Mentionsy

To jest z jednej strony jej tło filozoficzne, którego wyrastała jeszcze przed nawróceniem i to jest fenomenologia Husserla.

Ale wizja jest taka, że na urodziny Husserla, czyli jej ukochanego mistrza filozoficznego, puka do drzwi nieznajomy człowiek i to jest święty Tomasz.

Ingarden właśnie mówi, no nie, jakby po nawróceniu ona miesza teologię i miesza filozofię, to jest niedopuszczalne, no niestety jakby zdradziła ten program Husserla.

No i oczywiście my wciąż możemy się trzymać takiej wizji, to na przykład było u Husserla, prawda?

To, co ją zachwyca u Husserla, to jest właśnie to poszukiwanie samych fundamentów Poznania.

Pierwsza rzecz, że oboje byli asystentami Husserla.

Heidegger zastąpił Edytę Stein na tym stanowisku, poniekąd też wykorzystując w dużej części jej pracę, którą Edyta wykonała nad porządkowaniem notatek Husserla.

Więc widać, jak blisko byli też tego serca fenomenologii, czyli właśnie osoby Husserla.

Pomysł fenomenologii, jeden z rzeczy, która się tam pojawia, która jest bardzo ważna, to było u Husserla i w całej tej tradycji, to było przekonanie, że dyskusje filozoficzne często idą w złym kierunku, ponieważ jakby odrywają się od doświadczenia.

Wręcz pamiętam, że gdzieś wypowiedziała czy napisała takie zdanie, że Heidegger miał wszelkie narzędzia intelektualne, żeby to dzieło Husserla zrealizować, natomiast poszedł właśnie w kierunku, który ona uważała za zupełnie niewłaściwy.

Oni czasami się odwołali do Husserla, więc jakby tutaj jest jakiś punkt łączący ich.