Mentionsy

Wpływa ta mutacja antropologiczna, jak to mówił Pasolini, jak północ, jak południe, wyszukując różnego rodzaju jednak jeszcze tą ludowość, która była tak silnie obecna, mimo tego przejścia, które było tak widoczne.

Pier Paolo Pasolini, chociaż pokoleniowo od nich jakby w innej orbicie i też zupełnie w innej orbicie takiej, można powiedzieć, wielości tego, co robił, ale był takim mocodawcą tego ruchu właśnie tych wściekłych reżyserów, kontestatorów.

Z jednej strony śmierć Pierpaola Pasoliniego w drugiej połowie lat 70., a z drugiej polityka Aldomoro.

Bardzo dużo w tym rozdaniu daje śmierć Pasoliniego.

Dopiero po śmierci Pasoliniego Fellini staje się jawnie polityczny.

Myślę, że to jest w ogóle gdzieś taka odpowiedź też jakby na tą sytuację związaną z tym, jaką wyrwą po prostu było odejście Pasoliniego tak nagłe i ta rana, która tak właśnie się zagoiła, ale jakby się nie zagoiła.

Ale nie, o ile muszę ci powiedzieć, że są filmowi twórcy dziś we Włoce, którzy właśnie bardziej od razu ci się otwiera suflada, Fellini to wiadomo zawsze, ale Pasolini to tutaj to jest trochę tak jak z Rossellinim jakby w czasie braci Tavianich, to znaczy to jest taka pozycja, która może się albo imitować, że ciężko jest, tak myślę, że Alicja Rowacher, która by była najbliżej,