Mentionsy

Harmonie Werkmeistera, rok 2000, reżyseria Bella Tarr.

Jest to proza kosmicznego fatalizmu i nic dziwnego, że pierwsza scena wspaniałych, majestatycznych, przygnębiających harmonii Werkmeistera

Z tych filmów Tara, wydaje mi się, że to właśnie Harmonie Werkmeistera, są filmem najgłębszym i jednocześnie przedziwnie wręcz profetycznym.

Jaka jest fabuła harmonii Werkmeistera?

czyli starego muzykologa, który na naszych oczach dokonuje krytyki tytułowej harmonii Werkmeistera, czyli muzykologicznej teorii z wieku XVIII, która rozbiła oktawę na 12 tonów i która rościła sobie prawo do opisu wszelkiej muzyki przeszłej i przyszłej.

Nie jestem muzykologiem i kiedy czytam o Werkmeisterze i o tym, jak starał się sklasyfikować w swojej teorii muzyki oktawę i podział na tony, to jestem bezradny, ale w samym filmie ten sprzeciw wobec harmonii Werkmeistera uwidacznia główny temat filmu, którym jest napięcie pomiędzy porządkiem i chaosem.

Dochodzi do najbardziej spektakularnej sekwencji harmonii Werkmeistera, to znaczy do zmasowanego ataku uzbrojonej tłuszczy na szpital.

Stwora morskiego kończył słodkie życie Felliniego i kto wie, czy harmonie Werkmeistera nie są przedziwnym sequelem do tamtego filmu, który można by równie dobrze nazwać.

Taki podwójny seans, to znaczy właśnie seans Hrustialowa i Werkmeistera, myślę, że byłby seansem, z którego trudno byłoby się pozbierać, a ja ten film umieściłem na dziesiątym miejscu tej listy, ponieważ uważam go za arcydzieło kina współczesnego i jednocześnie