Mentionsy

Anna Miller-Cleysa cudownie opisuje, w jaki sposób Tavianii pokazują Amerykanów jako aniołów, całe to zmaganie między faszystami a rezystencją jako rodzaj apokaliptycznej

Jednak Tavianii mocno wyrastają z tej operowej tradycji.

W pewnym sensie Tavianii opowiadają nam taki mit w czasie rzeczywistym,

I właśnie Ciebie chciałem zapytać, jako znawczynie włoskiego kina, czy to jest tak, że kiedy mówimy Tavianii, to mamy od razu myśleć odruchowo Złota Palma za Padrę Padronę, czy tak naprawdę to jest filmografia bogata, która ma jeszcze dużo skarbów do odkrycia i na jakie tytuły byś wskazał jako takie węzłowe, takie kluczowe, żeby w ogóle zrozumieć tą całą ich drogę?

Między właśnie tą poetyką, właśnie filozofii bomby i gorączki Agnieszki Hollanta, tymi wczesnymi filmami, a w szczególności takim filmem, który jest moim zdaniem wybitny i warto go sobie na pewno na samym początku drogi z braćmi Tavianii odświeżyć, zobaczyć.

I bracia Tavianii to kupili absolutnie.

Dodam, że tam obrazy tego chłopskiego życia są niesamowicie brutalne, po prostu ten ojciec, to są kary fizyczne, to jest po prostu nędza straszna i ten chłopiec, który no właściwie taką siłą woli, buntem kształci się, potem zostaje językoznawcą, poetą, ale jakby Tavianii podziwiają ten gest właśnie wyrwania się z tych swoich korzeni.

Ale czy Tavianii są odświeżani właśnie?