bardziej właśnie do tej piątki z przodu, no i Partey wtedy...

Partey Rice był wtedy też znowu w tej pozycji.

Partey był powiedzmy w tej pozycji.

Tutaj był Partey, Rice i mamy znowu takie powiedzmy wyjściowe ustawienie.

Ale tutaj akurat kiedy Martin Odegaard schodził właśnie w tą przestrzeń, Arsenal był w stanie lepiej tą piłkę przegrać, bo też pojawiały się zupełnie inne możliwości rozgrania tej piłki, jak chociażby na przykład jakaś szybka wymiana z Thomasem Parteyem.

Podwórkowy błąd Rajsa i Parteya, chociaż moim zdaniem bardziej Parteya w tym przypadku, ponieważ i też na pewno trochę Havertza.

No i wtedy jego pozycję na tej prawej środkowej obronie Arsenalu musi pokryć jeden z zawodników Rice albo Partey.

Najczęściej będzie to Partey, jako że jest defensywnym pomocnikiem.

A Partey no stał właściwie i...

Bo już sporo z tego poladu błędu Sobiarz w ostatnich tygodniach wykorzystał, więc miejmy nadzieję, że po przerwie na reprezentację z Martinem Odegaardem, oby też z Mikelem Merinem w podstawowej jedenastce trzymam za to kciuki naprawdę, bo na Thomasa Parteya już ciężko się patrzy, przynajmniej mi, jeżeli chodzi o jego podświadomienia boiskowe zwłaszcza.