Mentionsy

Umiejscowienie tego dzieła jej, byt skończony, a byt wieczny, w kontekście dyskusji fenomenologii, mianowicie skontrastowanie go z wielkim dziełem Heideggera, Martina Heideggera.

Natomiast mamy tutaj rzeczywiście nieprawdopodobnie głęboki spór filozoficzny, przy czym tutaj też mówimy o wielkich dziełach i mających też różne interpretacje, różne strony, ale upraszczając, mamy dzieło Heideggera, który wykorzystując tą tradycję fenomenologiczną próbuje coś powiedzieć o bycie i to, co mówi o bycie,

I to jest Bycie i Czas Heideggera i Wyskończony Byt Wieczny Edyty Szajna.

I tu jest fantastyczny moment, w którym możemy porównać Edytę Stein i Heideggera.

Z jednej strony wraca do tych argumentów, pokazuje, że to da się jakoś tam rozumowo przeczytać, ale to, co mi się wydaje najważniejsze, to jest to, że ona kontrastuje, uzupełnia tę wizję fenomenologiczną Heideggera.

Ona gra na boisku tym skazanym przez Heideggera, gra na boisku fenomenologicznym, gra na boisku nie tyle dyskusji rozumowych, ciągów, spekulacji, pojęć itd., ale na doświadczeniu.

Twoje doświadczenie Heideggera jest niepełne.

Pozwala spojrzeć szerzej, lepiej zrozumieć czy zinterpretować te wnioski, do których prowadzi filozofia, bo Edyta w kontekście tego doświadczenia trwogi u Heideggera wspomina o tym doświadczeniu, które jest charakterystyczne dla bycia niezbawionego.

Czy to te konkretne wybory życiowe i ścieżka życiowa wpłynęły na kształt filozofii Edyty Stein i Martina Heideggera, czy może raczej te wybory były efektem tej filozofii, którą tworzyli?

I tutaj mamy łatwą sytuację, bo życie Heideggera i życie Dotyczna można bardzo łatwo kontrastować, tak jak żeśmy rozmawiali.

Chociaż mam też poczucie, że troszeczkę ocieramy się o ryzyko zbyt łatwego potraktowania Heideggera.

Na zasadzie to był zły nazista, więc cała jego filozofia jest wyrzucenia i w tym kontekście myślę, że warto podkreślić, że Edyta, ona wręcz była pełna podziwu dla zdolności intelektualnej Heideggera, jeśli chodzi o ten

I też jakby jest tutaj dyskusja na ten temat filozoficzny, bardzo to widać, że być może tutaj Heideggera robimy takiego Strowmana, czyli takiego Hohoła, że tam być może Heidegger miał więcej do powiedzenia i tam jest ogromny wpływ na teologię, jest gigantyczny Heideggera.

Natomiast tutaj mamy, to nie jest istotne, bo też mamy pewną skrystalizowaną pewną postawę i pewną wizję i tą wizję możemy kontrastować Stein i Heideggera, tego właśnie z bycia i czasu i tam kilku innych prac, które w tamtym czasie powstawały.